Προφυλακιστέοι οι δύο 42χρονοι – «Δεν υπάρχει ταυτοποίηση», λέει ο δικηγόρος

Προσωρινά κρατούμενοι κρίθηκαν, με σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέα, οι δύο 42χρονοι που κατηγορούνται για συμμετοχή στον φονικό εμπρησμό του υποκαταστήματος της Marfin στην οδό Σταδίου, στις 5 Μαΐου 2010.

Η δικαστική απόφαση εκδόθηκε μετά τις πολύωρες απολογίες τους και την αξιολόγηση της δικογραφίας που σχηματίστηκε έπειτα από νέα, πολύμηνη αστυνομική έρευνα. Οι δύο κατηγορούμενοι αρνούνται οποιαδήποτε εμπλοκή στην επίθεση και αμφισβητούν πλήρως την αποδεικτική ισχύ των στοιχείων που επικαλούνται οι διωκτικές αρχές.

Η προσωρινή κράτηση αποτελεί δικονομικό μέτρο και όχι τελεσίδικη κρίση για την ενοχή τους. Η βασιμότητα των κατηγοριών, οι επιστημονικές εκθέσεις και οι αντιρρήσεις της υπεράσπισης θα εξεταστούν στην ανακριτική διαδικασία και, εφόσον η υπόθεση παραπεμφθεί, ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου.

Σύμφωνα με την αστυνομική εκδοχή, οι δύο άνδρες συνδέθηκαν με πρόσωπα που αποτυπώνονται σε φωτογραφίες από τα επεισόδια της ημέρας εκείνης. Η ΕΛ.ΑΣ. αναφέρει ότι προχώρησε σε συγκριτική επανεξέταση παλαιού φωτογραφικού υλικού, αξιοποιώντας σύγχρονες ψηφιακές και εργαστηριακές μεθόδους.

Τα αποτελέσματα φέρεται να συνδυάστηκαν με μαρτυρικές καταθέσεις, πληροφορίες από παλαιότερες έρευνες και φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονταν απέναντι από το υποκατάστημα της τράπεζας.

Στον έναν 42χρονο αποδίδεται από τις Αρχές ο ρόλος του προσώπου που έσπασε τη γυάλινη πρόσοψη της Marfin, διευκολύνοντας την επίθεση στο εσωτερικό του καταστήματος. Ο δεύτερος φέρεται να είχε συντονιστικό ρόλο, δίνοντας οδηγίες στα μέλη της ομάδας που κινήθηκαν προς το κτίριο.

Κανένας από τους δύο δεν κατηγορείται ότι είναι το πρόσωπο που πέταξε τον εμπρηστικό μηχανισμό στο εσωτερικό της τράπεζας. Η έρευνα για την ταυτοποίηση όλων των συμμετεχόντων και τον ακριβή καταμερισμό των ρόλων παραμένει ανοικτή.

Η υπεράσπιση αμφισβητεί την ταυτοποίηση

Ο συνήγορος ενός εκ των κατηγορουμένων, Θανάσης Καμπαγιάννης, υποστήριξε ότι η δικογραφία δεν περιλαμβάνει ασφαλή ταυτοποίηση του εντολέα του με κάποιο από τα πρόσωπα που εμφανίζονται στο φωτογραφικό υλικό.

Μιλώντας στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα MEGA», ανέφερε ότι η ίδια η έκθεση της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών δεν καταλήγει, κατά την ερμηνεία της υπεράσπισης, σε οριστικό επιστημονικό συμπέρασμα για την ταυτότητα των προσώπων.

Ο δικηγόρος κάλεσε σε ιδιαίτερα προσεκτική δημόσια παρουσίαση της υπόθεσης, επισημαίνοντας ότι η απόδοση δικαιοσύνης για τα θύματα προϋποθέτει ισχυρά, συνεκτικά και δικαστικά ελέγξιμα στοιχεία.

Κατά τη θέση του, μια υπόθεση τέτοιου ιστορικού και κοινωνικού βάρους δεν μπορεί να κλείσει μέσα από μια βιαστική ανακοίνωση εξιχνίασης. Η υπεράσπιση θεωρεί ότι απαιτείται σαφής σύνδεση κάθε κατηγορουμένου με συγκεκριμένες πράξεις, πέρα από εκτιμήσεις που βασίζονται σε ρούχα, αντικείμενα ή γενικά σωματικά χαρακτηριστικά.

Ο κ. Καμπαγιάννης υπενθύμισε την προηγούμενη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης, όταν πρόσωπα που είχαν παραπεμφθεί απαλλάχθηκαν, καθώς το δικαστήριο δεν έκρινε επαρκή τα αποδεικτικά στοιχεία σε βάρος τους.

Όπως υποστήριξε, μια νέα αποτυχία θα προκαλούσε πρόσθετη ταλαιπωρία στους κατηγορουμένους και νέο τραυματισμό στους συγγενείς και στους επιζώντες, οι οποίοι θα καλούνταν ξανά να καταθέσουν για όσα έζησαν μέσα στο φλεγόμενο κτίριο.

Η υπεράσπιση ισχυρίζεται ακόμη ότι διαφορετικά πρόσωπα έχουν αποδοθεί, σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, στον ίδιο απεικονιζόμενο δράστη. Κατά τον δικηγόρο, το πρόσωπο που σήμερα φέρεται να έσπασε τη βιτρίνα είχε συνδεθεί στο παρελθόν από τις Αρχές με άλλους υπόπτους.

Η αναφορά αυτή χρησιμοποιείται από την υπεράσπιση για να αμφισβητήσει την αξιοπιστία της σημερινής ταυτοποίησης και να υποστηρίξει ότι οι φωτογραφίες δεν διαθέτουν την καθαρότητα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για ασφαλές συμπέρασμα.

Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τον συνήγορό του, βρισκόταν πράγματι στη μεγάλη διαδήλωση της 5ης Μαΐου 2010, όπως δεκάδες χιλιάδες άλλοι πολίτες. Ο ίδιος αρνείται ότι συμμετείχε στα επεισόδια και αναφέρει ότι υπάρχουν άνθρωποι με τους οποίους βρισκόταν μαζί και μπορούν να καταθέσουν για τις κινήσεις του.

Η παρέλευση δεκαέξι ετών δημιουργεί σοβαρές δυσκολίες στη συλλογή υπερασπιστικού υλικού. Μάρτυρες μπορεί να έχουν απομακρυνθεί, οι αναμνήσεις έχουν εξασθενήσει και στοιχεία που θα μπορούσαν να αποδειχθούν κρίσιμα ενδέχεται να μην είναι πλέον διαθέσιμα.

Αυτή η χρονική απόσταση καθιστά ακόμη αυστηρότερη την ανάγκη επιστημονικής τεκμηρίωσης. Κάθε φωτογραφική σύγκριση, μαρτυρική αναγνώριση και τεχνική έκθεση θα πρέπει να ελεγχθεί ως προς τη μεθοδολογία, τα περιθώρια σφάλματος και την αποδεικτική της αξία.

Το ανώνυμο email και οι αντιφάσεις που καταγγέλλει ο δικηγόρος

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Θανάσης Καμπαγιάννης σε ανώνυμο ηλεκτρονικό μήνυμα που περιλαμβάνεται, κατά τα λεγόμενά του, στο υλικό της υπόθεσης και κατονομάζει πρόσωπα ως εμπλεκόμενα στην επίθεση.

Ο δικηγόρος υποστήριξε ότι ένα από τα πρώτα πρόσωπα που αναφέρονται στο email ως δράστες βρισκόταν έγκλειστο σε σωφρονιστικό κατάστημα όταν πραγματοποιήθηκε ο εμπρησμός. Εφόσον η πληροφορία αυτή αποδειχθεί ορθή, δημιουργείται σοβαρό ζήτημα για την αξιοπιστία του ανώνυμου αποστολέα.

Η υπεράσπιση ζητά να εντοπιστεί και να ταυτοποιηθεί το πρόσωπο που απέστειλε το μήνυμα, να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο απέκτησε τις πληροφορίες και να ελεγχθεί αν διαθέτει πραγματική γνώση των γεγονότων ή αν μεταφέρει ανακριβείς ισχυρισμούς.

Ο κ. Καμπαγιάννης ανέφερε ότι, κατά την ενημέρωση που έχει, δεν πραγματοποιήθηκε μέχρι στιγμής η απαιτούμενη έρευνα για την ταυτότητα του αποστολέα. Εξέφρασε επίσης αμφιβολίες για τον χρόνο αποστολής του μηνύματος, καθώς δημόσιες αναφορές στελεχών των Αρχών εμφανίζονται, κατά τον ίδιο, να αποκλίνουν μεταξύ τους.

Η υπεράσπιση αμφισβητεί και τις αναφορές για αποφασιστική αξιοποίηση τεχνητής νοημοσύνης. Ο δικηγόρος δήλωσε ότι από τα έγγραφα που έχει εξετάσει δεν προκύπτει κάποια αυτοτελής, καταληκτική εφαρμογή τεχνολογίας αναγνώρισης προσώπου που να οδηγεί σε βέβαιη ταυτότητα.

Αναφέρθηκε σε έκθεση της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών, υποστηρίζοντας ότι το πόρισμά της χαρακτηρίζεται ως μη καταληκτικό. Η ακριβής διατύπωση, η μέθοδος επεξεργασίας των εικόνων και το επιστημονικό βάρος του αποτελέσματος αναμένεται να αποτελέσουν βασικό πεδίο αντιδικίας.

Η πλευρά των Αρχών παρουσιάζει την επανεξέταση του φωτογραφικού αρχείου ως ένα από τα καθοριστικά στοιχεία που επέτρεψαν την ανασύσταση των κινήσεων της ομάδας. Οι συνήγοροι αντιτείνουν ότι η ανάλυση κινητών αντικειμένων, όπως ενδύματα, σακίδια ή αξεσουάρ, δεν αρκεί από μόνη της για να αποδείξει την ταυτότητα ενός προσώπου.

Ο Θανάσης Καμπαγιάννης επικαλέστηκε και άλλες πρόσφατες ποινικές υποθέσεις στις οποίες κατηγορούμενοι παρέμειναν προσωρινά κρατούμενοι για μεγάλο χρονικό διάστημα και στη συνέχεια αθωώθηκαν, όταν το δικαστήριο έκρινε ανεπαρκές ένα μεμονωμένο περιστασιακό εύρημα.

Με βάση αυτή τη θέση, θεωρεί ότι η προσωρινή κράτηση πρέπει να αποτελεί το έσχατο δικονομικό μέτρο, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές, όπως ο κατ’ οίκον περιορισμός, η ηλεκτρονική επιτήρηση, η απαγόρευση εξόδου και η τακτική παρουσία σε αστυνομικό τμήμα.

Η τελική αξιολόγηση αυτών των ισχυρισμών ανήκει στη Δικαιοσύνη. Η σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέα δείχνει ότι τα στοιχεία κρίθηκαν στο παρόν στάδιο επαρκή για την επιβολή προσωρινής κράτησης, χωρίς αυτό να προδικάζει την έκβαση της υπόθεσης.

Παράλληλα, στη Βρετανία βρίσκεται υπό κράτηση μία 46χρονη που κατηγορείται επίσης για συμμετοχή στην επίθεση και έχει αποδεχθεί τη διαδικασία έκδοσής της στην Ελλάδα. Η υπεράσπιση των δύο 42χρονων επισημαίνει ότι και για τη συγκεκριμένη γυναίκα υπήρχαν παλαιότερες εκτιμήσεις των Αρχών που δεν οδηγούσαν σε ασφαλή ταυτοποίηση.

Η επαναφορά της υπόθεσης της Marfin στο προσκήνιο δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για απόλυτη ακρίβεια, θεσμική σοβαρότητα και σεβασμό τόσο στη μνήμη των τριών θυμάτων όσο και στα δικαιώματα των κατηγορουμένων.

Η πλήρης διαλεύκανση του εγκλήματος παραμένει σταθερή κοινωνική και δικαστική απαίτηση. Η δικαίωση των θυμάτων χρειάζεται στοιχεία ικανά να αντέξουν στον αυστηρό έλεγχο μιας ποινικής δίκης, χωρίς κενά, αντιφάσεις και αμφισβητούμενες ταυτοποιήσεις.