Μητσοτάκης και οι «κωλοτούμπες» της Ν.Δ.: Πολιτικές στροφές, συσπείρωση και άνοιγμα στα δεξιά

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, τις τελευταίες εβδομάδες, επιδίδεται σε μια σειρά από στρατηγικές κινήσεις για να συσπειρώσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ., και κατ’ επέκταση την εκλογική της βάση. Αν και η Ν.Δ. παραμένει σε ποσοστά μακριά από την αυτοδυναμία στις επόμενες εκλογές, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να περιορίσει τις διαρροές προς τα δεξιότερα κόμματα, τα οποία εμφανίζονται ενισχυμένα σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Στην προσπάθειά του να ανακάμψει πολιτικά και να επαναφέρει την εμπιστοσύνη της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος, η τακτική του περιλαμβάνει πολιτικές στροφές, ασκήσεις συσπείρωσης και συμβολικές κινήσεις, πολλές από τις οποίες μοιάζουν με «κωλοτούμπες», αναγνωρίζοντας ότι ο πολιτικός χώρος της Ν.Δ. χρειάζεται προσαρμογές.

Εορταστικές εκδηλώσεις και πολιτική συσπείρωσης

Η συσπείρωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και του εκλογικού σώματος της Ν.Δ. δεν περιορίζεται μόνο σε γιορτές και εορταστικές εκδηλώσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα εορταστικά τραπέζια στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου οι βουλευτές της Ν.Δ. που δεν είναι υπουργοί έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις με κουραμπιέδες και μελομακάρονα, απολαμβάνοντας τις χριστουγεννιάτικες ευχές του πρωθυπουργού. Παράλληλα, η κυβέρνηση προχωρά σε στοχευμένες πολιτικές κινήσεις και νομοθετικές πρωτοβουλίες που συνιστούν σαφείς πολιτικές στροφές προς τη δεξιά πλευρά του κόμματος, με σκοπό να ηρεμήσουν τις ανησυχίες των παραδοσιακών δεξιών ψηφοφόρων.

Αναδίπλωση στο ελληνοτουρκικό ζήτημα: Από τα «ήρεμα νερά» στην αναγνώριση του αδιέξοδου

Η πιο πρόσφατη και εντυπωσιακή «κωλοτούμπα» αφορά τη στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο ελληνοτουρκικό διάλογο. Παρά τις επισημάνσεις και κριτικές από στελέχη της Ν.Δ., όπως οι πρώην πρωθυπουργοί Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής, ο Μητσοτάκης αναγκάστηκε να αναγνωρίσει ότι η πορεία των ελληνοτουρκικών συνομιλιών έχει φτάσει σε αδιέξοδο, καθώς η Τουρκία συνεχίζει τις προκλητικές ενέργειες και δεν υποχωρεί από τις παράνομες διεκδικήσεις της. Σε ομιλία του στο συνέδριο «Μεταπολίτευση 1974-2024: 50 χρόνια ελληνική εξωτερική πολιτική», ο Μητσοτάκης δήλωσε χαρακτηριστικά ότι «δεν βλέπει προοπτική για συζήτηση για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα με την Τουρκία». Παράλληλα, προσπαθώντας να απαλλαγεί από την ευθύνη ότι η πολιτική του άνοιξε την όρεξη της Τουρκίας για νέες διεκδικήσεις, υποστήριξε ότι ο «τουρκικός αναθεωρητισμός» δεν είναι φαινόμενο της τελευταίας πενταετίας, αλλά υπήρξε για πρώτη φορά στο πεδίο μετά το επεισόδιο των Ιμίων το 1996.

Η αναδίπλωση αυτή του Μητσοτάκη έρχεται μετά από τις έντονες επικρίσεις περί «ενδοτικότητας» και «υποχωρήσεων» για τον ελληνοτουρκικό διάλογο, και φαίνεται να στοχεύει στο να καθησυχάσει τόσο τους βουλευτές της Ν.Δ. όσο και τους παραδοσιακούς δεξιούς ψηφοφόρους, οι οποίοι αμφισβητούν την πολιτική του για τη σχέση με την Τουρκία.

Ανατροπή στην woke ατζέντα

Ένα άλλο πεδίο πολιτικών ανατροπών για τον Κυριάκο Μητσοτάκη υπήρξε το θέμα της «woke ατζέντας». Η ψήφιση του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών είχε προκαλέσει έντονο διχασμό μέσα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Ν.Δ. και είχε εκλογικές συνέπειες για το κόμμα, καθώς πολλοί παραδοσιακοί δεξιοί ψηφοφόροι εκφράστηκαν αρνητικά για την εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία. Ένα χρόνο μετά, ο Μητσοτάκης, επιδιώκοντας να επανορθώσει και να καθησυχάσει τη βάση του κόμματος, δήλωσε σε εκδήλωση της ιστοσελίδας Iefimerida.gr ότι «δεν υπάρχει woke ατζέντα στην Ελλάδα», παραλληλίζοντας την κατάσταση με τις ΗΠΑ και καταγγέλλοντας την «τυραννία των μειοψηφιών». Οι δηλώσεις του αυτές φανερώνουν την προσπάθεια να ικανοποιηθούν οι συντηρητικοί ψηφοφόροι, που αντέδρασαν έντονα στο συγκεκριμένο νομοθετικό θέμα, καθώς το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης τώρα αποδοκιμάζει τη «woke κουλτούρα» υπογραμμίζει την αλλαγή της στάσης του.

Ιθαγένεια της τέως βασιλικής οικογένειας και κλείσιμο του ματιού στην δεξιά πτέρυγα

Μια ακόμα κίνηση του Μητσοτάκη για την ενίσχυση της συσπείρωσης της δεξιάς πλευράς του κόμματος ήρθε με την απόφαση να προχωρήσουν οι διαδικασίες για την απόκτηση της ελληνικής ιθαγένειας από τα μέλη της τέως βασιλικής οικογένειας. Η συγκεκριμένη απόφαση, αν και παρουσιάστηκε ως εφαρμογή του νόμου 2215/1994, ερμηνεύθηκε από την αντιπολίτευση ως μια πολιτική κίνηση που «κλείνει το μάτι» στους δεξιούς ψηφοφόρους και σε αυτούς που αναπολούν την βασιλεία. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Π. Μαρινάκης, επιχείρησε να αποδώσει την απόφαση σε μια νομική διευθέτηση και όχι σε πολιτική σκοπιμότητα, ωστόσο, η κίνηση αυτή ήταν σαφώς επικοινωνιακή και αποσκοπούσε στην ικανοποίηση του δεξιού ακροατηρίου του κόμματος.

Αναγνώριση της επικινδυνότητας των υπηρεσιών των ενστόλων

Μια ακόμα κίνηση που σχετίζεται με τη δεξιά πτέρυγα της Ν.Δ. ήταν η αναγνώριση, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, της επικινδυνότητας των υπηρεσιών των ενστόλων, κάτι που αποτελούσε πάγιο αίτημα τους για χρόνια. Παρά το γεγονός ότι το ζήτημα είχε αφεθεί σε δεύτερη μοίρα, πέντε χρόνια μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, ο Μητσοτάκης αναγνώρισε δημόσια την ανάγκη αναγνώρισης των υπηρεσιών τους, προσφέροντας τους πολιτική αναγνώριση και συμβολική αποζημίωση.

Οι τελευταίες πολιτικές κινήσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη και η σειρά από «κωλοτούμπες» είναι σαφώς μια προσπάθεια να ενισχυθεί η συσπείρωση της Ν.Δ. και να επανασυσταθεί το προφίλ του κόμματος ενόψει των επόμενων εκλογών. Οι πολιτικές στροφές που υιοθετεί δείχνουν μια προσπάθεια να ανακτήσει τη στήριξη των δεξιών ψηφοφόρων και να εξισορροπήσει τις εσωκομματικές αντιδράσεις, καθώς η Ν.Δ. προετοιμάζεται για τις δύσκολες εκλογικές αναμετρήσεις του μέλλοντος.