Μαζικές αποχωρήσεις από το κόμμα της Καρυστιανού

Σοβαρή πολιτική κρίση βιώνει το νεοσύστατο κόμμα «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία», υπό την ηγεσία της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς σημαντικά στελέχη ανακοινώνουν την αποχώρησή τους, ρίχνοντας βαριές σκιές στο μέλλον του εγχειρήματος. Οι εξελίξεις αυτές έρχονται σε μια περίοδο που το κόμμα επιχειρούσε να εδραιώσει την πολιτική του παρουσία, μετά από τις μαζικές κινητοποιήσεις για την τραγωδία των Τεμπών.

Η πιο ηχηρή αποχώρηση είναι αυτή του Βασίλη Κοκοτσάκη, τεχνικού συμβούλου και πραγματογνώμονα που είχε συνεργαστεί στενά με τις οικογένειες των θυμάτων. Σε μια δημόσια επιστολή του, ο κ. Κοκοτσάκης κατήγγειλε ότι το κίνημα έχει μετατραπεί σε «προσωπικό πολιτικό εγχείρημα», ζητώντας συγγνώμη από όσους τον εμπιστεύθηκαν. Παράλληλα, ο πτέραρχος εν αποστρατεία Αθανάσιος Παπανικολάου αποστασιοποιήθηκε, κάνοντας λόγο για έναν κλειστό κύκλο που καθοδηγείται από πρώην στελέχη της ΝΙΚΗΣ, γεγονός που προσδίδει ιδεολογική απομόνωση.

Πάνω από 50 στελέχη αποχώρησαν

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, από μια ομάδα περίπου 80 ατόμων που συμμετείχαν στην πολιτική και ιδεολογική συγκρότηση του κόμματος, περισσότερα από 50 άτομα έχουν αποχωρήσει, είτε σιωπηλά είτε με δημόσιες καταγγελίες. Οι αποχωρήσεις αυτές προέρχονται κυρίως από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και την Πλεύση Ελευθερίας, ενώ μεταξύ τους βρίσκονται και πρόσωπα που είχαν αρχικά ενθαρρύνει την Καρυστιανού να ηγηθεί του νέου σχηματισμού. Οι ίδιοι κάνουν λόγο για «ανύπαρκτες πολιτικές διαδικασίες», «αυταρχικές συμπεριφορές» και «ακροδεξιές προσεγγίσεις», που δεν συνάδουν με τις προοδευτικές αρχές που υποτίθεται ότι πρέσβευε το εγχείρημα.

Η επιστολή του Βασίλη Κοκοτσάκη αποτελεί μια λεπτομερή καταγραφή των αιτιάσεών του. Αναφέρεται στην αρχική του στήριξη στην Καρυστιανού, τόσο ως τεχνικός σύμβουλος όσο και ως υποστηρικτής του αγώνα για την αλήθεια. Ωστόσο, διαπιστώνει ότι η πορεία που ακολουθήθηκε απείχε ουσιωδώς από τις αρχικές εξαγγελίες. Υπογραμμίζει την έλλειψη ουσιαστικής συζήτησης για οργανωτικά και θεσμικά θέματα, την απουσία συλλογικών διαδικασιών και τη συγκέντρωση αποφάσεων σε ελάχιστα πρόσωπα, αποδίδοντας την κύρια πολιτική ευθύνη στην ίδια την Καρυστιανού.

Ο κ. Κοκοτσάκης τονίζει ότι το κίνημα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κανόνες, θεσμούς, διαφάνεια και λογοδοσία, ενώ καταγγέλλει την εμφάνιση λογικών μηχανισμών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών. Παράλληλα, εκφράζει την ηθική του υποχρέωση απέναντι στους εκατοντάδες πολίτες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, δημιουργώντας ομάδες πολιτών σε όλη την Ελλάδα, και δηλώνει ότι δεν μπορεί να τους ζητήσει να συνεχίσουν να πιστεύουν σε κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Καταλήγει, δηλώνοντας ότι αποσύρει τη στήριξή του από τον πολιτικό φορέα, παραμένοντας ωστόσο αφοσιωμένος στον αγώνα για την αλήθεια στην υπόθεση των Τεμπών.