Οι δύο δρόμοι του Μητσοτάκη για να αποχωρήσει από τη ΝΔ
Αν και οι εκλογές φαίνονται μακριά, το πολιτικό τοπίο εντός της Νέας Δημοκρατίας ήδη προετοιμάζεται για την επόμενη ημέρα, μετά την πιθανή αποχώρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η πρόσφατη εκδήλωση του υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια, στην οποία συμμετείχαν κορυφαία στελέχη της ΝΔ όπως ο Κώστας Καραμανλής, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Προκόπης Παυλόπουλος, ανέδειξε τις συμμαχίες που έχει σχηματίσει ο Δένδιας μέσα στο κόμμα και το ευρύτερο πολιτικό φάσμα. Εντυπωσιακή ήταν η παρουσία του Βαγγέλη Μυτιληναίου και της Μαριάννας Λάτση, καθώς και των 66 βουλευτών της ΝΔ που παραβρέθηκαν.
Ο Νίκος Δένδιας φαίνεται να έχει δημιουργήσει ισχυρές συμμαχίες με πρώην πρωθυπουργούς και στελέχη της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος. Παράλληλα, έχει αναπτύξει στενές σχέσεις με τον υπουργό Οικονομικών, Κυριάκο Πιερρακάκη, ο οποίος μπορεί να προσφέρει έναν κεντρώο και ακόμη και κεντροαριστερό χώρο για να ενισχύσει την απήχησή του σε ευρύτερη βάση της κοινωνίας. Το δίδυμο Δένδιας-Πιερρακάκη φαίνεται να αποτελεί μια ισχυρή πολιτική συμμαχία, ικανή να παίξει σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή, ιδιαίτερα αν υπάρξει κενό ηγεσίας στη ΝΔ.
Από την άλλη, ο Κωστής Χατζηδάκης, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, έχει επίσης δημιουργήσει τον δικό του κύκλο συμμαχιών, κυρίως με στελέχη που προέρχονται από την εποχή Μητσοτάκη. Παρά τις αδυναμίες του, όπως η δημιουργία ερίδων με διάφορες κοινωνικές ομάδες και τη βάση του κόμματος, φαίνεται να επιδιώκει να αξιοποιήσει την τωρινή του θέση για να ενδυναμώσει την πολιτική του επιρροή και να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες του.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, αν και δύσκολα θα φτάσει στην τελική δυάδα των υποψηφίων για την ηγεσία, προσπαθεί να δημιουργήσει έναν πυρήνα υποστηρικτών που μπορεί να τον καταστήσει ρυθμιστή, κάτι που ήδη επιχείρησε το 2016. Είναι πιθανό να επιλέξει να στηρίξει τον Νίκο Δένδια, αν τελικά οι δύο αυτοί βρεθούν στην τελική φάση της κούρσας για την ηγεσία.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αν και είναι αποδεκτό ότι η πολιτική του επιρροή θα περιοριστεί, παραμένει ένα κεντρικό πρόσωπο στη συζήτηση για την επόμενη μέρα της ΝΔ. Η εκτίμηση είναι ότι μπορεί να επιδιώξει μια θέση στην Ευρώπη το 2026, πιθανώς στη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ώστε να διατηρήσει το πολιτικό του κεφάλαιο. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να συμμετάσχει στις εκλογές του 2027, αν και είναι δύσκολο να διατηρηθεί η αυτοδυναμία της ΝΔ σε αυτές τις εκλογές.
Αξιοσημείωτο είναι ότι, ενώ υπάρχει έντονη δραστηριότητα γύρω από τους υποψήφιους για την ηγεσία, κανείς δεν φαίνεται να αμφισβητεί ανοιχτά τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όποια απόφαση και αν πάρει, οι επιλογές του είναι περιορισμένες και πιθανώς συνειδητοποιημένες, καθώς η άμεση αμφισβήτησή του θα δημιουργούσε πολιτική αναστάτωση που θα μπορούσε να τον καταστήσει συμπαθή στο κοινό. Εν τέλει, ενώ οι δελφίνοι της ΝΔ ετοιμάζονται για την επόμενη μέρα, το μέλλον του κόμματος φαίνεται αβέβαιο, με τις προκλήσεις να είναι έντονες και τα περιθώρια ελιγμών περιορισμένα.
Δημιούργησε ακόμα περισσότερα προβλήματα
Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης Μητσοτάκη φαίνεται να έχει φέρει αποτελέσματα ακριβώς αντίθετα από αυτά που προσδοκούσαν οι κυβερνητικοί κύκλοι, καθώς σε μόλις δέκα ημέρες από την ανακοίνωση των αλλαγών, το κλίμα είναι αρνητικό. Ειδικότερα, η αποδοχή της κοινής γνώμης είναι σχεδόν καθολικά αρνητική, με ποσοστό πάνω από 72% να εκτιμά ότι ο ανασχηματισμός δεν έχει επιφέρει την επανεκκίνηση της κυβέρνησης. Επιπλέον, η αποδοχή της ηγεσίας του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει μειωθεί, με αυξανόμενες αρνητικές γνώμες προς το πρόσωπό του.
Στο εσωτερικό της κυβέρνησης και της Ν.Δ., οι αντιδράσεις είναι εξίσου έντονες, με τη δυσφορία να έχει εκδηλωθεί ακόμα και από τη νεότερη γενιά υφυπουργών, καθώς ένας από αυτούς αποχώρησε αμέσως μετά την ανακοίνωση του ανασχηματισμού, ενώ άλλος ένας δεν μπορεί να παραμείνει λόγω των αντιδράσεων. Αντί να αναμένεται μία ανανέωση και ελπίδα για την κυβέρνηση, ο ανασχηματισμός έχει οδηγήσει σε περισσότερα προβλήματα από όσα επιδιώχθηκε να λύσει. Η αυξανόμενη δυσαρέσκεια έχει ενισχυθεί ακόμα και σε επίπεδο μιντιακό, με εκδοτικούς εμφυλίους να πυροδοτούνται και να εστιάζουν σε επιλογές που θεωρούνται αποτυχημένες.
Παρά τις προσπάθειες του Κυριάκου Μητσοτάκη να αλλάξει την ατζέντα της επικαιρότητας μέσω επισκέψεων και εξαγγελιών, φαίνεται ότι η στρατηγική του για αλλαγή κλίματος είναι καταδικασμένη, με την κοινή γνώμη να θεωρεί αυτές τις ενέργειες ως απελπισμένες κινήσεις. Όταν μία κυβέρνηση δείχνει να χάνει τη στήριξη της κοινωνίας και της κοινοβουλευτικής ομάδας, ιστορικά, οι ανασχηματισμοί δεν καταφέρνουν να την αναστρέψουν. Η κατάσταση για την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ενδεικτική αυτής της κατηφόρας, με το πολιτικό σκάφος να μπάζει νερά και την εκλογική της βάση να συρρικνώνεται κάτω από το 25% – το κρίσιμο ποσοστό για το μπόνους των εδρών στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Ο ανασχηματισμός, λοιπόν, μάλλον έχει επιτείνει τα προβλήματα και έχει καταστήσει την κυβέρνηση πιο ευάλωτη, ενώ οι μέρες της «γαλάζιας» αυτοσυντήρησης είναι πια μετρημένες, με καθημερινά αυξανόμενη ένταση.
