Ο Βόρειος Έβρος αντιμετωπίζει βαθιά οικονομική κρίση, καθώς η αύξηση των τιμών ωθεί ολοένα περισσότερους κατοίκους να περνούν καθημερινά τα σύνορα προς Βουλγαρία και Τουρκία για καύσιμα και βασικά προϊόντα.
Η διαφορά στις τιμές, που σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει έως και το 1 ευρώ ανά λίτρο βενζίνης, έχει μετατρέψει τις διασυνοριακές αγορές σε καθημερινό φαινόμενο. Τα τοπικά πρατήρια και τα καταστήματα αδυνατούν να ανταγωνιστούν, με αποτέλεσμα ορισμένες επιχειρήσεις να κλείνουν ή να λειτουργούν με μεγάλες ζημίες.
Στα τελωνεία του Έβρου παρατηρείται έντονη κίνηση. Ουρές σχηματίζονται στα Καστανιά, ενώ πολλοί κάτοικοι επιστρέφουν την ίδια ημέρα από μονοήμερες εκδρομές, έχοντας προμηθευτεί καύσιμα, τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης, αλλά και ρούχα και παπούτσια. Για όσους συμμετέχουν σε οργανωμένες εκδρομές, τα ψώνια της εβδομάδας πραγματοποιούνται εκτός Ελλάδας. Η πρόεδρος των πρατηριούχων του Βορείου Έβρου, Βάσω Καλαϊτζή, επισημαίνει ότι η κατάσταση είναι χειρότερη από πέρυσι, με εκατοντάδες κατοίκους να προτιμούν τις φθηνότερες επιλογές των γειτονικών χωρών.
Η αγορά καυσίμων πλήττεται ιδιαίτερα. Από τα 120 πρατήρια που λειτουργούσαν πριν από μια δεκαετία, σήμερα έχουν απομείνει περίπου 24. Το 2021 λειτουργούσαν 42 και το 2022 μόλις 30. Πολλά καταστήματα επιβιώνουν χάρη σε δεύτερη εργασία των ιδιοκτητών τους, ενώ αρκετά μπαίνουν «κάθε μήνα μέσα», καθώς τα έξοδα ξεπερνούν τα έσοδα. Η κα Καλαϊτζή σημειώνει ότι η διαφορά με τις τιμές της Τουρκίας φτάνει το 1 ευρώ ανά λίτρο, καθιστώντας δύσκολη την επιβίωση των τοπικών πρατηρίων και προειδοποιεί ότι χωρίς ουσιαστική στήριξη θα ακολουθήσουν κι άλλα λουκέτα.
Το φαινόμενο επηρεάζει πλέον όχι μόνο την οικονομία, αλλά και την κοινωνική ζωή της περιοχής. Χωριά του Βορείου Έβρου ερημώνουν, η τοπική αγορά συρρικνώνεται και οι επαγγελματίες καταγράφουν την Αλεξανδρούπολη να αναπτύσσεται, ενώ ο ίδιος ο βόρειος Έβρος βυθίζεται σε έναν κύκλο εγκατάλειψης και οικονομικής ασφυξίας. Η συνεχής «διαρροή» καταναλωτών προς τις γειτονικές χώρες υπονομεύει την επιβίωση των τοπικών επιχειρήσεων και ενισχύει το αίσθημα ότι η περιοχή έχει αφεθεί στο περιθώριο.
