ΝΙΚΗ: Ο καθαρός εμπαιγμός της κυβέρνησης σχετικά με τις τράπεζες

ΝΙΚΗ: Η πρόσφατη ανακοίνωση του Πρωθυπουργού κατά την ψήφιση του Προϋπολογισμού του 2025 για τις δήθεν ευεργετικές παρεμβάσεις στις τράπεζες προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς το όφελος που θα προκύψει για τους πολίτες είναι ελάχιστο. Στην πραγματικότητα, τα μέτρα αυτά συνιστούν έναν απροκάλυπτο εμπαιγμό προς τους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι, παρά την οικονομική τους αφαίμαξη, έχουν κληθεί να διασώσουν τις τράπεζες, οι οποίες συνεχίζουν να προχωρούν σε πλειστηριασμούς ακινήτων των πολιτών με άπληστο τρόπο.

Σύμφωνα με υπολογισμούς της ίδιας της κυβέρνησης, το συνολικό όφελος που θα αποκομίσουν οι πολίτες από τη μείωση προμηθειών στους λογαριασμούς ΔΕΚΟ, τηλεπικοινωνιών και ασφαλιστικών ταμείων, την επιβολή πλαφόν στα εμβάσματα και την κατάργηση προμηθειών σε αναλήψεις μέσω ΑΤΜ, θα φτάσει τα 150 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Ωστόσο, αυτό το ποσό είναι αμελητέο σε σχέση με τα κέρδη των συστημικών τραπεζών, οι οποίες αναμένεται να κερδίσουν 4,5 δισ. ευρώ το 2024, με 150 εκατομμύρια ευρώ να αντιστοιχούν σε μόλις 12 ημέρες κερδών των τραπεζών. Συγκεκριμένα, το όφελος για τους πολίτες αντιστοιχεί μόλις στο 7,5% των ετήσιων εσόδων των τραπεζών από τις προμήθειες, οι οποίες φτάνουν τα 2 δισ. ευρώ.

Η «στρατηγική» του εμπαιγμού

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν τόλμησε να θίξει τις πιο προσοδοφόρες και ληστρικές προμήθειες που καταβάλλουν οι πολίτες, όπως είναι τα περίφημα «έξοδα φακέλου». Αυτά τα έξοδα, τα οποία κυμαίνονται από 70 έως και 200 ευρώ, επιβάλλονται ακόμη και για μικροδάνεια ύψους 500, 1.000 ή 2.000 ευρώ, τα οποία εκταμιεύονται άμεσα μέσω e-banking. Αν και αυτά τα δάνεια παρέχονται γρήγορα και χωρίς γραφειοκρατικές διαδικασίες, οι τράπεζες παρακρατούν σημαντικά ποσά για τα «έξοδα φακέλου», μειώνοντας το τελικό ποσό του δανείου που καταβάλλεται στον δανειολήπτη.

Επιπλέον, η κυβέρνηση δεν φρόντισε να αναστείλει ή να περιορίσει τις νέες αυθαίρετες προμήθειες που επιβάλλουν οι τράπεζες στους υφιστάμενους λογαριασμούς των πολιτών. Αυτές οι χρεώσεις κυμαίνονται από 0,5 έως 4 ευρώ τον μήνα και επιβάλλονται ακόμη και στα μηδενικά υπόλοιπα λογαριασμών, προκαλώντας αρνητικό υπόλοιπο στους λογαριασμούς των πολιτών. Αυτές οι πρακτικές φαίνεται να συνεχίζονται, χωρίς καμία ουσιαστική αντίδραση από την κυβέρνηση, παρά τις πολλές καταγγελίες από τους καταναλωτές.

Η αδιαφορία για την πραγματική οικονομική επιβάρυνση

Όσον αφορά την εκτίμηση της ετήσιας επιβάρυνσης των τραπεζών από τον διπλασιασμό του ΕΝΦΙΑ το 2026, ο οποίος θα επιβληθεί στα οικιστικά ακίνητα που οι τράπεζες διατηρούν και κρατούν κλειστά, αυτή αναμένεται να φτάσει μόλις τα 6-7 εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που φαντάζει εξαιρετικά μικρό σε σχέση με τα δισ. ευρώ που η κυβέρνηση έχει ξοδέψει για τη διάσωση των τραπεζών.

Το συνολικό κόστος διάσωσης των τραπεζών από τους Έλληνες πολίτες, το οποίο περιλαμβάνει τον αναβαλλόμενο φόρο και τις Εγγυήσεις για το πρόγραμμα «Ηρακλής» — τα οποία παραμένουν ως άδηλο χρέος για το κράτος — υπερβαίνει τα 82 δισ. ευρώ. Αυτό το τεράστιο ποσό καταδεικνύει τη βαθιά αδικία που υφίστανται οι πολίτες, οι οποίοι καλούνται να πληρώσουν για την «διάσωση» των τραπεζών, ενώ ταυτόχρονα βλέπουν τις τράπεζες να συνεχίζουν τις κερδοσκοπικές τους πρακτικές εις βάρος τους.

Συμπέρασμα

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση για τις τράπεζες δεν αποτελούν παρά έναν επικοινωνιακό ελιγμό, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα για τους πολίτες. Ο εμπαιγμός των Ελλήνων συνεχίζεται, με τους πολίτες να καλούνται να πληρώνουν για τη διάσωση των τραπεζών, ενώ ταυτόχρονα οι τράπεζες συνεχίζουν αδιατάρακτα τις κερδοσκοπικές τους πρακτικές.