Νεκρός αρχηγός στρατιωτικών πληροφοριών του Χαφτάρ στη Βεγγάζη

Σοβαρό πλήγμα δέχθηκε η στρατιωτική ηγεσία της ανατολικής Λιβύης, καθώς ο επικεφαλής της υπηρεσίας στρατιωτικών πληροφοριών του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (ΛΕΣ), ταξίαρχος Φάουζι Μανσούρι, έχασε τη ζωή του έπειτα από έκρηξη παγιδευμένου οχήματος. Το περιστατικό σημειώθηκε χθες το απόγευμα στην περιοχή Χαουάρι της Βεγγάζης, σύμφωνα με δύο πηγές των δυνάμεων ασφαλείας που επικαλείται το πρακτορείο Reuters.

Οι ίδιες πηγές, που διατήρησαν την ανωνυμία τους, ανέφεραν ότι ο εκρηκτικός μηχανισμός πυροδοτήθηκε ενώ ο ταξίαρχος βρισκόταν εντός του αυτοκινήτου του, έξω από την οικία του. Μέχρι στιγμής, καμία οργάνωση δεν έχει αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση, ενώ δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα λεπτομέρειες σχετικά με τον τύπο ή την τοποθέτηση της βόμβας.

Ένα ακόμη επεισόδιο στην ασταθή εξίσωση ασφαλείας της Λιβύης

Η δολοφονία του ανώτατου αξιωματικού αναδεικνύει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις διαρκείς προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Λιβύη στον τομέα της ασφάλειας. Η χώρα παραμένει διαιρεμένη, με δύο αντίπαλες κυβερνήσεις και πληθώρα ένοπλων οργανώσεων να διεκδικούν τον έλεγχο σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Παρά την εκεχειρία που υπογράφηκε το 2020 και έθεσε τέρμα στις εκτεταμένες εχθροπραξίες, το πολιτικό και στρατιωτικό τοπίο εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από έντονη ρευστότητα και περιστατικά βίας.

Η κατάσταση αυτή συντηρεί ένα κλίμα ανασφάλειας και αβεβαιότητας, υπονομεύοντας κάθε προσπάθεια σταθεροποίησης της χώρας. Η επίθεση σε βάρος του ταξιάρχη Μανσούρι έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά στοχευμένων δολοφονιών και επιθέσεων που έχουν πλήξει στρατιωτικά και πολιτικά στελέχη τα τελευταία χρόνια, εντείνοντας την ανησυχία για το ενδεχόμενο αναζωπύρωσης της σύγκρουσης.

Η διαρκής διαίρεση Ανατολής - Δύσης

Η Λιβύη, η χώρα της βόρειας Αφρικής με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στην ήπειρο, παραμένει ουσιαστικά κομμένη στα δύο. Στα δυτικά, η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ), με έδρα την Τρίπολη, ασκεί έλεγχο στο μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας. Στα ανατολικά, ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός υπό τον στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ και τους γιους του, ο οποίος υποστηρίζει την κυβέρνηση με έδρα τη Βεγγάζη, κυριαρχεί σε μεγάλο μέρος της ανατολικής και νότιας περιοχής.

Αυτός ο διπολικός διαχωρισμός, που έχει τις ρίζες του στην υποστηριχθείσα από το ΝΑΤΟ εξέγερση του 2011 και την ανατροπή του Μουάμαρ Καντάφι, εξακολουθεί να τροφοδοτεί τις εντάσεις. Η παρουσία πολυάριθμων ένοπλων ομάδων και πολιτοφυλακών, με ποικίλα συμφέροντα και συμμαχίες, περιπλέκει περαιτέρω το τοπίο, καθιστώντας την επίτευξη μιας βιώσιμης πολιτικής λύσης εξαιρετικά δύσκολη. Το κενό εξουσίας και η έλλειψη ενός ισχυρού, ενιαίου κρατικού μηχανισμού επιτρέπουν σε διάφορους δρώντες να επιχειρούν με σχετική ατιμωρησία, διαιωνίζοντας τον κύκλο της αστάθειας.