Αν και δεν μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε εθνική υπερηφάνεια, είναι πολιτική που τελευταίο διάστημα, είναι ό,τι απομένει… Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φρόντισε να μας χαρίσει ακόμη μία στιγμή εθνικής υποχώρησης, με την υποκριτική δημόσια εικόνα του να κάνει τον γύρο του διαδικτύου, σε βίντεο ή memes, άλλη μια φορά, να γίνεται πρωταγωνιστής της εθνικής αμηχανίας.
Σε μια εποχή που η δημόσια ταπείνωση γίνεται viral, περιεχόμενο με βίντεο ή memes, ο Μητσοτάκης κατάφερε, άλλη μια φορά, να γίνει πρωταγωνιστής.
Η εικόνα του πρωθυπουργού να σκουπίζει τα μάτια του σε επίσημη δημόσια εμφάνιση, λίγες ώρες μετά τη συμμετοχή του στο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας, δεν προκάλεσε συγκίνηση, αλλά αμηχανία.
Σε μια ακόμη στιγμή που η δημόσια ταπείνωση δεν ήταν τυχαία, αλλά αποτέλεσμα πολιτικής επιλογής, ο Έλληνας πρωθυπουργός εμφανίστηκε να διαχειρίζεται επικοινωνιακά μια σειρά από κρίσιμα εθνικά ζητήματα, χωρίς να υπερασπίζεται με σαφήνεια τα ελληνικά συμφέροντα.
Ο διάλογος με την Τουρκία, όπως αποτυπώθηκε στο Ανώτατο Συμβούλιο, κατέληξε σε αόριστες διακηρύξεις καλής θέλησης και συνεργασίας σε θέματα χαμηλής πολιτικής, αφήνοντας εκτός ατζέντας τα μείζονα ζητήματα κυριαρχίας.
Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειος, τουρκολιβυκό μνημόνιο, casus belli: ο Μητσοτάκης επέλεξε για ακόμη μια φορά τη «σιωπή» ως εργαλείο διπλωματίας, αποδεχόμενος εμμέσως τη μετατροπή του Διεθνούς Δικαίου σε αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Όπως το πιο ενδιαφέρον ήταν όσα συνειδητά αποσιωπήθηκαν από τον πρωθυπουργό μας: τους εγκλωβισμένους δημοσιογράφους, τους περιουσιακούς αναλυτές, που με υπομνήματά τους επιβεβαιώνουν τη μονομερή υποχώρηση σε όλα τα μέτωπα.
• Το άκυρο τουρκολιβυκό μνημόνιο, που συνεχίζει να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα Ελλάδας και Κύπρου στη Μεσόγειο.
• Οι NAVTEX που κόβουν το Αιγαίο στα δύο, σαν να είναι τουρκικός χώρος.
• Η εργαλειοποίηση του Μεταναστευτικού, με τις βάρκες να ξεκινούν κατευθείαν από τουρκικές ακτές.
• Η παρεμπόδιση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, που θα δώσει ενεργειακή αυτονομία στην Κύπρο και θα μειώσει την εξάρτησή της από την Τουρκία.
• Οι απειλές που παραμένουν συστηματικά ελληνικού χώρου, με την τουρκική ακτοφυλακή να τους προστατεύει.
Το υποκριτικό στιγμιότυπο έχει ήδη γίνει αντικείμενο σχολιασμού στα social media (θετικά) και σε σαρκασμό από διεθνή μέσα. Η «συμφωνία υποχώρησης», όπως εύστοχα χαρακτηρίστηκε, δεν εξασφάλισε κανένα όφελος για την Ελλάδα.
Πέρα από το διαδικτυακό γέλιο, η υπόθεση αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο: την πλήρη απουσία στρατηγικής. Η συναίνεση που δόθηκε επί της ουσίας, χωρίς αντίβαρα και χωρίς συγκεκριμένα ανταλλάγματα, αποτυπώνει μια επικίνδυνη πραγματικότητα.
Μιλά με φανφάρες
Η Κύπρος κάλεσε και πάλι την Ελλάδα να κινηθεί συντονισμένα στα μεγάλα θέματα, ζητώντας στήριξη στα ενεργειακά και γεωπολιτικά ζητήματα. Αντί απάντησης, εισέπραξε σιωπή.
Παράλληλα, η Αμερικανική πλευρά επιβεβαιώνει πως η Ελλάδα λειτουργεί περισσότερο ως πρόθυμος σύμμαχος παρά ως ισότιμος συνομιλητής, χωρίς να αποσπά ουσιαστικά ανταλλάγματα.
Το μήνυμα είναι σαφές: η χώρα μετατρέπεται σε προκεχωρημένο φυλάκιο αμερικανικών συμφερόντων, χωρίς κυβερνητική αντιστάθμιση και χωρίς διαπραγμάτευση.
Διπλωματικά, η Αμερικανική παρουσία επεκτείνεται, ενεργειακές συνεργασίες επαναχαράσσονται υπέρ της Ουάσιγκτον, ενώ ταυτόχρονα η Τουρκία διατηρεί το casus belli και ενισχύει τις διεκδικήσεις της.
Η Κύπρος, για άλλη μια φορά, μένει εκτός ουσιαστικής πολιτικής στήριξης, ενώ το εθνικό αφήγημα περιορίζεται σε δηλώσεις «ήρεμων νερών».
Το αποτέλεσμα; Η Ελλάδα και η Κύπρος εμφανίζονται να υποχωρούν χωρίς ανταλλάγματα, σε μια εποχή που η ισχύς και η συνέπεια καθορίζουν τις διεθνείς εξελίξεις.
