Η ελληνική κοινή γνώμη πλέον γνωρίζει ότι ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης δεσμεύει τη χώρα με συμφωνίες που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τα κυριαρχικά δικαιώματα και το μέλλον των θαλάσσιων οικοπέδων. Μέχρι πρόσφατα οι χειρισμοί σχετικά με το Αιγαίο γίνονταν παρασκηνιακά, ωστόσο τώρα, με την επίσημη υπογραφή της σύμβασης, οι διαδικασίες αποκτούν δημόσιο χαρακτήρα και καθιστούν δεσμευτικές τις επιλογές της χώρας και του επόμενου πρωθυπουργού, όσον αφορά τους διεθνείς παίκτες και τα συμφέροντα που εμπλέκονται.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Εστίας της Κυριακής», η συμφωνία μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Chevron περιλαμβάνει μια προσθήκη της τελευταίας στιγμής που εξασφαλίζει την εταιρεία σε περίπτωση που κατά τη διάρκεια των ερευνών, των εξορύξεων ή της ενδεχόμενης εμπορικής εκμετάλλευσης του κοιτάσματος περιοχές εκτός των αρχικών οικοπέδων, υπό ελληνική δικαιοδοσία, μεταβιβαστούν σε άλλη χώρα μέσω διεθνούς συμφωνίας. Η προσθήκη αυτή καλύπτει ενδεχόμενα που σχετίζονται με την αλλαγή συντεταγμένων, μελλοντική οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, αποχώρηση της εταιρείας από περιοχές που δεν θα ανήκουν στην ελληνική κυριαρχία, και παραίτηση ακόμη και από περιοχές που είχαν αρχικά προσδιοριστεί για εκμετάλλευση.
Το ρεπορτάζ αναδεικνύει λεπτομερώς τους όρους που προστέθηκαν στο παρά πέντε, κατόπιν αιτήματος των εταιρειών, ώστε να διασφαλίζονται από πιθανή μεταβίβαση τμημάτων των θαλάσσιων οικοπέδων σε τρίτες χώρες. Στο πλαίσιο της σύμβασης περιλαμβάνονται όροι όπως «απώλεια», «παραίτηση», «αναθεώρηση συντεταγμένων», που υπογραμμίζουν τη νομική και κυριαρχική διάσταση των συμφωνηθέντων.
Το Ελεγκτικό Συνέδριο, που συνεδρίασε στις 22 Δεκεμβρίου 2025 και στις 9 Ιανουαρίου 2026 για τον έλεγχο της νομιμότητας της σύμβασης, έκρινε την προσθήκη ως νόμιμη, ενώ η κύρωση από τη Βουλή και η δημοσίευση στο ΦΕΚ θα καθορίσουν την έναρξη της ισχύος της σύμβασης. Στο άρθρο 33 της σύμβασης ορίζεται ότι η μίσθωση υπόκειται σε κοινοβουλευτική κύρωση, με την ημερομηνία δημοσίευσης να σηματοδοτεί την ισχύ της.
Ο οικονομικός απολογισμός της συμφωνίας προβλέπει συγκεκριμένα ποσά για την Ελληνική Δημοκρατία, με 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ για την πρώτη παραγωγή, 5 εκατομμύρια όταν η παραγωγή φτάσει τα 50 εκατομμύρια βαρέλια και 10 εκατομμύρια για 100 εκατομμύρια βαρέλια. Παρά τις προβλέψεις, η απόδοση των κοιτασμάτων αναμένεται σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, εκτιμώμενη γύρω στην 15ετία.
Σημαντικό είναι και το γεγονός ότι η κοινοπραξία που ανέλαβε τον διαγωνισμό δεν δεσμεύτηκε για τα βάθη των γεωτρήσεων. Η σύμβαση αναφέρει ότι «στην παρούσα χρονική συγκυρία δεν μπορεί να δεσμευτεί για συγκεκριμένα συνολικά βάθη των προτεινόμενων ερευνητικών γεωτρήσεων, λόγω των αντικειμενικών κενών στην κατανόηση των δυνητικών στόχων και τη μεγάλη διακύμανση βάθους νερού». Οι λεπτομέρειες αυτές καταγράφονται στις σελίδες της Πράξης του Ελεγκτικού Συνεδρίου και ενισχύουν την αίσθηση ότι η χώρα κινείται σε αχαρτογράφητα ύδατα όσον αφορά τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Το ρεπορτάζ της «Εστίας της Κυριακής» φέρνει στο φως τρία σημαντικά αποσπάσματα της σύμβασης, όπως αναλύθηκαν από το κλιμάκιο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που αποτυπώνουν με σαφήνεια τους όρους και τις υποχρεώσεις της Ελλάδας και της Chevron, τις διαδικασίες κύρωσης, τα οικονομικά ανταλλάγματα και τα νομικά κενά που μπορεί να προκύψουν από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Οι όροι αυτοί επηρεάζουν άμεσα την εθνική στρατηγική για τα θαλάσσια οικόπεδα και την αξιοποίηση των φυσικών πόρων, δημιουργώντας αλυσιδωτές συνέπειες για το μέλλον της χώρας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
