Οι αποκαλύψεις και οι επιβεβαιώσεις μέσω ερευνών και μελετών για τις επιπτώσεις των εμβολίων mRNA κατά του κορωνοϊού, συνεχίζονται και η μία είναι πιο ζοφερή από την άλλη.
Μία ακόμη επιβεβαίωση για τις επιπτώσεις τους στη αναπαραγωγική ικανότητα των γυναικών έρχεται από τον επιδημιολόγο του Ιδρύματος McCullough, Nicolas Hulscher ο οποίος έκανε ένα πρώτο σχόλιο για την μελέτη του ιδρύματος πάνω στις επιπτώσεις των εμβολίων mRNA όπως αυτά που δημιουργήθηκαν για την Covid-19, στις γεννήσεις.
«Έχουμε πλέον σαφείς ενδείξεις ότι τα εμβόλια mRNA για την COVID-19 έχουν παραλύσει την αναπαραγωγική ικανότητα της ανθρωπότητας» είπε και συνέχισε. «Σε ζωικά μοντέλα, καταστρέφουν περισσότερο από το 60% του πεπερασμένου αποθέματος ωαρίων των γυναικών».
Σε ανθρώπινα δεδομένα (n=1,3 εκατομμύρια), οι εμβολιασμένες γυναίκες έχουν ~33% λιγότερες επιτυχημένες εγκυμοσύνες από τις μη εμβολιασμένες!
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά και όπως αρκετοί πλέον επιστήμονες παραδέχονται ότι η πλήρης έκταση των επιπτώσεων και της επίδρασης των εμβολίων στον ανθρώπινο οργανισμό δεν έχει ελεγχθεί.
Υπενθυμίζεται πως, προ μηνών σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη με πηγή έγγραφα της Pfizer, η ερευνήτρια Naomi Wolf έφερε στο φως στο Ευρωκοινοβούλιο σοκαριστικά στοιχεία για την πρόκληση βλάβης στην ανθρώπινη αναπαραγωγή, αντί για το αναπνευστικό σύστημα, όπως θα περίμενε κανείς από το εμβόλιο.
Η Wolf αναφέρει ότι τα λιπιδικά νανοσωματίδια, βασικό συστατικό του εμβολίου, έχουν σχεδιαστεί ώστε να διαπερνούν κάθε μεμβράνη στο ανθρώπινο σώμα, συμπεριλαμβανομένου του πλακούντα.
Αυτή η ιδιότητα οδηγεί σε σοβαρές συνέπειες, όπως η δημιουργία ασβεστοποιήσεων στον πλακούντα, που εμποδίζουν τη μεταφορά θρεπτικών συστατικών και οξυγόνου στα έμβρυα.
Το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό: μαίες αναφέρουν ότι οι πλακούντες διαλύονται, οδηγώντας σε πρόωρους τοκετούς, σοβαρές αιμορραγίες στις μητέρες και μια ανησυχητική αύξηση της μητρικής θνησιμότητας κατά 40% στον δυτικό κόσμο.
Επιπλέον, τα έγγραφα αποκαλύπτουν ότι η Pfizer γνώριζε πως τα νανοσωματίδια μπορούν να εισχωρήσουν στους όρχεις εμβρύων αρσενικού φύλου, προκαλώντας βλάβες στα κύτταρα Leydig, τα οποία είναι υπεύθυνα για την ανάπτυξη των χαρακτηριστικών της αρρενωπότητας και της γονιμότητας.
Παράλληλα, μια ανδρολογική μελέτη επιβεβαιώνει ότι το εμβόλιο κατά της Covid μειώνει σημαντικά την κινητικότητα του σπέρματος στους άνδρες.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η Pfizer είχε προειδοποιήσει τους άνδρες συμμετέχοντες στις κλινικές δοκιμές να αποφεύγουν τη σεξουαλική επαφή με μη εμβολιασμένες γυναίκες ή να χρησιμοποιούν δύο μορφές αντισύλληψης.
Η εταιρεία όρισε την «έκθεση» στον ιό όχι μόνο μέσω του σπέρματος, αλλά και μέσω της επαφής με το δέρμα ή ακόμη και της αναπνοής.
Από τις 270 εγκυμοσύνες που καταγράφηκαν στις δοκιμές, τα αρχεία για 234 «χάθηκαν» μυστηριωδώς. Από τις υπόλοιπες 36, πάνω από το 80% κατέληξαν σε απώλεια του εμβρύου.
Τα στοιχεία αυτά, σύμφωνα με την Wolf, υποδεικνύουν ότι η Pfizer και η Von der Leyen είχε πλήρη επίγνωση των κινδύνων.
Το κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι: γιατί η έρευνα της εταιρείας επικεντρώθηκε τόσο έντονα στην αναπαραγωγική βλάβη; Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις προθέσεις και τις επιπτώσεις του εμβολίου, καλώντας για περαιτέρω διερεύνηση και διαφάνεια.
Ολόκληρη η τοποθέτηση του Dr. Nicolas Hulscher
Για χρόνια, το κοινό ενημερωνόταν με μια απλή και καθησυχαστική αφήγηση: ότι το mRNA «μένει στο μπράτσο», αποδομείται μέσα σε λίγες ώρες, δεν εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος, δεν διαπερνά τον πλακούντα, δεν φτάνει στο αναπαραγωγικό σύστημα και, φυσικά, δεν μπορεί να αποβληθεί ή να μεταδοθεί σε άλλους. Αυτοί οι ισχυρισμοί επαναλαμβάνονταν αδιάκοπα από κρατικούς οργανισμούς, ελεγκτές γεγονότων, μέσα ενημέρωσης και ιατρικά ιδρύματα, παρά το γεγονός ότι δεν είχαν ποτέ πραγματοποιηθεί μακροχρόνιες μελέτες βιοκατανομής σε ανθρώπους.
Μια νέα μελέτη με αξιολόγηση από ομοτίμους, που δημοσιεύθηκε στο Annals of Case Reports με τίτλο «Ανίχνευση του mRNA του εμβολίου Pfizer BioNTech κατά της COVID-19 σε ανθρώπινο αίμα, πλακούντα και σπέρμα», βάζει τέλος σε αυτή την αφήγηση.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Bar-Ilan και αρκετά ισραηλινά ιατρικά κέντρα χρησιμοποίησαν nested PCR σε συνδυασμό με αλληλούχιση Sanger — μια μέθοδο πολύ πιο ευαίσθητη και ειδική από την τυπική qPCR που χρησιμοποιήθηκε σε παλαιότερες μελέτες — για να ανιχνεύσουν το mRNA της Pfizer σε ανθρώπινους ιστούς από 34 συμμετέχοντες. Στο δείγμα περιλαμβάνονταν 22 έγκυες γυναίκες, 4 άνδρες δότες σπέρματος (8 δείγματα) και 8 ακόμη ενήλικες.
Τα ευρήματά τους είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά: το 88% των εγκύων γυναικών που είχαν εμβολιαστεί εντός των τελευταίων 100 ημερών εμφάνιζαν ανιχνεύσιμο mRNA της Pfizer τόσο στο αίμα όσο και στον πλακούντα. Μεταξύ των ανδρών δοτών σπέρματος, το 100% όσων παρήγαγαν σπέρμα είχαν mRNA του εμβολίου στα σπερματοζωάρια τους, ενώ στο 50% ανιχνεύθηκε και στο σπερματικό υγρό — πολύ καιρό μετά τον εμβολιασμό.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι mRNA της Pfizer ανιχνεύθηκε στο 50% των ανεμβολίαστων γυναικών που εξετάστηκαν: σε δύο περιπτώσεις τόσο στον πλακούντα όσο και στο αίμα, και σε μία μόνο στο αίμα. Το εύρημα αυτό αναγκάζει την επιστημονική κοινότητα να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα της αποβολής/μετάδοσης (shedding), κάτι που οι επίσημες αρχές αρνούνται κατηγορηματικά.
Το πιο εντυπωσιακό από όλα είναι ότι mRNA εξακολουθούσε να ανιχνεύεται στο 50% των ατόμων περισσότερες από 200 ημέρες μετά την ένεση.
Αυτό αποτελεί το σαφέστερο μέχρι σήμερα τεκμήριο ότι η ένεση δεν αποδομείται «μέσα σε ώρες», αλλά αντιθέτως παραμένει, κυκλοφορεί και εναποτίθεται σε ανθρώπινους αναπαραγωγικούς και εμβρυϊκούς ιστούς.
Οι επιπτώσεις είναι τεράστιες.
Γιατί αυτή η μελέτη πέτυχε εκεί που οι άλλες απέτυχαν
Ένα από τα ισχυρότερα σημεία της μελέτης είναι η μεθοδολογία της. Εκεί όπου προηγούμενες έρευνες απέτυχαν να ανιχνεύσουν mRNA του εμβολίου, οι συγγραφείς εξηγούν ξεκάθαρα τον λόγο: χρησιμοποιούσαν qPCR, η οποία δεν έχει την απαιτούμενη ευαισθησία για την ανίχνευση RNA χαμηλής αφθονίας μήνες μετά την ένεση. Η νέα μελέτη χρησιμοποίησε αντ’ αυτού nested PCR, μια τεχνική ενίσχυσης δύο σταδίων που αυξάνει δραστικά την ευαισθησία και την ειδικότητα, ακολουθούμενη από αλληλούχιση Sanger, η οποία «διαβάζει» κυριολεκτικά την ενισχυμένη αλληλουχία και επιβεβαιώνει ότι αντιστοιχεί στο κατασκεύασμα της Pfizer. Κάθε θετικό αποτέλεσμα θεωρήθηκε έγκυρο μόνο εφόσον εμφανιζόταν σε τουλάχιστον τρεις από τέσσερις ανεξάρτητες τεχνικές επαναλήψεις, μειώνοντας περαιτέρω την πιθανότητα τα ευρήματα να οφείλονται σε θόρυβο υποβάθρου ή τυχαία επιμόλυνση.
Αυτή η προσέγγιση διαφέρει θεμελιωδώς από τα τεστ PCR που χρησιμοποιήθηκαν κατά την πανδημία για τη διάγνωση «κρουσμάτων COVID». Εκείνα τα τεστ βασίζονταν σε μονοσταδιακή qPCR με εξαιρετικά υψηλά όρια κύκλων — συχνά 35–45 κύκλους — όπου ο θόρυβος υποβάθρου, ίχνη επιμόλυνσης και ακίνδυνα θραύσματα RNA μπορούν να παράγουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Η μέθοδος της παρούσας μελέτης, αντίθετα, απαιτεί δύο επιτυχημένους γύρους σύνδεσης εκκινητών και ενίσχυσης, αναπαραγωγιμότητα σε πολλαπλές επαναλήψεις και στη συνέχεια ανεξάρτητη επιβεβαίωση με αλληλούχιση για την επαλήθευση της ταυτότητας του προϊόντος.
Με άλλα λόγια, η διαγνωστική PCR για την COVID μπορούσε να ανιχνεύσει οποιοδήποτε τμήμα ιικού RNA και να το χαρακτηρίσει «θετικό», ενώ η nested PCR σε συνδυασμό με αλληλούχιση που χρησιμοποιήθηκε εδώ μπορεί να ανιχνεύσει μόνο ένα πράγμα: την ακριβή αλληλουχία mRNA της Pfizer, επιβεβαιωμένη γράμμα προς γράμμα.
Αυτό σημαίνει ότι οι ερευνητές δεν ανίχνευσαν «θόρυβο», αλλά πραγματικό, μοριακά επιβεβαιωμένο mRNA του εμβολίου. Πρόκειται για την πιο οριστική προσέγγιση που έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα στο συγκεκριμένο ερώτημα.
Ανίχνευση mRNA του εμβολίου στον πλακούντα
Το 88% των γυναικών που είχαν εμβολιαστεί εντός 100 ημερών πριν τον τοκετό εμφάνιζαν ανιχνεύσιμο mRNA τόσο στο αίμα όσο και στον πλακούντα. Ακόμη και μετά από 230–251 ημέρες, RNA του εμβολίου βρέθηκε σε ορισμένους πλακούντες.
Αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με κάθε επίσημη δήλωση που υποστήριζε ότι το mRNA «δεν φτάνει στον πλακούντα».
Ανίχνευση mRNA σε σπέρμα και σπερματικό υγρό
Από τους τέσσερις εμβολιασμένους άνδρες που εξετάστηκαν:
-
Τρεις παρήγαγαν βιώσιμο σπέρμα — και στο 100% αυτών ανιχνεύθηκε mRNA της Pfizer στα σπερματοζωάρια.
-
Σε δύο ανιχνεύθηκε mRNA στο σπερματικό πλάσμα.
-
Ένας άνδρας που είχε εμβολιαστεί 168 ημέρες νωρίτερα εξακολουθούσε να έχει mRNA στο σπέρμα του.
Τα ευρήματα αυτά εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για την ανδρική γονιμότητα, την έκθεση της γενετικής γραμμής και την πιθανότητα μετάδοσης.
Μακροχρόνια παραμονή
Σε δείγματα αίματος και πλακούντα:
Το 50% των ατόμων που εξετάστηκαν περισσότερες από 200 ημέρες μετά τον εμβολιασμό είχαν ακόμη ανιχνεύσιμο mRNA της Pfizer.
Αυτό υπερβαίνει κατά πολύ όσα έχουν υποστηρίξει η Pfizer, οι ρυθμιστικές αρχές και οι δημόσιες υγειονομικές αρχές.
Ανίχνευση mRNA σε ανεμβολίαστες έγκυες γυναίκες
Ίσως το πιο σοκαριστικό εύρημα:
Το 50% των ανεμβολίαστων εγκύων γυναικών είχαν ανιχνεύσιμο mRNA της Pfizer.
Δύο ανεμβολίαστες έγκυες γυναίκες είχαν mRNA τόσο στο αίμα όσο και στον πλακούντα.
Μία τρίτη ανεμβολίαστη γυναίκα είχε mRNA μόνο στο αίμα.
Οι συγγραφείς δηλώνουν ξεκάθαρα: «Η πηγή αυτού του RNA δεν έχει ακόμη διερευνηθεί».
Αυτό φαίνεται να αποτελεί την πρώτη άμεση ένδειξη αποβολής/μετάδοσης (shedding) του mRNA του εμβολίου.
Συμπεράσματα
Τα αποτελέσματα αυτά έχουν τεράστιες επιπτώσεις. Επιβεβαιώνουν ότι το mRNA δεν παραμένει στο σημείο της ένεσης, δεν αποδομείται γρήγορα, φτάνει στον πλακούντα και εισέρχεται στο αναπαραγωγικό σύστημα.
Αυτό επαληθεύει τον βιολογικό μηχανισμό πίσω από καθυστερημένες σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες και εξηγεί επίσης διαγενεακές ανεπιθύμητες επιπτώσεις — γιατί βρέφη που γεννήθηκαν από εμβολιασμένες μητέρες πεθαίνουν πλέον σε υψηλά ποσοστά υπερβάλλουσας θνησιμότητας ακόμη και χρόνια αργότερα.
Πέραν αυτών των ανησυχιών, τα θετικά ευρήματα σε ανεμβολίαστους εγείρουν το φάσμα ότι η αποβολή/μετάδοση είναι πράγματι υπαρκτή.
Συνοψίζοντας, η μελέτη αυτή καταδεικνύει:
Τα ευρήματα αυτά θα έπρεπε να οδηγήσουν άμεσα σε απόσυρση των προϊόντων από την αγορά και σε δημόσιες συγγνώμες για την πρόκληση σοβαρής βλάβης, βασισμένης σε παραπλανητικές υποθέσεις.
Καθώς συσσωρεύονται νέα στοιχεία κάθε εβδομάδα, οι νομικές συνέπειες της συνέχισης της κυκλοφορίας αυτών των προϊόντων καθίστανται ολοένα και πιο σοβαρές.
