Ποιοι συμφωνούν με την παράδοση του ΟΛΘ στην Τουρκία και ποιες είναι οι συνέπειες

ΟΛΘ: Το δόγμα «Ανήκομεν εις την Δύσιν» δεν αποτελεί μια αφηρημένη έννοια, αλλά βασίζεται σε τρεις θεμελιώδεις αξίες, οι οποίες καθορίζουν την εξωτερική και εσωτερική πολιτική της χώρας:

1. Συγχρονισμός με τις σύμμαχες χώρες: Η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας πρέπει να συμβαδίζει με τις πολιτικές των χωρών που συνδέονται ιστορικά με εμάς. Ωστόσο, αυτός ο συγχρονισμός πρέπει να υπηρετεί το εθνικό συμφέρον, χωρίς να παραβιάζονται οι βασικές αρχές της εθνικής κυριαρχίας.
2. Εφαρμογή των κανόνων της δυτικής δημοκρατίας και της ελεύθερης αγοράς: Στην οικονομική σφαίρα, το σύστημα της ελεύθερης αγοράς βασίζεται στους νόμους της προσφοράς και ζήτησης, και η δημοκρατία απαιτεί τη διασφάλιση των ελευθεριών και δικαιωμάτων των πολιτών.
3. Προστασία των θεμελιωδών ελευθεριών: Οι συνταγματικές ελευθερίες, όπως η ελευθερία της έκφρασης και η αρχή της προηγούμενης ακρόασης, πρέπει να τηρούνται αυστηρά σε όλες τις διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένων των διαγωνισμών και των συμβάσεων.

Ωστόσο, η πρόσφατη απόφαση για την ακύρωση του διαγωνισμού παραχώρησης του Λιμένος Βόλου αναδεικνύει σοβαρές παραβιάσεις αυτών των αξιών. Το υπερ-Ταμείο, υπό την προεδρία του Γρηγόρη Δημητριάδη, ακύρωσε την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού, η οποία προέβλεπε έσοδα 51 εκατομμυρίων ευρώ για το ελληνικό κράτος, επικαλούμενο αόριστα «εθνικούς λόγους». Η απόφαση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη διαφάνεια και τις αρχές του κράτους δικαίου, προκαλώντας ερωτήματα για την ασφάλεια δικαίου στην Ελλάδα και τις επιπτώσεις της για ξένους επενδυτές.

Η ακύρωση του διαγωνισμού θέτει σε αμφισβήτηση την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού. Ο Βόλος, με κύκλο εργασιών μόλις 5 εκατομμυρίων ευρώ, θα επωφελούνταν σημαντικά από την ανάπτυξή του, η οποία θα είχε θετικό αντίκτυπο στην τοπική και εθνική οικονομία. Η παραχώρηση του λιμανιού θα μπορούσε να ενισχύσει την αποπληρωμή του εθνικού χρέους, που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους στόχους της χώρας. Η κίνηση αυτή προκαλεί επίσης προβληματισμούς σχετικά με τις γεωπολιτικές επιπτώσεις, καθώς η ακύρωση του διαγωνισμού ενδέχεται να σχετίζεται με διεθνείς πολιτικές πιέσεις ή συμφέροντα.

Η αναστάτωση που προκαλείται από αυτές τις ενέργειες συνδέεται με την ευρύτερη γεωπολιτική στρατηγική της χώρας, ιδιαίτερα όσον αφορά την διαχείριση κρίσιμων υποδομών όπως οι λιμένες. Στην περίπτωση του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ), φαίνεται ότι υπάρχει μια αντίστοιχη στρατηγική για να εμποδιστεί η κυριαρχία του Ιβάν Σαββίδη, η οποία θα μπορούσε να απειλήσει συμφέροντα ξένων και ελληνικών κύκλων.

Η κατηγορία που αποδίδεται στον Σαββίδη ότι είναι «Ρώσος» φαίνεται να αγνοεί την πραγματική συμβολή του στις ελληνικές επιχειρήσεις και την ελληνική οικονομία. Η παρουσία του στην Ελλάδα και η συνεισφορά του στη διατήρηση ελληνικών επιχειρήσεων, όπως η ΣΕΚΑΠ και το «Μακεδονία Παλλάς», υπογραμμίζει τη σημασία των επενδύσεων του, οι οποίες διασφαλίζουν θέσεις εργασίας και ενισχύουν την ελληνική οικονομία.

Η αμφισβήτηση του Σαββίδη ως «Ρώσου» επιχειρηματία αγνοεί τη συνολική εικόνα των θετικών επιπτώσεων των επενδύσεών του στη χώρα, καθώς και την αντιπαράθεση που δημιουργείται γύρω από τη διαχείριση των λιμανιών. Ο Σαββίδης, με την ελληνική του καταγωγή και τις επενδύσεις του στη χώρα, αποτελεί παράδειγμα του πως οι στρατηγικές συμφωνίες και η παρουσία ισχυρών επενδυτών συμβάλλουν στην εθνική οικονομία, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί τις δυνάμεις που επιδιώκουν να παραδώσουν κρίσιμες υποδομές σε άλλες χώρες με γεωπολιτικά συμφέροντα.