Μαζωνάκης: Ερωτήματα για την ιατρική πράξη και τα όρια των ανειδίκευτων γιατρών

Η υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη συνεχίζει να προκαλεί έντονο προβληματισμό στην ιατρική κοινότητα, με νέα ερωτήματα να ανακύπτουν σχετικά με τη φύση της ιατρικής πράξης στην οποία φέρεται να υποβλήθηκε ο γνωστός τραγουδιστής, αλλά και με το ποιος έχει τελικά το δικαίωμα να διενεργεί εξειδικευμένες ιατρικές πράξεις. Το ζήτημα βρέθηκε στο επίκεντρο της συζήτησης στην εκπομπή «Newsroom», με αφορμή έγγραφο του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και τοποθετήσεις εκπροσώπων της ιατρικής κοινότητας.

Σύμφωνα με το έγγραφο που παρουσιάστηκε, ένας ιατρός χωρίς ειδικότητα έχει τη δυνατότητα να διατηρεί ιδιωτικό ατομικό ιατρείο, ωστόσο δεν μπορεί να εκτελεί εξειδικευμένες διαγνωστικές ή θεραπευτικές πράξεις για τις οποίες απαιτούνται περαιτέρω εκπαίδευση και εξειδικευμένες γνώσεις. Για τις συγκεκριμένες πράξεις, σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο, οφείλει να παραπέμπει τον ασθενή σε ειδικευμένο συνάδελφό του.

Ο αντιπρόεδρος του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, Κωνσταντίνος Τσαούσης, υποστήριξε ότι ο νόμος είναι σαφής ως προς τα δικαιώματα και τα όρια ενός γιατρού χωρίς ειδικότητα. «Ο τελειόφοιτος της Ιατρικής είναι γιατρός», ανέφερε, εξηγώντας ότι, σύμφωνα με το πλαίσιο που επικαλέστηκε, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφεί, να ζητά παρακλινικές εξετάσεις και να εκδίδει ιατρικά πιστοποιητικά και βεβαιώσεις, όμως η άσκηση της ιατρικής δεν είναι ανεξέλεγκτη και συνδέεται με την εκπαίδευση και την εμπειρία που έχει λάβει.

Όπως σημείωσε, το ζήτημα που τίθεται στην υπόθεση είναι εάν ένας ανειδίκευτος γιατρός μπορεί να προχωρά σε εξειδικευμένες πράξεις, υπογραμμίζοντας ότι «έχει δικαίωμα να ασκεί την ιατρική, αλλά μέσα στα πλαίσια που του ορίζει και του επιτρέπει ο νόμος».

Τι αναφέρει η Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία για την πλασμαφαίρεση

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην πλασμαφαίρεση, με την εκπομπή να παρουσιάζει απόσπασμα ανακοίνωσης της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας. Σύμφωνα με την αναφορά που παρουσιάστηκε, η θεραπευτική πλασμαφαίρεση διενεργείται από αιματολόγους και νευρολόγους, ενώ χρησιμοποιείται σε συγκεκριμένες ιατρικές ενδείξεις. Η πράξη ξεκίνησε ως θεραπευτική αντιμετώπιση της θρομβωτικής πορφύρας, ενώ εφαρμόζεται και σε ορισμένα νευρολογικά νοσήματα και, σπανιότερα, από ρευματολόγους.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, Γιώργος Βασιλόπουλος, έκανε λόγο για διαφορά ανάμεσα στην κλασική θεραπευτική πλασμαφαίρεση και στην πράξη που, όπως υποστήριξε, πραγματοποιήθηκε στην περίπτωση του Γιώργου Μαζωνάκη. Όπως εξήγησε, η κανονική θεραπευτική πλασμαφαίρεση γίνεται σε συγκεκριμένες δομές, με ειδικό εξοπλισμό και για συγκεκριμένες ενδείξεις. Στην περίπτωση που εξετάζεται, όπως ανέφερε, δεν υπήρξε υποκατάσταση του πλάσματος, αλλά μια μορφή εξωσωματικής διαχείρισης του αίματος.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι μια τέτοια πράξη θα πρέπει να πραγματοποιείται από γιατρό που είναι ειδικευμένος και κατάλληλα εκπαιδευμένος στη συγκεκριμένη διαδικασία. Αναφερόμενος στην περίπτωση ενός παθολόγου χωρίς την απαιτούμενη εξειδίκευση ή εξοικείωση με τη συγκεκριμένη πράξη, χαρακτήρισε την επιλογή αυτή «τουλάχιστον παράτυπη».

Ο κ. Βασιλόπουλος πρόσθεσε ότι, στην περίπτωση των γιατρών που εμπλέκονται στην υπόθεση Μαζωνάκη, «το ελάχιστο που μπορώ να αποδώσω αυτή τη στιγμή είναι αμέλεια», διευκρινίζοντας ότι αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε η συγκεκριμένη διαδικασία.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας αναφέρθηκε ακόμη στους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια εξωσωματικής διαχείρισης αίματος. Όπως είπε, σε δομές όπου πραγματοποιούνται τέτοιες διαδικασίες υπάρχει δυνατότητα αντιμετώπισης επιπλοκών, καθώς μπορεί να εμφανιστούν υποτασικά επεισόδια και αρρυθμίες. Σύμφωνα με τον ίδιο, σε περίπτωση που απαιτηθεί, οι επαγγελματίες υγείας είναι προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν τις επιπλοκές. «Πάντα είναι έτοιμοι να υποκαταστήσουν τους όγκους οι οποίοι είναι στο μηχάνημα με φυσιολογικό ορό» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Βασιλόπουλος συνέδεσε τα παραπάνω με τα επεισόδια που, όπως ανέφερε, βίωσε ο Γιώργος Μαζωνάκης, κάνοντας αναφορά σε αρρυθμίες, υπόταση και τελικά καρδιακή ανακοπή, η οποία απαιτεί καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ).

«Είμαι δερματολόγος, δεν μπορώ να κάνω τον παθολόγο»

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Κωνσταντίνος Τσαούσης έφερε ως παράδειγμα τη δική του ειδικότητα. Όπως ανέφερε, είναι δερματολόγος και, παρότι η παθολογία αποτελεί προαπαιτούμενο για την ειδικότητά του, αυτό δεν του δίνει το δικαίωμα να ασκεί την ειδικότητα της παθολογίας. «Δεν μου δίνει το δικαίωμα να γράψω παθολογικό ιατρείο, ούτε να κάνω παθολογική ιατρική», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι τα όρια αυτά, όπως είπε, τίθενται από τη νομοθεσία. «Γι’ αυτό υπάρχει ο νόμος, για να καλύπτει αυτά τα κενά και να τα ελέγχει», πρόσθεσε.

Στη συζήτηση τέθηκε επίσης ζήτημα σχετικά με την προμήθεια του μηχανήματος πλασμαφαίρεσης, με τον κ. Τσαούση να αναφέρει ότι η κατηγορούμενη γιατρός είχε προμηθευτεί το μηχάνημα από τον σύζυγό της, ο οποίος, σύμφωνα με την ίδια αναφορά, ήταν προμηθευτής ιατρικού εξοπλισμού.

Το ζήτημα των ιατροτεχνολογικών προϊόντων

Για το συγκεκριμένο θέμα τοποθετήθηκε και ο επιχειρηματίας ιατρικού εξοπλισμού Γιώργος Αδαμόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και στον Medical Device Regulation (MDR). Όπως υποστήριξε, υπάρχει πιθανό κενό ως προς τον σαφή διαχωρισμό της χρήσης ορισμένων μηχανημάτων, ενώ τόνισε ότι οι προμηθευτές έχουν συγκεκριμένες υποχρεώσεις και οφείλουν να διαθέτουν πιστοποιημένα προϊόντα για τις προβλεπόμενες χρήσεις τους.

Ο ίδιος έφερε ως παράδειγμα περίπτωση κατά την οποία ιδιώτης επικοινώνησε μαζί του ζητώντας εξοπλισμό για ψεκασμό με υγρό άζωτο, εξηγώντας ότι σκόπευε να τον χρησιμοποιήσει σε θεραπευτική πράξη. Όπως είπε, όταν αντιλήφθηκε από τη συνομιλία τον τρόπο με τον οποίο επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί ο εξοπλισμός, αρνήθηκε να τον πουλήσει. «Νομίζω ότι στην κουλτούρα είναι το θέμα αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά, θέτοντας έτσι και τη διάσταση της ευθύνης των ίδιων των προμηθευτών ως προς τη χρήση του ιατρικού εξοπλισμού.