Μητσοτάκης: Προεκλογική εκκίνηση εκτός πραγματικότητας

Η προεκλογική εκκίνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν έγινε με επίσημη προκήρυξη εκλογών. Έγινε με την ενεργοποίηση του κομματικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας, με περιοδείες στην περιφέρεια, με σύνθημα την «ετοιμότητα» και με μια πολιτική αφήγηση που επιχειρεί να εμφανίσει την Ελλάδα ως χώρα σταθερότητας, ανάπτυξης και θεσμικής κανονικότητας.

Το πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου είναι ότι αυτή η εικόνα απέχει όλο και περισσότερο από την καθημερινότητα των πολιτών. Η κυβέρνηση μιλά για επιτυχίες, μεταρρυθμίσεις και «Ελλάδα του 2030», την ώρα που μεγάλα τμήματα της κοινωνίας βρίσκονται αντιμέτωπα με ακρίβεια, στεγαστική πίεση, χαμηλή αγοραστική δύναμη, αίσθημα θεσμικής κόπωσης και βαθιά δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα.

Ο πρωθυπουργός έχει επαναλάβει ότι οι εκλογές θα γίνουν το 2027, στέλνοντας ταυτόχρονα μήνυμα εκλογικής ετοιμότητας στο κόμμα του. Πρόκειται για μια πολιτική ισορροπία με σαφή στόχευση: να αποκλειστεί η εικόνα πρόωρης φυγής προς τις κάλπες, ενώ παράλληλα να τεθεί ολόκληρη η Νέα Δημοκρατία σε κατάσταση παρατεταμένης προεκλογικής κινητοποίησης.

Η κυβερνητική αφήγηση και η κοινωνική πραγματικότητα

Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση στην περιφέρεια, προβάλλοντας έργα, παρεμβάσεις και αναπτυξιακά σχέδια. Η Κεντρική Μακεδονία εμφανίζεται ως πρώτο πεδίο αυτής της στρατηγικής, με στόχο να παρουσιαστεί η κυβέρνηση ως δύναμη συνέχειας, σταθερότητας και τοπικής ανάπτυξης.

Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία. Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η μάχη των επόμενων εκλογών δεν θα κριθεί μόνο στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, αλλά και στις τοπικές κοινωνίες, εκεί όπου η οικονομική πίεση, η εγκατάλειψη υποδομών, η υποβάθμιση υπηρεσιών και η κόπωση των πολιτών δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από επικοινωνιακά συνθήματα.

Η επίκληση της ανάπτυξης προσκρούει σε μια σκληρή πραγματικότητα. Οι ευρωπαϊκές προβλέψεις δείχνουν επιβράδυνση της ελληνικής οικονομίας, ενώ ο πληθωρισμός και οι ενεργειακές πιέσεις συνεχίζουν να διαβρώνουν το πραγματικό εισόδημα των νοικοκυριών. Την ίδια ώρα, η στεγαστική κρίση έχει μετατραπεί σε καθημερινό βραχνά, με τα ενοίκια να αυξάνονται πολύ ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Απέναντι σε αυτά, η κυβέρνηση επιμένει να παρουσιάζει μια χώρα που προχωρά με αυτοπεποίθηση. Όμως η πολιτική αυτοπεποίθηση δεν πληρώνει λογαριασμούς, δεν μειώνει ενοίκια, δεν κρατά τους νέους στον τόπο τους και δεν αποκαθιστά την εμπιστοσύνη όταν η κοινωνία αισθάνεται ότι οι θεσμοί λειτουργούν επιλεκτικά.

Προεκλογική μηχανή πάνω σε κουρασμένη κοινωνία

Το νέο προεκλογικό αφήγημα του Κυριάκου Μητσοτάκη στηρίζεται στην υπόσχεση μιας ακόμη τετραετίας σταθερότητας. Ωστόσο, η σταθερότητα που επικαλείται η κυβέρνηση μοιάζει για πολλούς πολίτες με στασιμότητα στο εισόδημα, ακινησία στην καθημερινότητα και κανονικοποίηση της ακρίβειας.

Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι η Νέα Δημοκρατία διατηρεί πολιτικό προβάδισμα, όμως ταυτόχρονα δείχνουν έντονη δυσαρέσκεια για την κυβερνητική λειτουργία, με την ακρίβεια, τα σκάνδαλα και τη θεσμική αξιοπιστία να παραμένουν ανοιχτές πληγές. Αυτό είναι το κρίσιμο σημείο: η κυβέρνηση προηγείται, αλλά δεν πείθει ότι έχει επαφή με το κοινωνικό βάθος της κρίσης.

Η προεκλογική εκκίνηση, επομένως, γίνεται πάνω σε ένα αντιφατικό έδαφος. Από τη μία πλευρά, το Μαξίμου επιχειρεί να οργανώσει την παράταξη, να περιορίσει τη χαλαρή ψήφο, να ανασυντάξει τους μηχανισμούς και να εμφανίσει τον πρωθυπουργό ως μοναδικό εγγυητή κυβερνησιμότητας. Από την άλλη, η κοινωνία ζητά απαντήσεις για το κόστος ζωής, τη δημόσια υγεία, την παιδεία, τη στέγη, την ασφάλεια και την ποιότητα της Δικαιοσύνης.

Η απόσταση ανάμεσα στην επίσημη εικόνα και τη βιωμένη εμπειρία γίνεται πλέον πολιτικό πρόβλημα. Όσο η κυβέρνηση περιγράφει μια Ελλάδα ισχυρή και οργανωμένη, τόσο περισσότερο οι πολίτες συγκρίνουν αυτή την περιγραφή με την καθημερινή πίεση που αντιμετωπίζουν. Εκεί βρίσκεται η αδύναμη πλευρά της προεκλογικής στρατηγικής Μητσοτάκη.

Η Νέα Δημοκρατία μπαίνει ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο με ένα βασικό στοίχημα: να πείσει ότι η επόμενη τετραετία θα είναι διαφορετική από τη φθορά της σημερινής. Όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο με περιοδείες, κομματικές ακαδημίες, συνθήματα για το 2030 και προβολή έργων. Χρειάζεται πολιτική απάντηση στο ερώτημα γιατί, έπειτα από τόσα χρόνια διακυβέρνησης, η κοινωνία εξακολουθεί να νιώθει οικονομικά πιεσμένη και θεσμικά ακάλυπτη.

Η προεκλογική εκκίνηση Μητσοτάκη, λοιπόν, ξεκινά με μια μεγάλη αντίφαση. Η κυβέρνηση θέλει να μιλήσει για το μέλλον, την ώρα που οι πολίτες ζητούν εξηγήσεις για το παρόν. Θέλει να προβάλει μια Ελλάδα προόδου, ενώ η καθημερινότητα δείχνει μια χώρα με ακριβή ζωή, αδύναμα εισοδήματα, δυσβάσταχτη στέγη και κουρασμένους θεσμούς. Αυτή η απόσταση θα είναι το πραγματικό πεδίο της επόμενης πολιτικής μάχης.