Μαρία Καραγιάννη: Ελπίδα για δικαίωση στη Marfin

Με ανάμεικτα συναισθήματα επιφυλακτικότητας και συγκρατημένης αισιοδοξίας υποδέχθηκε η επιζήσασα της τραγωδίας της Marfin, Μαρία Καραγιάννη, τις τελευταίες εξελίξεις στην πολύκροτη υπόθεση. Μιλώντας στην εκπομπή «Πρωινές Διαδρομές» με τον Βασίλη Αδαμόπουλο, εξέφρασε την ελπίδα ότι η νέα έρευνα θα οδηγήσει τελικά στην ταυτοποίηση και την παραδειγματική τιμωρία των πραγματικών αυτουργών του εγκλήματος, που συγκλόνισε το πανελλήνιο.

Η πρώτη αντίδραση και η σταδιακή ψυχραιμία

Η κ. Καραγιάννη περιέγραψε την έντονη συναισθηματική φόρτιση που βίωσε από την Παρασκευή το μεσημέρι, όταν πληροφορήθηκε από δημοσιογραφικές πηγές την εξέλιξη των πραγμάτων. Η αρχική ταραχή και αναστάτωση, όπως ανέφερε, ήταν μεγάλη. Ωστόσο, μετά από ψύχραιμη σκέψη, η ίδια εκφράζει αμφιβολίες για την εγκυρότητα των πληροφοριών που είδαν το φως της δημοσιότητας. «Κατόπιν, όταν άρχισα να το σκέφτομαι πιο λογικά και να ξεπερνάω την πρώτη συναισθηματική φόρτιση, αυτό που σκέφτομαι είναι ότι εμένα στο μυαλό μου δεν στέκουν ως βάσιμα αυτά τα οποία άκουσα. Ελπίζω να μην είναι έτσι», δήλωσε χαρακτηριστικά, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η προηγούμενη εμπειρία της με την υπόθεση την καθιστά δύσπιστη.

Η επιζήσασα τόνισε με έμφαση την επιθυμία της τα νέα στοιχεία που έχουν προκύψει να μην αποτελούν απλώς «εφευρήματα» για την τυπική τακτοποίηση της υπόθεσης, αλλά γνήσια ευρήματα που θα οδηγήσουν στους πραγματικούς δράστες. «Θέλω να πιστεύω ότι δεν αποτελούν πια αυτά που μάθαμε και πάλι κάποια εφευρήματα προκειμένου να τακτοποιηθεί το ζήτημα, αλλά να είναι πραγματικά ευρήματα και να είναι οι πραγματικοί δολοφόνοι του εγκλήματος της Μαρφίν, ώστε να τιμωρηθούν και να ησυχάσουμε εν μέρει και εμείς. Να φτάσει αυτή η υπόθεση στην οριστική λύση της», ανέφερε, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για οριστική δικαίωση.

Η μνήμη των λεπτομερειών και η δυνατότητα αναγνώρισης

Η κ. Καραγιάννη αναφέρθηκε με απόλυτη βεβαιότητα στη μνήμη της, η οποία παραμένει ανεξίτηλη, παρά τα χρόνια που έχουν περάσει. «Θυμόμαστε όλες τις λεπτομέρειες από την ώρα που δεχτήκαμε την επίθεση, μέχρι και την ώρα που μας απεγκλωβίσει η πυροσβεστική. Δεν είναι δυνατόν να τα ξεχάσω. Αυτά έχουν χαραχτεί στη μνήμη μας και δεν πρόκειται ποτέ να τα ξεχάσουμε», είπε, περιγράφοντας τη διαχρονική ψυχική φόρτιση που συνοδεύει τους επιζώντες.

Παράλληλα, εξέφρασε την πεποίθηση ότι οι συνάδελφοί της που βρίσκονταν στο ισόγειο του κτιρίου και ήταν αυτόπτες μάρτυρες της στιγμής που οι δράστες έβαλαν φωτιά, θα είναι σε θέση να τους αναγνωρίσουν. «Είμαι σίγουρη ότι αυτή τη φορά ότι αν προκύψει η διαδικασία από τον ανακριτή, οι συνάδελφοί μου που ήταν στο ισόγειο και τους έβλεπαν να βάζουν τη φωτιά, παρότι τους εκλιπαρούσαν να μην το κάνουν-πιστεύω-όπως εγώ έχω μνήμη όλων των λεπτομερειών του συμβάντος, αλλά εγώ ήμουν σε άλλο χώρο, ήμουν στο υπόγειο-οι συνάδελφοι λοιπόν, που ήταν στο ισόγειο και τους εκλιπαρούσαν να μη βάλουν τη φωτιά-πιστεύω ότι είναι σε θέση να τους αναγνωρίσουν εφόσον τεθούν ενώπιόν μας», ανέφερε, δίνοντας έμφαση στη σημασία της κατάθεσης των μαρτύρων.

Η ίδια, αν και βρισκόταν στο υπόγειο τη στιγμή της επίθεσης, θεωρεί ότι η μνήμη των συναδέλφων της που ήρθαν πρόσωπο με πρόσωπο με τους δράστες είναι εξίσου ισχυρή. «Σχετικά με το αν θα τους αναγνωρίσουν άλλοι συνάδελφοί μου ή όχι, αυτό είναι σε θέση να το κάνουν. Δηλαδή, υποθέτω, αναλογικά με το πώς τα θυμάμαι εγώ όσα έχουν αποτυπωθεί στο μυαλό μου, στη μνήμη μου, θεωρώ ότι και οι συνάδελφοι που ήταν παρόντες ενώπιόν τους, τη στιγμή που τους εκλιπαρούσαν να μη μας κάψουν, ότι είναι σε θέση να τους αναγνωρίσουν», κατέληξε, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας διαδικασίας αναγνώρισης που θα μπορούσε να φέρει στο φως την αλήθεια.