Πέθανε ο Νίκος Καλογερόπουλος σε ηλικία 74 ετών

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών ο Νίκος Καλογερόπουλος, ένας πολυσχιδής δημιουργός που άφησε ισχυρό αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο, τη μουσική και τη λογοτεχνία.

Ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός, υπηρέτησε για δεκαετίες διαφορετικές μορφές τέχνης, διαμορφώνοντας μια ιδιαίτερη προσωπική διαδρομή στον ελληνικό πολιτισμό.

Στο ευρύ κοινό έγινε ιδιαίτερα γνωστός μέσα από σημαντικές κινηματογραφικές συμμετοχές, με κορυφαίους σταθμούς τις ταινίες «Μάθε παιδί μου γράμματα», «Ρεμπέτικο» και «Λούφα και παραλλαγή».

Από τα Φιλιατρά στο θέατρο και την τηλεόραση

Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε το 1952 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και σπούδασε υποκριτική στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη.

Το πρώτο θεατρικό έργο που έγραψε ήταν ο «Μπαμπούλας», το 1976, το οποίο παρουσιάστηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ. Ήδη από την προηγούμενη χρονιά είχε κάνει τα πρώτα του βήματα στην τηλεόραση, συμμετέχοντας στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται».

Ακολούθησαν εμφανίσεις σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού» το 1977, «Οι παραστρατημένοι» και «Μεθυσμένη πολιτεία» το 1980.

Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε και στην ταινία «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι», ενώ αργότερα συμμετείχε σε παραγωγές όπως «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» το 1985, «Όλη η δόξα όλη η χάρη» το 1989 και «Στο κάμπινγκ» την ίδια χρονιά.

Η ουσιαστική είσοδός του στον κινηματογράφο έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες, ανάμεσά τους οι Νίκος Περάκης, Θόδωρος Μαραγκός, Κώστας Φέρρης και Νίκος Ζαπατίνας.

Το 1981 ήρθε ένας από τους σημαντικότερους ρόλους της πορείας του, στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα». Η ερμηνεία του ξεχώρισε και του χάρισε το Ειδικό Βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Έναν χρόνο αργότερα πήρε μέρος στην ταινία «Άρπα Colla», ενώ το 1983 συμμετείχε στο εμβληματικό «Ρεμπέτικο», όπου η παρουσία του απέσπασε το Βραβείο Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Το 1984 ακολούθησε η «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, όπου υποδύθηκε τον φαντάρο Γιάννη Παπαδόπουλο. Για τον συγκεκριμένο ρόλο τιμήθηκε με το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Η κινηματογραφική του παρουσία συνεχίστηκε για πολλά χρόνια. Ανάμεσα στις γνωστές συμμετοχές του ήταν η «Θηλυκή εταιρεία» το 1999 και το «Ένας κι ένας» το 2000, όπου η ερμηνεία του τού χάρισε ακόμη ένα Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Σκηνοθεσία, ποίηση και μουσική

Το 2011 ο Νίκος Καλογερόπουλος πέρασε και πίσω από την κάμερα, πραγματοποιώντας το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου».

Στην παραγωγή αυτή είχε πολλαπλό ρόλο, καθώς ανέλαβε τη σκηνοθεσία, το σενάριο και τη μουσική, ενώ συμμετείχε παράλληλα και ως ηθοποιός.

Έναν χρόνο αργότερα εμφανίστηκε στο ντοκιμαντέρ του Αντώνη Μποσκοΐτη «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου».

Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα ξεπερνούσε κατά πολύ τα όρια της υποκριτικής. Ασχολήθηκε συστηματικά με την ποίηση, τη συγγραφή και το τραγούδι, ενώ έγραψε θεατρικά έργα όπως τα «Σατιρικό των Ελλήνων» και «Οι κυνικοί ξανάρχονται».

Το 1981 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο «Θετή Ταυτότης». Δέκα χρόνια αργότερα, το 1991, κυκλοφόρησε η δεύτερη συλλογή του, «Επιστρόφια».

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 παρουσίασε και τον πρώτο του μουσικό δίσκο, με τίτλο «Τα δέοντα», στον οποίο τόσο η μουσική όσο και οι στίχοι έφεραν τη δική του υπογραφή.

Ο Νίκος Καλογερόπουλος υπήρξε ένας δημιουργός που αρνήθηκε να περιοριστεί σε έναν μόνο καλλιτεχνικό ρόλο. Από τη σκηνή και τον κινηματογράφο μέχρι τη σκηνοθεσία, την ποίηση και το τραγούδι, άφησε πίσω του ένα έργο πολυδιάστατο και αναγνωρίσιμο.

Η πορεία του συνδέθηκε με σημαντικές στιγμές του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου, ενώ οι ερμηνείες και οι δημιουργίες του παραμένουν μέρος της πολιτιστικής μνήμης μιας ολόκληρης εποχής.