ΠΑΣΟΚ: Προκλητικό ο ΣΥΡΙΖΑ να δίνει «νομικές συμβουλές» για τις υποκλοπές

Το ΠΑΣΟΚ επιτίθεται στον ΣΥΡΙΖΑ με νέα ανακοίνωση, με αφορμή την απόφαση του Αρείου Πάγου περί αντισυνταγματικότητας του νόμου του 2021 για τις υποκλοπές,αναφέροντας χαρακτηριστικά:

«Είναι τουλάχιστον προκλητικό ο ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίζει να δίνει “νομικές συμβουλές” στο ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Στέφανος Κασσελάκης πιάστηκε να παραβιάζει τον νόμο για το πόθεν έσχες των πολιτικών προσώπων, που έφερε το κόμμα που ηγείται.

Άλλωστε, την εποχή του σκανδάλου των υποκλοπών, όταν ο κ. Ανδρουλάκης αγωνιζόταν για την αποκάλυψη της αλήθειας, ο κ. Κασσελάκης ασχολιόταν με τις επιχειρήσεις του στον φορολογικό παράδεισο του Delaware και ήταν υποψήφιος Υπουργός του κ. Μητσοτάκη.

Άραγε, σε ποιους αγώνες του Προέδρου του αναφέρεται ο ΣΥΡΙΖΑ;».

Να ενημερωθεί από ΑΔΑΕ για την παρακολούθησή του ο Ανδρουλάκης – «Όχι» για Βουλή, πολιτικούς

Μερικά δεκτή έγινε από το Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση ακυρώσεως κατά της πράξης του προέδρου της Α.Δ.Α.Ε., με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του Νίκου Ανδρουλάκη να του γνωστοποιηθούν, η εισαγγελική διάταξη και ο πλήρης φάκελος με το υλικό που είχε συλλεγεί, μετά την επιβολή σε βάρος του του μέτρου άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του.

Οι σύμβουλοι επικράτειας έκριναν πως ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ πρέπει να ενημερωθεί και να λάβει γνώση του φακέλου για την παρακολούθηση του, αλλά απέρριψε το αίτημα να λάβει γνώση η Βουλή και οι πολιτικό αρχηγοι.
Το ΣτΕ έκρινε πως «η ρύθμιση του άρθρου 87 του ν. 4790/2021, με το οποίο θεσπίσθηκε στην περίπτωση επιβολής του μέτρου άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών για λόγους εθνικής ασφάλειας η πλήρης απαγόρευση της δυνατότητας ενημέρωσης του θιγόμενου, μετά τη λήξη του μέτρου, ακόμη και όταν δεν υφίσταται διακινδύνευση των σκοπών εθνικής ασφάλειας που οδήγησαν στην επιβολή του, αποτελεί υπέρμετρο περιορισμό του απαραβίαστου της επικοινωνίας, που δεν δικαιολογείται στο πλαίσιο της λειτουργίας του κράτους δικαίου, και, συνεπώς, αντίκειται στα άρθρα 19 παρ. 1 του Συντάγματος, 5 παρ. 1 και 15 παρ. 1 της οδηγίας 2002/58, 7, 8 και 11 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και 8 της ΕΣΔΑ και είναι ανίσχυρη.

Επομένως, η προσβαλλόμενη πράξη, κατά το μέρος που ερείδεται στην ανωτέρω ανίσχυρη διάταξη, είναι μη νόμιμη, και για το λόγο αυτό, που βασίμως προβάλλεται, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή, η πράξη αυτή να ακυρωθεί εν μέρει και η υπόθεση να αναπεμφθεί στην Α.Δ.Α.Ε. για νέα, νόμιμη κρίση, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 9 του άρθρου 5 του ν. 2225/1994, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή της με την κριθείσα ως ανίσχυρη διάταξη του άρθρου 87 του ν. 4790/2021, διότι, όπως έγινε δεκτό, ο νεώτερος ν. 5002/2022 δεν είναι εφαρμοστέος σε εκκρεμή αιτήματα γνωστοποίησης στον θιγόμενο μέτρου άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του ληφθέντος υπό προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς· τούτο δε διότι με τον νεώτερο αυτό νόμο εισήχθη ένα νέο νομοθετικό καθεστώς που καταλαμβάνει όλη τη διαδικασία επιβολής της άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών, από την υποβολή του σχετικού αιτήματος και την έγκριση του επίμαχου μέτρου έως την γνωστοποίηση της άρσης του.

Το καθεστώς αυτό αποτελεί ένα σύστημα με εσωτερική συνοχή, οι ουσιαστικές και διαδικαστικές προϋποθέσεις του οποίου προσιδιάζουν στις αιτήσεις άρσης του απορρήτου που υποβάλλονται δυνάμει του διατάξεών του, προκειμένου να διεκπεραιωθούν κατά τις ειδικές ρυθμίσεις του και τις εγγυήσεις που το ίδιο θεσπίζει.Τούτο επιρρωνύεται από την απουσία μεταβατικών διατάξεων, ισχύει δε κατά μείζονα λόγο προκειμένου για πολιτικά πρόσωπα, όπως ο αιτών, για τα οποία προβλέπεται ειδική δημόσια αρχή για την κίνηση της διαδικασίας υποβολής του αιτήματος άρσης του απορρήτου και ειδικό όργανο για την χορήγηση της πρώτης από τις δύο συνολικά απαιτούμενες άδειες έγκρισής του».

Όχι ενημέρωση στη Βουλή

Στον αντίποδα, το ΣτΕ έκρινε ότι «η προσβαλλόμενη πράξη, κατά το μέρος που απέρριψε το αίτημα του αιτούντος να ενημερωθούν ο Πρόεδρος της Βουλής και οι αρχηγοί των κοινοβουλευτικών κομμάτων για το περιεχόμενο της εισαγγελικής διάταξης περί άρσης του απορρήτου των επικοινωνιών του, αιτιολογείται νομίμως, ο δε περί του αντιθέτου λόγος ακυρώσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος».