Προκατσίνι: Στενή συνεργασία ΕΕ με Λεπέν αν κερδίσει

Η προοπτική μιας ενδεχόμενης εκλογικής επικράτησης της Μαρίν Λεπέν στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του Απριλίου έχει πυροδοτήσει έντονες συζητήσεις στους κόλπους των ευρωπαϊκών θεσμών, με τον επικεφαλής της πολιτικής ομάδας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Νίκολα Προκατσίνι, να τάσσεται υπέρ μιας ρεαλιστικής και ανοιχτής προσέγγισης. Σε δηλώσεις του στο Politico, ο Ιταλός πολιτικός, ο οποίος αποτελεί στενό σύμμαχο της πρωθυπουργού της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, υπογράμμισε την ανάγκη οι Βρυξέλλες να είναι έτοιμες να συνεργαστούν στενά με τη γαλλική ηγεσία, εφόσον αυτή προέλθει από τον χώρο της γαλλικής δεξιάς, απορρίπτοντας παράλληλα τις πρακτικές αποκλεισμού.

Ο Προκατσίνι ανέλυσε τη στάση που θα πρέπει να τηρήσει το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ), τονίζοντας ότι απαιτείται τόλμη στη διαχείριση των σχέσεων με τους «Πατριώτες», την πολιτική ομάδα στην οποία εντάσσεται ο Εθνικός Συναγερμός της Λεπέν. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εφαρμογή ενός «υγειονομικού κορδονιού» απέναντι στη Γαλλική Δημοκρατία δεν συνιστά βιώσιμη πολιτική στρατηγική, καθώς μια τέτοια πρακτική θα υπονόμευε τη δημοκρατική νομιμοποίηση της εκλογικής διαδικασίας. Ο επικεφαλής των ECR χαρακτήρισε τη Μαρίν Λεπέν και τον Ζορντάν Μπαρντελά, ευρωβουλευτή και πιθανό πρωθυπουργό σε περίπτωση νίκης της Λεπέν, ως «λογικούς» και «πραγματιστές» πολιτικούς, τους οποίους παρέβαλε ευθέως με το προφίλ της Ιταλίδας πρωθυπουργού, Τζόρτζια Μελόνι.

Κατά την εκτίμηση του Προκατσίνι, οι δύο Γάλλοι πολιτικοί αναμένεται να υπερασπιστούν σθεναρά το εθνικό συμφέρον της Γαλλίας, χωρίς ωστόσο να προβούν σε παρορμητικές ή ακραίες ενέργειες, όπως θα ήταν για παράδειγμα η αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η στάση αυτή, σύμφωνα με το δημοσίευμα του Politico, είναι κρίσιμη, καθώς μια ενδεχόμενη νίκη της Λεπέν θα έφερνε μια από τις μεγαλύτερες και ισχυρότερες χώρες της ΕΕ υπό την κυριαρχία μιας ευρωσκεπτικιστικής πολιτικής δύναμης. Αυτό θα ανάγκαζε το ΕΛΚ να επαναπροσδιορίσει άρδην τη στρατηγική του, καθορίζοντας τους όρους συνεργασίας με κυβερνήσεις που κινούνται στον χώρο της αμιγώς συντηρητικής δεξιάς και της ακροδεξιάς, προκειμένου να αποφευχθεί ο περαιτέρω κατακερματισμός και η πολιτική διάσπαση εντός της Ένωσης.

Το «μοντέλο Μελόνι» ως οδηγός

Ο Νίκολα Προκατσίνι εξέφρασε την ελπίδα ότι η Μαρίν Λεπέν θα ακολουθήσει το λεγόμενο «μοντέλο Μελόνι» στη διαχείριση των σχέσεών της με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Περιγράφοντας αυτό το μοντέλο, ο Ιταλός αξιωματούχος το χαρακτήρισε ως «πραγματιστικό, ειλικρινές, ανοιχτό και συνεπές», υποδηλώνοντας μια στάση εποικοδομητικής συνεργασίας που δεν αμφισβητεί τη θεσμική συνοχή της ΕΕ. Παράλληλα, ο Προκατσίνι αναγνώρισε ότι η γαλλική δεξιά έχει ιστορικά επιδείξει λιγότερο φιλοδυτικές και φιλοευρωπαϊκές τάσεις σε σύγκριση με τους «Αδελφούς της Ιταλίας», το κόμμα της Μελόνι. Παρόλα αυτά, δήλωσε αισιόδοξος ότι η Λεπέν δεν θα ακολουθήσει μια καταστροφική πολιτική στις Βρυξέλλες, αποφεύγοντας ρήξεις που θα μπορούσαν να αποσταθεροποιήσουν την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική.

Από την άλλη πλευρά, μια διαφορετική εκτίμηση εξέφρασε ο αντιπρόεδρος του ΕΛΚ και υποψήφιος πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Ζίγκφριντ Μουρεσάν. Ο Ρουμάνος πολιτικός δήλωσε ότι θεωρεί πως υπό την ηγεσία της Λεπέν, ο «αντιευρωπαϊκός» πολιτικός χώρος στη Γαλλία θα υποστεί ριζοσπαστικοποίηση τους επόμενους μήνες, εκφράζοντας έτσι επιφυλάξεις για την πορεία που θα ακολουθήσει η γαλλική δεξιά. Αντίθετα, ο Προκατσίνι δεν εξέφρασε ανησυχία για την πρόταση του Εθνικού Συναγερμού να μειώσει στο μισό τη συνεισφορά της Γαλλίας στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Υποστήριξε μάλιστα ότι οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές δεν πιστεύουν σε έναν υπερβολικά μεγάλο προϋπολογισμό, ευθυγραμμιζόμενος με τις θέσεις περί δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Η δεξιά πλειοψηφία στο Ευρωκοινοβούλιο

Στο μεταξύ, το πολιτικό τοπίο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει διαμορφωθεί ανάλογα μετά τις ευρωεκλογές του 2024. Το κεντροδεξιό ΕΛΚ έχει στηριχθεί όλο και περισσότερο σε ψήφους πολιτικών ομάδων που βρίσκονται στα δεξιά του, προκειμένου να προωθήσει νομοθετικές πρωτοβουλίες. Αυτές περιλαμβάνουν την κατάργηση μέρους των πράσινων κανόνων της ΕΕ και την αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής, ζητήματα που βρίσκουν σύμφωνες τις δυνάμεις της δεξιάς. Ο πρόεδρος του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ, έχει επανειλημμένα θέσει τρεις προϋποθέσεις για τη συνεργασία του κόμματός του: φιλοευρωπαϊκή στάση, στήριξη του κράτους δικαίου και υποστήριξη προς την Ουκρανία. Το ΕΛΚ υποστηρίζει ότι δεν διαπραγματεύεται με ακροδεξιές πολιτικές ομάδες, αλλά αναγνωρίζει ότι μπορεί να αξιοποιεί ψήφους τους όταν αυτές συμπίπτουν με τις θέσεις του σε συγκεκριμένες ψηφοφορίες.

Ο Προκατσίνι υποστήριξε ότι το ΕΛΚ θα πρέπει να είναι «τολμηρό» και να αξιοποιήσει περισσότερο τη δεξιά πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προκειμένου να περιοριστούν ορισμένες από τις ρυθμίσεις του Green Deal. «Γνωρίζουν πολύ καλά ότι χρειαζόμαστε μια κεντροδεξιά πλειοψηφία» για να περιοριστεί η νομοθεσία του Green Deal, δήλωσε, προσθέτοντας ότι το πρόβλημα είναι πως «το ΕΛΚ δεν θέλει να έχει σχέση με τους Πατριώτες». Ο ίδιος χαρακτήρισε την άρνηση του ΕΛΚ να συνεργαστεί επίσημα με τους Πατριώτες αντιδημοκρατική, υποστηρίζοντας ότι οι ευρωβουλευτές θα πρέπει να ψηφίζουν με βάση την ουσία των προτάσεων και όχι την πολιτική τους προέλευση.

Σύμφωνα με τον Προκατσίνι, οι ευρωβουλευτές των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών, που κινούνται στον χώρο της συντηρητικής δεξιάς, λειτουργούν ορισμένες φορές ως άτυποι διαμεσολαβητές μεταξύ ΕΛΚ και Πατριωτών, καθώς το ΕΛΚ δεν επιθυμεί να έχει απευθείας επαφές με τη συγκεκριμένη πολιτική ομάδα. «Ελπίζω να μην υπάρχει ανάγκη γι' αυτόν τον ρόλο, αλλά αν υπάρχει ανάγκη να λειτουργήσουμε ως ένα είδος γέφυρας, μπορούμε να είμαστε η γέφυρα» με τον Εθνικό Συναγερμό, δήλωσε. Ο ίδιος έθεσε ως προτεραιότητες έως τις ευρωεκλογές του 2029 τη συνέχιση της αναθεώρησης μέρους της νομοθεσίας του Green Deal και την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας.