Νέος τουρκικός νόμος για τις θαλάσσιες ζώνες

Με ένα άρθρο που φέρει τίτλο εμπνευσμένο από τη γνωστή τουρκική θεωρία της "Γαλάζιας Πατρίδας", η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Sabah αποκαλύπτει τις προετοιμασίες για μια σημαντική νομοθετική πρωτοβουλία της Άγκυρας. Πρόκειται για τον λεγόμενο "Νόμο για τις περιοχές ευθύνης στη θάλασσα", ο οποίος, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αποσκοπεί στην εδραίωση των τουρκικών θέσεων χωρίς καμία παραχώρηση στα θαλάσσια συμφέροντα της χώρας.

Το τουρκικό μέσο ενημέρωσης υποστηρίζει ότι η Άγκυρα προστατεύει αδιαπραγμάτευτα όχι μόνο την εδαφική της ακεραιότητα, αλλά και τα συμφέροντά της στη θάλασσα και στον εναέριο χώρο. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες για τον νέο νόμο βρίσκονται σε εξέλιξη εδώ και αρκετό διάστημα, με τη συμμετοχή πολλών κρατικών φορέων. Το δημοσίευμα διευκρινίζει ότι η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία επικεντρώνεται κυρίως σε εσωτερικές νομικές διαδικασίες, επιχειρώντας να εκσυγχρονίσει το υπάρχον πλαίσιο.

Σύμφωνα με την ανάλυση της Sabah, η τελευταία φορά που η Τουρκία προχώρησε σε ανάλογη ρύθμιση ήταν το 1982, με τον νόμο για τα χωρικά ύδατα. Από τότε, όπως σημειώνεται, έχουν συντελεστεί δραματικές γεωγραφικές, νομικές και τεχνολογικές αλλαγές. Το νέο σχέδιο νόμου φιλοδοξεί να αποσαφηνίσει κρίσιμα ζητήματα που άπτονται της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), των χωρικών υδάτων, της συνορεύουσας ζώνης, καθώς και των αρμοδιοτήτων των τουρκικών κρατικών υπηρεσιών σε θέματα θαλάσσιου δικαίου.

Το Αιγαίο και η διαφοροποίηση των ορίων

Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στο Αιγαίο Πέλαγος, όπου το δημοσίευμα αναφέρει ότι τα τουρκικά χωρικά ύδατα θα παραμείνουν στα 6 ναυτικά μίλια. Αντιθέτως, στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μεσόγειο, η Τουρκία σχεδιάζει να διατηρήσει τα 12 ναυτικά μίλια. Η Sabah επιχειρηματολογεί ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση δεν εισάγει κάποια νέα πραγματικότητα, καθώς η Άγκυρα προβάλλει σταθερά την ίδια θέση σε όλα τα διεθνή φόρα εδώ και δεκαετίες.

Το τουρκικό μέσο επαναφέρει επίσης τις πάγιες θέσεις της Άγκυρας έναντι της Ελλάδας, υποστηρίζοντας ότι, βάσει του διεθνούς δικαίου, όταν ένα κράτος είναι ηπειρωτικό, η βάση υπολογισμού των θαλασσίων ζωνών θα πρέπει να είναι η ηπειρωτική χώρα και όχι τα νησιά. Στο πλαίσιο αυτό, η Sabah κατηγορεί την Αθήνα ότι επικαλείται τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, στην οποία η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος, ενώ, όπως ισχυρίζεται, αγνοεί επιλεκτικά αποφάσεις και νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου.

Διεθνείς αντιδράσεις και ενεργειακές διαστάσεις

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η Αθήνα εμφανίζεται ενοχλημένη από την τουρκική πρωτοβουλία και αναζητά διεθνή στήριξη, παρουσιάζοντας το σχέδιο νόμου ως μια κίνηση που ενισχύει τη θέση της Τουρκίας στη "Γαλάζια Πατρίδα". Η Sabah τονίζει ότι η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία δεν περιορίζεται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αλλά περιλαμβάνει ρυθμίσεις για τα Στενά του Βοσπόρου και των Δαρδανελίων, τη Θάλασσα του Μαρμαρά, καθώς και την ενσωμάτωση της Συνθήκης του Μοντρέ στο εσωτερικό δίκαιο.

Παράλληλα, το σχέδιο νόμου προβλέπει νέες διατάξεις για την ενέργεια, τους φυσικούς πόρους, το υπέδαφος, καθώς και για τους ζωντανούς και μη ζωντανούς θαλάσσιους πόρους. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η αιολική και η ηλιακή, υπογραμμίζοντας τη στρατηγική σημασία που αποδίδει η Άγκυρα στον θαλάσσιο χώρο.