Ο Μητσοτάκης έδιωξε όσους είχαν σχέσεις με το «σύστημα» Μαρινάκη

Μητσοτάκης: Ανασχηματισμός που θυμίζει ανακύκλωση ήδη δοκιμασμένων στελεχών αλλά και μία προσπάθεια για επικοινωνιακή ανάκαμψη πάνω στα μεγάλα θέματα της καθημερινότητας όπως η ακρίβεια, είναι αυτός που επιχείρησε το Μέγαρο Μαξίμου.

Οι πρώτες εντυπώσεις της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ είναι αρνητικές καθώς πρόσωπα που είχαν ενοχλήσει με τις δηλώσεις τους παρέμειναν στο υπουργικό συμβούλιο. Στελέχη του ΠΑΣΟΚ και εξωκοινοβουλευτικοί όπως ο Γιώργος Φλωρίδης, ο Χρήστος Στυλιανίδης και Λίνα Μενδώνη παρέμειναν στις θέσεις τους.

Όταν έχεις ένα τόσο κακό αποτέλεσμα, κάνεις αλλαγές με ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα και όχι πασαλείμματα και μερεμέτια της κακιάς ώρας, θα πει στέλεχος της ΝΔ που δεν είδε με καθόλου κακό μάτι τον ανασχηματισμό. Το σίγουρο είναι ότι δεν δημιουργεί καμία προσδοκία ότι θα δούμε πιο λειτουργικό σχήμα και επιβεβαιώνει όσους έλεγαν ότι ο Μητσοτάκης δεν το έχει με τους ανασχηματισμούς.

Λίγες οι προσθήκες Θεοδωρικάκου-Ράπτη

Καταρχάς, η υπουργοποίηση του Τάκη Θεοδωρικάκου στο υπουργείο Ανάπτυξης δεν συνιστά κάποια σοβαρή εξέλιξη δεδομένου ότι ως πολιτικό στέλεχος κινείται μόνο με επικοινωνιακούς όρους και όχι με πραγματικούς. Πως θα πείσει ότι εργάζεται για την μείωση των τιμών ένα στέλεχος που δεν έχει πάει ποτέ στο σούπερ μάρκετ και δεν διαθέτει κανένα λαικό προφίλ;

Ομοίως, τοποθετεί ως υφυπουργό την Ζωή Ράπτη που δεν έχει λαϊκό προφίλ σε ένα πόστο που θέλει καθημερινή τριβή με τον απλό κόσμο.

3 στα 3 για το Εργασίας

Από την άλλη, πρέπει να δούμε και τα απλά δεδομένα. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και το υπουργείο Εργασίας έχουν αλλάξει από την αρχή της δεύτερης θητείας 3 υπουργούς έκαστο κάτι που σημαίνει την συστηματική αστοχία του Μαξίμου στους 2 αυτούς τομείς ευθύνης.

Τώρα βάζει την Νίκη Κεραμέως η οποία θέλει να εξιλεωθεί από το σκάνδαλο της διαρροής των email στο υπουργείο Εσωτερικών.

Δεξιές επιλογές μπας και κλείσει η διαρροή

Η υπουργοποίηση των Νίκο Παπαγιωτόπουλου και Κώστα Γκιουλέκα συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια της Νέας Δημοκρατίας να κερδίσει ξανά τους δεξιούς ψηφοφόρους που έφυγαν για άλλα δεξιά κόμματα.

Ο Παναγιωτόπουλος πάει σε ένα υπουργείο, στο Μεταναστευτικής Πολιτικής που η ΝΔ πρέπει να δείξει έμπρακτο έργο απέναντι στις μεγάλες μεταναστευτικές ροές.

Στο υπουργείο Εσωτερικών οι προσδοκίες από τον Θόδωρο Λιβάνιο είναι τεράστιες. Το ΑΣΕΠ προχωράει με ρυθμούς χελώνας και πλέον όλοι θα κριθούν από την αποτελεσματικότητα του.

Ιφιγένεια ο Θεοχάρης

Αποφάσισε επίσης, να φάει τον Χάρη Θεοχάρη ως υπαίτιο για την τρομερή καθίζηση στο κοινό των ελευθέρων επαγγελματιών.

Αντί να φαγωθεί ο υπουργός Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης, την πλήρωσε ο υφυπουργός Θεοχάρης.

Όπως είχαμε γράψει ήθελε να μετακινήσει και τον Χατζηδάκη από το υπουργείο Οικονομικών, όμως, εκείνος αρνήθηκε να πάει στο υπουργείο Εξωτερικών.

Έφαγε το σύστημα Μαρινάκη

Άλλο ένα σημείο άξιο σχολιασμού είναι ότι ο Μητσοτάκης καθαίρεσε από το υπουργικό αξίωμα όποιο στέλεχος είχε σχέση με το εκδοτικό σύστημα Μαρινάκη.

Η Δόμνα Μιχαηλίδου που εκλέχθηκε στον Πειραιά με την βοήθεια του, ο Γιάννης Παππάς πρώην υφυπουργός Ναυτιλίας και φυσικά ο Λευτέρης Αυγενάκης, πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και παλαιότερα Αθλητισμού, όλοι στελέχη που έχουν στενές σχέσεις με το επιχειρηματικό κέντρο εκπαραθυρώθηκαν επειδή οι σχέσεις Μητσοτάκη-Μαρινάκη είναι πλέον εχθρικές.

Έκοψε αυτούς που καταψήφισαν το νομοσχέδιο για τα ΛΟΑΤΚΙ

Τέλος θα πρέπει να αναφέρουμε ότι ο Μητσοτάκης τιμωρεί και όσους υφυπουργούς δεν ψήφισαν το νομοσχέδιο για το γάμο των ομόφυλων ζευγαριών.

Έφαγε στην στροφή την Μαρία Κεφάλα και τον Σταύρο Κελέτση επειδή καταψήφισαν το νομοσχέδιο που επέβαλαν Σκέρτσος-Πατέλης και το οποίο δίχασε όλη την Κοινοβουλευτική Ομάδα…

Δεν προχώρησε σε συγχωνεύσεις – Ερωτηματικό αν θα ταιριάξει ο Μυλωνάκης

Ο Πρωθυπουργός φοβήθηκε να κάνει τις απαραίτητες συγχωνεύσεις υπουργείων, δεν προχώρησε σε απαραίτητες αυτονομήσεις χαρτοφυλακίων, και έκανε τόση φασαρία για να φύγουν μικρά στελέχη όπως ο Σκρέκας, ο Θεοχάρης και ο Καιρίδης.

Θα πρέπει να πούμε ότι εκφράζονται αρκετοί φόβοι ότι ο Γιώργος Μυλωνάκης δεν θα δέσει με την ομάδα Σκέρτσου-Πατέλη, η οποία αποτελεί ένα κονκλάβιο που «κατατρώει» κάθε άλλο επίδοξο παίκτη.

Τέλος, η άποψη των περισσοτέρων στην Κ.Ο είναι ότι το σχήμα δεν θα αντέξει για πολύ. Οι φωτιές του καλοκαιριού θα δοκιμάσουν εκ νέου την κυβέρνηση, θα διαπιστωθούν νέες ελλείψεις και προβλήματα που θα επιτείνουν την φθορά. Με άλλα λόγια, πράγματι ο Μητσοτάκης δεν πήρε το μήνυμα των εκλογών…

Το νέο δίλημμα του Μητσοτάκη έρχεται ολοταχώς…

To είπε για να το πιστέψει περισσότερο ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, στην πρώτη μετεκλογική συνέντευξή του ύστερα από τη «σφαλιάρα» του 28% της περασμένης Κυριακής: «Δεν υπάρχει ζήτημα πρόωρων εκλογών στη χώρα, θα γίνουν το 2027». Αυτή η αφοριστική διατύπωση -για να γίνει μάλιστα πιο πειστική- συνοδεύεται από το γεγονός ότι την προσεχή τριετία δεν υπάρχουν άλλες εκλογικές αναμετρήσεις, άρα η κυβέρνηση, χωρίς να περάσει άλλη ενδιάμεση δοκιμασία, έχει καθαρό χρόνο μπροστά της μέχρι το τέλος της τετραετίας. Έχουν, όμως, έτσι τα πράγματα; Όχι ακριβώς…

Αυτό στο οποίο σκοπίμως απέφυγε να αναφερθεί (αλλά ούτε και ρωτήθηκε) είναι τι θα κάνει με την προεδρική εκλογή, η οποία δεν είναι πια και πολύ μακριά – σε μερικούς μήνες…

Μπορεί να ισχυρίζεται λοιπόν ότι θα πορευτεί σε μια ευθεία, από εδώ και πέρα, έως το 2027, αλλά η ωμή πραγματικότητα είναι ότι στον ορίζοντα υπάρχει και αυτή η μεγάλη λακκούβα, την οποία θα είναι αρκετά δύσκολο να ξεπεράσει. Ό,τι και να λέει σήμερα.

Από τυπικής πλευράς βεβαίως το Σύνταγμα επιτρέπει, ύστερα από την τελευταία αναθεώρησή του, την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας όχι κατ’ ανάγκην με αυξημένη ή έστω και απόλυτη πλειοψηφία, αλλά -εν τέλει- ακόμη και με σχετική.

Τα πολιτικά δεδομένα, όμως, έχουν μεταβληθεί θεαματικά ύστερα από το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής και την απώλεια 13-14 μονάδων για το κυβερνών κόμμα. Εάν ο κ. Μητσοτάκης βάδιζε προς τη διαδικασία αυτή έχοντας αναβαπτιστεί στη λαϊκή ετυμηγορία, θα μπορούσε εύκολα να επιβάλει τις επιλογές του. Τώρα, όμως;

Όταν είχε ερωτηθεί (προεκλογικά) για την Κατερίνα Σακελλαροπούλου είχε μιλήσει εντελώς θετικά για το πρόσωπό της, αποφεύγοντας όμως το «διά ταύτα», δηλαδή να δεσμευτεί για την επαναπρότασή της στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα. Ήδη, πάντως, το γεγονός και μόνο ότι η νυν Πρόεδρος έχει τη χαμηλότερη δημοφιλία και αποδοχή σε σχέση με όλους τους προκατόχους της λέει πολλά και υποδηλώνει ακόμη περισσότερα. Ούτε εντός της Ν.Δ. δεν γίνεται πλέον αποδεκτή μια δεύτερη θητεία της…

Την ίδια ώρα, όσο κι αν καλλιεργούνται ελπίδες περί ανασύνταξης και ανάκαμψης, όλοι αντιλαμβάνονται ότι οι εκλογές της Κυριακής ήταν το κρίσιμο σημείο καμπής μετά την πενταετία και το κλίμα δεν είναι πλέον αναστρέψιμο. Το μόνο ζητούμενο είναι ο ρυθμός της περαιτέρω φθοράς…

Αν δεν είχε μπροστά του την προεδρική εκλογή ο κ. Μητσοτάκης θα μπορούσε να συνεχίσει έστω και από αυτές τις συνθήκες. Μέχρι το τέλος αυτής της χρονιάς, όμως, θα πρέπει πλέον να επιλέξει εάν, εν όψει της άνοιξης του 2025, θα θυσιάσει την κυρία Σακελλαροπούλου -κάτι που θα είναι ωστόσο προσωπικό του «Βατερλό» από κάθε πλευρά-, ή θα οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές, μπας και περισώσει ό,τι (και αν) σώζεται…