Μια πρωτοποριακή έρευνα, υπό την αιγίδα του αμερικανικού υγειονομικού συστήματος Mass General Brigham, φέρνει στο φως νέα δεδομένα που ανατρέπουν τις υπάρχουσες εκτιμήσεις για την έκταση του long Covid. Σύμφωνα με τα ευρήματα, ο πραγματικός αριθμός των ασθενών που υποφέρουν από τις μακροχρόνιες επιπλοκές του ιού ενδέχεται να είναι έως και διπλάσιος από ό,τι πιστεύεται, παραμένοντας σε μεγάλο βαθμό αόρατος στα επίσημα συστήματα επιτήρησης.
Η ερευνητική ομάδα ανέπτυξε έναν καινοτόμο αλγόριθμο τεχνητής νοημοσύνης, με τον οποίο ανέλυσε τα ιατρικά αρχεία σχεδόν 460.000 ασθενών που είχαν διαγνωστεί θετικοί στον COVID-19. Τα δεδομένα προήλθαν από 58 νοσοκομεία, κατανεμημένα σε τέσσερις διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό JAMA Network Open, αποκαλύπτουν ότι περίπου ένας στους έξι ασθενείς, ήτοι σχεδόν το 16% του δείγματος, εμφάνισε συμπτώματα long Covid. Τα ποσοστά αυτά παρουσίαζαν διακυμάνσεις από 13,6% έως 22,7%, ανάλογα με την περιοχή.
Η κλίμακα του φαινομένου είναι συγκλονιστική, καθώς τα ποσοστά αυτά αντιστοιχούν σε περισσότερους από 18 εκατομμύρια Αμερικανούς. Το νούμερο αυτό είναι διπλάσιο σε σύγκριση με τις τρέχουσες επίσημες εκτιμήσεις, υπογραμμίζοντας το τεράστιο και συνεχώς αυξανόμενο φορτίο των χρόνιων παθήσεων που προκαλούνται από τη λοίμωξη. Ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, Χοσεΐν Εστιρί, από το Τμήμα Ιατρικής του Mass General Brigham, επισημαίνει ότι οι σημερινοί διαγνωστικοί κωδικοί καταγράφουν λιγότερο από το 7% των ασθενών. "Πάνω από δέκα εκατομμύρια άτομα με long Covid θα παρέμεναν εντελώς απαρατήρητα με βάση τον διαγνωστικό κωδικό που χρησιμοποιούν τα συστήματα υγείας και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής για να παρακολουθούν το φορτίο της νόσου", δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι "τα στοιχεία που εντοπίσαμε είναι σχεδόν σίγουρα υποεκτιμημένα".
Πέρα από την καταγραφή του long Covid, η μελέτη ανέδειξε ότι το 14,5% των ασθενών ανέπτυξε χρόνιες παθήσεις που απαιτούν συνεχή ιατρική παρακολούθηση. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στις περιφερειακές διαφορές που εντοπίστηκαν, όπως στα ποσοστά εμφάνισης προδιαβήτη, ο οποίος πλέον θεωρείται μια από τις σημαντικές μακροχρόνιες επιπλοκές της νόσου. Σε αντίθεση με την κοινή αντίληψη ότι το long Covid αποτελεί κυρίως μια "κληρονομιά" των πρώτων κυμάτων της πανδημίας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η συχνότητα εμφάνισής του συνεχίζει να αυξάνεται σε όλες τις περιοχές που μελετήθηκαν. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι ο ιός εξακολουθεί να λειτουργεί ως ενεργός παράγοντας πρόκλησης νέων χρόνιων προβλημάτων υγείας, επηρεάζοντας πολλαπλά συστήματα του οργανισμού.
Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι τα ευρήματα δεν περιλαμβάνουν μη καταγεγραμμένες λοιμώξεις, οι οποίες πλέον αποτελούν την πλειονότητα μετά τη διακοπή των μαζικών διαγνωστικών τεστ, ούτε ασθενείς χωρίς μακροχρόνια ιατρικά αρχεία. Αυτή η παραδοχή οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το πραγματικό φορτίο του long Covid ενδέχεται να είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη για αναθεώρηση των στρατηγικών παρακολούθησης και αντιμετώπισης της νόσου.
