Νέο κύκλο πολιτικών ερωτημάτων προκαλεί η στάση του Κιέβου απέναντι στην Αθήνα, μετά την υπόθεση του θαλάσσιου στρατιωτικού drone ουκρανικής κατασκευής που εντοπίστηκε από ψαράδες στη Λευκάδα, σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές, φορτωμένο με εκρηκτικά και μάλιστα σε περίοδο αυξημένης τουριστικής κίνησης.
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα μετά το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Δημοκρατία», σύμφωνα με το οποίο ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών φέρεται να απέφυγε επανειλημμένα να απαντήσει στις τηλεφωνικές κλήσεις του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, επικαλούμενος φόρτο εργασίας.
Ερωτήματα για τη στάση του Κιέβου
Η εικόνα που διαμορφώνεται προκαλεί εύλογο προβληματισμό, καθώς η Ελλάδα έχει στηρίξει πολιτικά, διπλωματικά και σε επίπεδο διεθνών οργανισμών την Ουκρανία από την έναρξη του πολέμου. Η στάση του Κιέβου, εφόσον επιβεβαιωθούν οι σχετικές πληροφορίες, εμφανίζεται ασύμβατη με το επίπεδο σχέσεων που υποτίθεται ότι έχουν οικοδομηθεί τα τελευταία χρόνια.
Η άρνηση επικοινωνίας, σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση εθνικής ασφάλειας, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως τυπικό διπλωματικό επεισόδιο. Όταν ένα στρατιωτικό θαλάσσιο μέσο εντοπίζεται σε ελληνική περιοχή, με πιθανό κίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα, τους πολίτες και την τουριστική δραστηριότητα, η απαίτηση για άμεσες και καθαρές εξηγήσεις είναι αυτονόητη.
Από την ελληνική στήριξη στην ουκρανική αδιαφορία
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι είχε απευθυνθεί στο παρελθόν στην ελληνική Βουλή ζητώντας στήριξη και αλληλεγγύη. Σήμερα, όμως, η εικόνα που περιγράφεται δημιουργεί την αίσθηση ότι το Κίεβο κινείται αποκλειστικά με βάση τη δική του πολεμική και διπλωματική ατζέντα, χωρίς να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις επιπτώσεις που μπορεί να έχουν οι ενέργειές του για μια χώρα που το έχει στηρίξει.
Το ενδεχόμενο ένα τέτοιο drone να προκαλούσε έκρηξη, να έπληττε σκάφος ή να οδηγούσε σε απώλειες ανθρώπινων ζωών στην Ελλάδα δεν μπορεί να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Η Αθήνα δεν έχει κανέναν λόγο να βρεθεί εγκλωβισμένη σε κινήσεις που υπηρετούν ξένες πολεμικές επιδιώξεις και θέτουν σε κίνδυνο ελληνικό έδαφος, ελληνικές θάλασσες και ελληνικά συμφέροντα.
Το Μαξίμου μπροστά στην ανάγκη καθαρής απάντησης
Η στάση του ουκρανικού υπουργείου Εξωτερικών, όπως καταγράφεται στο σχετικό δημοσίευμα, εκπέμπει μήνυμα περιφρόνησης προς την ελληνική κυβέρνηση. Το ζήτημα δεν αφορά απλώς την ενόχληση ενός υπουργείου, αλλά την αξιοπιστία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και την ικανότητα της χώρας να απαιτεί σεβασμό από εταίρους και συμμάχους.
Το Μέγαρο Μαξίμου οφείλει να αξιολογήσει την υπόθεση με τη σοβαρότητα που απαιτείται. Η στήριξη προς την Ουκρανία δεν μπορεί να σημαίνει σιωπή απέναντι σε ενέργειες ή παραλείψεις που δημιουργούν κινδύνους για την Ελλάδα. Η διπλωματική ευγένεια έχει όρια όταν τίθενται ζητήματα ασφάλειας, κυριαρχίας και προστασίας των πολιτών.
Η Αθήνα χρειάζεται σαφείς εξηγήσεις, θεσμική απάντηση και καθαρή γραμμή. Αν το Κίεβο θεωρεί ότι μπορεί να αγνοεί τις ελληνικές ανησυχίες, τότε η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να υπενθυμίσει ότι η υποστήριξη δεν είναι λευκή επιταγή και ότι η εθνική ασφάλεια δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα για χάρη οποιασδήποτε ξένης ατζέντας.
