Μύθος η «αεροπορική υπεροχή» της Ελλάδας στον αέρα

Αν ξεφύγουμε από τον εύκολο πατριωτισμό του καναπέ και του πληκτρολογίου και αντικρίσουμε την πραγματικότητα κατάματα, θα διαπιστώσουμε ότι η Τουρκία, μέσα σε μόλις 25 χρόνια, έχει μεταμορφωθεί από μια φτωχή τριτοκοσμική χώρα σε μια σύγχρονη πολεμική βιομηχανία. Αντίθετα, στην Ελλάδα, οι ανίκανες κυβερνήσεις που πέρασαν από αυτόν τον ιερό τόπο κατέστρεψαν τη δική μας πολεμική βιομηχανία, με αποτέλεσμα να περιοριζόμαστε στην παραγωγή σουβλακιού και άλλων βασικών προϊόντων.

Αν νομίζουμε ότι το γεγονός πως διαθέτουμε Rafale μας εξασφαλίζει την υπεροχή στον αέρα, κάνουμε λάθος, και μάλιστα πολύ μεγάλο. Όταν η Τουρκία αποκλείστηκε από το πρόγραμμα των F-35, αυτό δημιουργούσε ένα κενό, το οποίο η Άγκυρα αξιοποίησε και ανέπτυξε τις δικές της αεροναυπηγικές δυνατότητες.

Στα τέλη του 20ου αιώνα, η Τουρκία ήταν ο τρίτος μεγαλύτερος εισαγωγέας όπλων στον κόσμο. Ωστόσο, από το 2004 και μετά, οι εισαγωγές όπλων μειώθηκαν δραστικά, από περίπου 80% σε λιγότερο από 20%, με την Τουρκία να εξελίσσεται πλέον σε εξαγωγέα αμυντικού υλικού. Τα όπλα της χρησιμοποιούνται σε διάφορες συγκρούσεις με υψηλό ποσοστό επιχειρησιακής επιτυχίας, ενώ οι προσπάθειες της τουρκικής βιομηχανίας να αναπτύξει νέες αεροναυπηγικές τεχνολογίες είναι αξιοσημείωτες. Από την ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών πέμπτης γενιάς μέχρι stealth drones, η Τουρκία έχει καθιερωθεί ως αξιόπιστη αεροναυπηγική δύναμη.

Αξιοσημείωτη είναι η πρόσφατη πτήση του τουρκικού εκπαιδευτικού αεροσκάφους Hürkus-II, το οποίο εντάχθηκε στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία και πρόκειται να ενισχύσει τον στόλο της με τουλάχιστον 55 μονάδες. Παράλληλα, η εταιρεία Baykar απέκτησε την ιταλική Piaggio Aerospace, εξασφαλίζοντας πρόσβαση στις ευρωπαϊκές αγορές, ενώ συνεχίζει να αναπτύσσει μερικά από τα πιο προηγμένα drones, όπως το TB2, το TB3 και το Akinci, τα οποία έχουν ήδη κερδίσει διεθνή αναγνώριση.

Ένα από τα μεγαλύτερα βήματα της Τουρκίας στην αεροναυπηγική είναι η ανάπτυξη του αεροσκάφους stealth πέμπτης γενιάς KAAN, το οποίο αναμένεται να ενταχθεί στο τουρκικό στρατό τη δεκαετία του 2030 και ήδη ενδιαφέρουν χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν. Το KAAN, ακόμη κι αν δεν ξεπεράσει πλήρως τις δυνατότητες του αμερικανικού F-35, προσφέρει μια φθηνότερη εναλλακτική για χώρες που δεν μπορούν να αποκτήσουν το F-35 λόγω των εξαγωγικών περιορισμών των ΗΠΑ.

Η Τουρκία δεν περιορίζεται μόνο στην ανάπτυξη μαχητικών αεροσκαφών, αλλά και στην κατασκευή εκπαιδευτικών αεροσκαφών υπερηχητικής ταχύτητας, όπως το Hurjet, το οποίο αναμένεται να μπει σε μαζική παραγωγή το 2025 και να αποκτήσει εξαγωγικές συμφωνίες. Το Hurjet είναι το πρώτο υπερηχητικό τζετ που κατασκευάστηκε στην Τουρκία και θα ανταγωνιστεί άλλα εκπαιδευτικά αεροσκάφη, όπως το αμερικανικό T-7 Red Hawk.

Τα drones της Baykar, όπως το Bayraktar TB2 και το Akinci, αποτελούν επίσης σημαντικά επιτεύγματα της τουρκικής βιομηχανίας, με το πρώτο να έχει χρησιμοποιηθεί σε κρίσιμες επιχειρήσεις, όπως στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ και στην Ουκρανία, ενώ το τελευταίο, το Akinci, έχει αποδείξει τις δυνατότητές του στην εκτόξευση υπερηχητικών πυραύλων και στις αποστολές επιθέσεων και συλλογής πληροφοριών. Το Akinci έχει ήδη βρει αγοραστές σε χώρες όπως το Πακιστάν, το Αζερμπαϊτζάν και η Λιβύη, ενώ το ενδιαφέρον για αυτό συνεχώς αυξάνεται.

Η Τουρκία, μέσω συντονισμένων προσπαθειών για την ενίσχυση της αυτονομίας και της Έρευνας & Ανάπτυξης στον τομέα της αεροναυπηγικής, έχει καταφέρει να εδραιώσει τη θέση της ως μία από τις ανερχόμενες δυνάμεις στην παγκόσμια αμυντική βιομηχανία.

Η Τουρκία έχει σημειώσει εντυπωσιακή πρόοδο στην ανάπτυξη αόρατων μη επανδρωμένων αεροσκαφών (UCAV), μερικά από τα οποία αναμένεται να αλλάξουν τα δεδομένα στον αμυντικό τομέα. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το Anka-3, ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος μεσαίου ύψους, που σχεδιάστηκε για αποστολές επιτήρησης μεγάλης διάρκειας. Το Anka-3 μπορεί να πετά για έως και 30 ώρες, σε ύψος 30.000 ποδιών και να καλύψει απόσταση 250 χιλιομέτρων. Το πρωτότυπο του stealth UCAV TAI Anka-3 πραγματοποίησε την πρώτη του πτήση στις 28 Δεκεμβρίου 2023, ανοίγοντας νέο δρόμο στην ανάπτυξη αόρατων μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Το Anka-3 έχει σχεδιαστεί με χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας, καθιστώντας το εξαιρετικά ανθεκτικό σε αποστολές ηλεκτρονικού πολέμου, επιθέσεων, παρακολούθησης και καταστροφής αεροπορικών αμυντικών συστημάτων. Με μέγεθος που προσεγγίζει εκείνο ενός ελαφρού μαχητικού, το Anka-3 είναι έτοιμο να συμπληρώσει την αεροναυπηγική ισχύ της Τουρκίας, πιθανώς σε συνεργασία με το KAAN, το νέο stealth αεροσκάφος πέμπτης γενιάς.

Ένα ακόμη αξιοσημείωτο επίτευγμα είναι το Kizilelma, το τουρκικό Εθνικό Σύστημα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών Μάχης (MIUS), το οποίο αναπτύχθηκε από την εταιρεία Baykar. Το Kizilelma είναι ένα μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος που αναμένεται να εκτελεί μια ευρεία γκάμα στρατιωτικών αποστολών, όπως αεροπορική υποστήριξη, επιθέσεις με πυραύλους, καταστολή αεροπορικών αμυντικών συστημάτων (SEAD) και καταστροφή αεροπορικών αμυνών (DEAD).

Με μέγιστη ταχύτητα 800 χλμ/ώρα (Mach 0.64) και χρόνο πτήσης πέντε ώρες, το Kizilelma έχει δυνατότητα μεταφοράς φορτίου έως 1.500 κιλά, με μέγιστο βάρος απογείωσης 6 τόνους. Μάλιστα, σύμφωνα με τον κατασκευαστή, η ανάπτυξη μιας υπερηχητικής παραλλαγής του Kizilelma βρίσκεται ήδη σε προγραμματισμένη φάση, κάτι που αναμένεται να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τις επιχειρησιακές του δυνατότητες.

Αν και πολλά από αυτά τα αεροσκάφη παραμένουν σε φάση ανάπτυξης και δεν έχουν μπει ακόμα σε μαζική παραγωγή, η Τουρκία έχει ήδη κάνει τεράστια βήματα στον τομέα της αεροναυπηγικής. Αυτές οι εξελίξεις την τοποθετούν στην πρωτοπορία της παγκόσμιας αμυντικής βιομηχανίας, καθιστώντας τη μια αεροναυπηγική υπερδύναμη με μεγάλη στρατηγική σημασία για το μέλλον.