Με μια φράση που συμπυκνώνει ιδεολογική σύγκρουση και πολιτικό μήνυμα, ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ απάντησε στα επικριτικά σχόλια του Έλον Μασκ για τη νέα μεταναστευτική πολιτική της Μαδρίτης: «Ο Άρης μπορεί να περιμένει, η ανθρωπιά όχι». Η δήλωση δεν ήταν απλώς μια λεκτική αιχμή· ήταν μια συνειδητή πολιτική τοποθέτηση απέναντι στην κατηγορία ότι η Ισπανία εργαλειοποιεί τη νομιμοποίηση παράτυπων μεταναστών για εσωτερικό πολιτικό όφελος.
Η αντιπαράθεση ξεκίνησε στην πλατφόρμα Χ, όταν ο Μασκ σχολίασε με ένα ειρωνικό «Ουάου» ανάρτηση που χαρακτήριζε το ισπανικό μέτρο «εκλογικό κόλπο». Ο χρήστης υποστήριζε ότι η επικείμενη νομιμοποίηση περίπου 500.000 μεταναστών, σε συνδυασμό με την ταχεία πρόσβαση στην ιθαγένεια –σε ορισμένες περιπτώσεις μέσα σε δύο χρόνια– συνιστά τη δημιουργία ενός νέου, ευνοϊκού εκλογικού σώματος για την Αριστερά. Ο Μασκ δεν αντέκρουσε ευθέως τον ισχυρισμό· επέλεξε όμως να τον ενισχύσει με την αποστασιοποιημένη, αλλά δηλωτική αντίδρασή του.
Η απάντηση του Σάντσεθ, με αναφορά στις διαστημικές φιλοδοξίες του Μασκ και της SpaceX, επιχείρησε να μετατοπίσει το επίκεντρο: από τον υπολογισμό ψήφων στην ηθική διάσταση της πολιτικής. Η ισπανική κυβέρνηση προβάλλει το μέτρο ως αναγκαία πράξη κοινωνικής ένταξης και οικονομικού ρεαλισμού, σε μια χώρα που καταγράφει ανάπτυξη 2,8% για το 2025 και αντιμετωπίζει ελλείψεις εργατικού δυναμικού σε κρίσιμους τομείς.
Το σχέδιο προβλέπει τη χορήγηση νόμιμων εγγράφων σε παράτυπους μετανάστες που ζουν στην Ισπανία τουλάχιστον πέντε μήνες και έχουν εισέλθει στη χώρα πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2025. Μετά τη νομιμοποίηση, θα μπορούν να εργαστούν σε οποιονδήποτε κλάδο και σε οποιαδήποτε περιοχή. Πρόκειται για μια επιλογή που διαφοροποιεί σαφώς την Ισπανία από τη σκληρότερη γραμμή που υιοθετούν αρκετά κράτη-μέλη της ΕΕ.
Η αντίδραση της αντιπολίτευσης υπήρξε άμεση και οξεία. Ο αρχηγός του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (PP), Αλμπέρτο Νούνιες Φεϊχό, χαρακτήρισε την πολιτική «παράλογη», κάνοντας λόγο για απώλεια ελέγχου και αποσύνδεση από τις πραγματικές αντοχές της κοινωνίας. Ακόμη σκληρότερη ήταν η τοποθέτηση του επικεφαλής του Vox, Σαντιάγο Αμπασκάλ, ο οποίος κατηγόρησε τον Σάντσεθ ότι «αντικαθιστά» τους Ισπανούς πολίτες που, όπως είπε, «απεχθάνεται».
Πίσω από τις δηλώσεις και τις διαδικτυακές αψιμαχίες, το πραγματικό διακύβευμα είναι βαθύτερο: αν η νομιμοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών αποτελεί πράξη κοινωνικής ευθύνης ή μια πολιτική επιλογή με μακροπρόθεσμες δημογραφικές και εκλογικές συνέπειες. Η φράση «η ανθρωπιά δεν μπορεί να περιμένει» λειτουργεί ως ηθικό σύνθημα. Το ερώτημα, ωστόσο, που παραμένει ανοιχτό είναι αν η ανθρωπιά αυτή θα συνοδευτεί από κοινωνική συνοχή ή από μια νέα, βαθύτερη πολιτική πόλωση.
