Πρώην διεμφυλικοί έφηβοι προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη για μη αναστρέψιμες ιατρικές βλάβες

Νέοι άνθρωποι που στο παρελθόν αυτοπροσδιορίζονταν ως διεμφυλικοί έχουν καταθέσει τα τελευταία χρόνια δεκάδες αγωγές, αν και μέχρι σήμερα δεν έχουν καταφέρει να κερδίσουν ετυμηγορία υπέρ τους. Είναι γνωστοί ως «άτομα που απομεταβαίνουν», δηλαδή άτομα που μετανιώνουν για την αλλαγή του φύλου τους, συχνά αφότου επέφεραν μη αναστρέψιμες αλλαγές στο σώμα τους μέσω φαρμακευτικής αγωγής και χειρουργικών επεμβάσεων, κατόπιν συμβουλής επαγγελματιών υγείας.

Φέτος, αρκετές υποθέσεις στις ΗΠΑ, που ξεπέρασαν τη φάση της απόρριψης και της διαιτησίας, προχωρούν προς τις δικαστικές αίθουσες σε όλη τη χώρα. Αυτές οι υποθέσεις αντιμετωπίζουν εμπόδια, όπως παραγραφές, ανώτατα όρια στις αποζημιώσεις για ιατρική αμέλεια και τεράστια νομικά έξοδα, για διαδικασίες που μπορεί να παρατείνονται επί χρόνια.

Μία υπόθεση στη Νέα Υόρκη, η οποία έχει προγραμματιστεί να εκδικαστεί αυτή την εβδομάδα, αφορά ένα κορίτσι που στα 16 της πίστευε ότι ήταν αγόρι και υποβλήθηκε σε διπλή μαστεκτομή τον Δεκέμβριο του 2019, σύμφωνα με δικαστικά έγγραφα. Έκτοτε, έχει απομεταβεί. Η υπόθεση, Fox Varian vs. Kenneth Einhorn et al (Φοξ Βάριαν κατά Κέννεθ Άινχορν και άλλων), κατατέθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Κομητείας Ουέστσεστερ το 2023, με εναγομένους τη θεραπεύτρια της εφήβου, τον γιατρό της και τις ιατρικές δομές που εμπλέκονταν.

Η σημασία της αγωγής είναι εμφανής στους δικηγόρους της Fiedler Deutsch, έμπειρου δικηγορικού γραφείου της Νέας Υόρκης που εκπροσωπούν άτομα που απομεταβαίνουν στην αγωγή ιατρικής αμέλειας. Στην ιστοσελίδα του γραφείου σημειώθηκε, σε ανάρτηση του Απριλίου 2025 με τίτλο «Κατανόηση των υποθέσεων απομετάβασης: ένδικα μέσα για ανηλίκους που επηρεάστηκαν από φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου», ότι η υπόθεση «ενδέχεται να είναι η πρώτη του είδους της στη χώρα που θα οδηγηθεί σε δίκη».

Οι επαγγελματίες υγείας που εμπλέκονται στην υπόθεση κατηγορούνται για αμέλεια και για πρόκληση πόνου, οδύνης και ψυχικής δοκιμασίας «μόνιμου χαρακτήρα» στην ενάγουσα, η οποία παλαιότερα ήταν γνωστή ως Ιζαμπέλλα Μπάζιλε (Isabella Basile), σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα. Σύμφωνα με την αγωγή, οι εναγόμενοι φέρονται να παρέλειψαν να ενημερώσουν την έφηβη για «τους κινδύνους και τις εναλλακτικές» που συνδέονταν με τις ιατρικές πράξεις στις οποίες υποβλήθηκε.

Οι εναγόμενοι αρνήθηκαν οποιαδήποτε παρανομία, υποστηρίζοντας σε δικαστικά έγγραφα ότι, κατά τον χρόνο της επέμβασης, «η ενάγουσα εξακολουθούσε να αυτοπροσδιορίζεται ως αγόρι, ήταν ευχαριστημένη χωρίς στήθος και δεν μετάνιωνε για την απόφασή της».

 Ο Νικ Γουίτνυ (Nick Whitney), πλέον εταίρος στο δικηγορικό γραφείο Childers Law στη Φλόριντα, γνωρίζει από πρώτο χέρι τι απαιτείται για να κερδηθεί μια μεγάλη υπόθεση ιατρικής αμέλειας. Εργάστηκε ως δικηγόρος σε δίκη εκπροσωπώντας μια οικογένεια σε υπόθεση «ιατρικής απαγωγής» κατά του παιδιατρικού νοσοκομείου Johns Hopkins All Children’s Hospital στο Σαιντ Πήτερσμπεργκ της Φλόριντα. Η υπόθεση έγινε ευρέως γνωστή από το ντοκιμαντέρ «Take Care of Maya» του Netflix το 2023 και κατέληξε σε αρχική ετυμηγορία 261 εκατ. δολαρίων σε βάρος των εναγομένων, τη μεγαλύτερη στην ιστορία της πολιτείας.

Ο Γουίτνυ ανέφερε ότι μια νίκη στην υπόθεση απομετάβασης στη Νέα Υόρκη θα συγκλόνιζε το ιατρικό κατεστημένο και θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η παιδιατρική δυσφορία φύλου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Προέβλεψε ότι, αν ένας από αυτούς τους γενναίους ενάγοντες επικρατήσει, «τα νοσοκομεία και οι γιατροί θα τρέχουν πανικόβλητοι». Διευκρίνισε ότι το πιο άμεσο και ουσιαστικό αποτέλεσμα θα ήταν ένας εξαναγκαστικός απολογισμός, καθώς οι γιατροί και τα νοσοκομεία θα έπρεπε να υπολογίσουν διαφορετικά τους κινδύνους και να αποφασίσουν αν η νομική τους έκθεση εξακολουθεί να ‘επιτρέπει’, όπως το έθεσε, τη θυματοποίηση παιδιών και εφήβων.

Ο Τζόναθαν Χάλλιχαν (​Jonathan Hullihan), νομικός σύμβουλος του δικηγορικού γραφείου Remnant Law Firm στο Γούντλαντς του Τέξας, ο οποίος στο παρελθόν υπερασπίστηκε γιατρούς σε ζητήματα προτύπων φροντίδας που προέκυψαν από συνταγογραφήσεις ιβερμεκτίνης κατά την πανδημία της COVID-19, παρατήρησε ότι μια νίκη στην υπόθεση της Νέας Υόρκης θα μπορούσε να αλλάξει τους συσχετισμούς σε Πολιτείες με πιο γενναιόδωρες προθεσμίες παραγραφής.

Παρά τη δραματική αύξηση των διαδικασιών μετάβασης και των χειρουργικών επεμβάσεων σε ανηλίκους, οι αγωγές απομετάβασης αντιμετωπίζουν σημαντικά εμπόδια, είπε. Για παράδειγμα, το Themis Resource Fund απαριθμεί 23 υποθέσεις ατόμων που απομεταβαίνουν, με τις περισσότερες να έχουν κατατεθεί μεταξύ 2022 και 2024. Ωστόσο, πολλές έχουν απορριφθεί ή έχουν διευθετηθεί ή παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Οι μεταρρυθμίσεις στο δίκαιο αδικοπραξιών, σε ζητήματα όπως τα ανώτατα όρια αποζημιώσεων και οι παραγραφές, αποτελούν μεγάλα εμπόδια, είπε ο Χάλλιχαν. Το κόστος εξασφάλισης ιατρικών εμπειρογνωμόνων για την αξιολόγηση αποκλίσεων από το πρότυπο φροντίδας μπορεί να ξεπεράσει τα 50.000 δολάρια. Ο Χάλλιχαν δήλωσε στην Epoch Times ότι, με αυτές τις μεταρρυθμίσεις σε ισχύ, συχνά παρεμποδίζονται βάσιμες αξιώσεις και προστατεύονται οι πάροχοι από λογοδοσία, ιδίως όταν η μετάνοια για μια συχνά μη αναστρέψιμη επέμβαση εμφανίζεται χρόνια αργότερα.

 Πέρα από την υπόθεση της Νέας Υόρκης, δύο ακόμη υποθέσεις ατόμων που απομεταβαίνουν αναμένεται να οδηγηθούν σε δίκη φέτος.

Σε αυτές περιλαμβάνεται η υψηλού προφίλ υπόθεση στην Καλιφόρνια που κατέθεσε η Χλόη Κόουλ (Chloe Cole) κατά των Kaiser Foundation Hospitals, γιατρών, θεραπευτών και άλλων. Η Κόουλ είναι δημόσια προβεβλημένη ως άτομο που απομεταβαίνει και πολέμια της ιατρικής μετάβασης παιδιών με δυσφορία φύλου. Προσέφυγε κατά των Kaiser Foundation Hospitals και άλλων, έχοντας υποστεί μαστεκτομή όταν ήταν 15 ετών.

Η υπόθεσή της, που κατατέθηκε από τα Dhillon Law Group, LiMandri & Jonna LLP και το Center for American Liberty, οδεύει προς δίκη, αφού το Τρίτο Εφετείο της Καλιφόρνιας αποφάνθηκε αυτό το φθινόπωρο ότι δεν ήταν υποχρεωτικό να οδηγηθεί η υπόθεση σε διαιτησία. Σύμφωνα με την αγωγή, οι εναγόμενοι «έδειξαν δόλια, καταπιεστική και κακόβουλη συμπεριφορά», δίνοντάς της ανακριβείς ή ψευδείς πληροφορίες σχετικά με τον κίνδυνο αυτοκτονίας και ενισχύοντας την εσφαλμένη πεποίθησή της ότι οι υπηρεσίες μετάβασης φύλου θα έλυναν τα ζητήματα ψυχικής υγείας της. Η Κόουλ είπε σε πρόσφατη συνέντευξη, ότι οι γιατροί παρενέβησαν ιατρικά, χωρίς προηγουμένως να αντιμετωπίσουν την ψυχική της υγεία, περιλαμβανομένων συμπτωμάτων που έμοιαζαν με αυτισμό.

Η Κόουλ άρχισε να αυτοπροσδιορίζεται ως αγόρι στην εφηβεία και επεδίωξε σωματικές αλλαγές ώστε να ταιριάξει με αυτή την εικόνα που ανέπτυξε για τον εαυτό της. Στα 13 της τής συνταγογραφήθηκαν αναστολείς εφηβείας και τεστοστερόνη. Τελικά, χειρουργοί προχώρησαν σε διπλή μαστεκτομή.

Η Κόουλ είπε ότι αναμένει να οριστεί ημερομηνία δίκης φέτος ή τον επόμενο χρόνο και ότι ανυπομονεί να αποκαλύψει όσα έχει κάνει το Kaiser, όχι μόνο σε εκείνη, αλλά σε χιλιάδες παιδιά στην Καλιφόρνια και σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που θέλει κυρίως είναι να καταστεί η υπόθεσή της δεδικασμένο, δείχνοντας σε άλλα παιδιά και οικογένειες ότι μπορούν να ζητήσουν δικαίωση.

Το Kaiser αρνήθηκε οποιαδήποτε παρανομία και ζήτησε την απόρριψη της αγωγής. Το ίδρυμα δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.

 Άλλη επερχόμενη δίκη είναι η υπόθεση στη Νεμπράσκα που αφορά τη Λούκα Χάιν (Luka Hein), με εναγομένους τους University of Nebraska Medical Center Physicians, Nebraska Medical Center, γιατρούς, θεραπευτές και άλλους. Η υπόθεση Χάιν, που κατατέθηκε το 2023 από δικηγόρους του Thomas More Society, του Center for American Liberty και τον δικηγόρο ιατρικής αμέλειας της Νεμπράσκα Τζεφ Ντάουνινγκ (Jeff Downing), έχει προγραμματιστεί να εκδικαστεί τον Αύγουστο. Ωστόσο, πρέπει πρώτα να ξεπεράσει αιτήσεις για συνοπτική κρίση σε ακρόαση στις 4 Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με την αγωγή, η Χάιν υποβλήθηκε σε χειρουργική αφαίρεση και των δύο μαστών της το 2018, σε ηλικία 16 ετών, ως πρώτο βήμα της «φροντίδα επιβεβαίωσης φύλου» που της παρείχαν γιατροί στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Νεμπράσκα. Η αγωγή υποστηρίζει ότι οι γιατροί της και το ιατρικό κέντρο ενήργησαν με αμέλεια και παραβίασαν τον Νόμο Προστασίας Καταναλωτή της Νεμπράσκα, κατηγορίες που οι εναγόμενοι αρνούνται.

Σε δήλωσή της μετά την κατάθεση της αγωγής, η Χάιν ανέφερε ότι περνούσε την πιο σκοτεινή και χαοτική περίοδο της ζωής της και ότι, αντί να της δοθεί η βοήθεια που χρειαζόταν, οι γιατροί μετέτρεψαν αυτό το χάος σε πραγματικότητα επιβεβαιώνοντάς το, και την έπεισαν να προχωρήσει σε ιατρική παρέμβαση χωρίς να μπορεί να κατανοήσει πλήρως τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις και συνέπειες.

Η Χάιν εντάχθηκε σε μια «κλινική φροντίδας φύλου» που λειτουργούσε από το ακαδημαϊκό προσωπικό του ιατρικού κέντρου. Εκεί, σύμφωνα με την αγωγή, το προσωπικό δεν αμφισβήτησε τον αυτοπροσδιορισμό της ως διεμφυλικό άτομο. Η αγωγή υποστηρίζει ότι επιβεβαιώνοντας άμεσα τη Λούκα, οι εναγόμενοι κατέληξαν να βλέπουν τα πάντα μέσα από το πρίσμα της διεμφυλικότητας, αποκλείοντας άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να είναι η αιτία/οι αιτίες της δυσφορίας της.

Σύμφωνα με την αγωγή, το ακαδημαϊκό προσωπικό του ιατρικού κέντρου χρησιμοποιεί το μοντέλο «επιβεβαίωσης φύλου». Επιβεβαιώνουν το επιλεγμένο φύλο του ασθενούς και στη συνέχεια εγκρίνουν ιατρικές πράξεις βάσει του Ολλανδικού Πρωτοκόλλου, το οποίο προβλέπει αναστολείς εφηβείας, ορμόνες σχετικές με το φύλο και χειρουργική επέμβαση.

Σύμφωνα με το δικόγραφο, το μοντέλο αυτού του πρωτοκόλλου βασίστηκε σε αδύναμα στοιχεία για το ότι οι διεμφυλικοί ασθενείς ωφελούνται από ιατρικές παρεμβάσεις.

Την άνοιξη του 2025, το υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ δημοσίευσε μια ανασκόπηση 409 σελίδων για τις ιατρικές διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για παιδιά με δυσφορία φύλου. Η έκθεση υποστηρίζει την ψυχοθεραπεία ως «μη επεμβατική εναλλακτική λύση στις ενδοκρινικές και χειρουργικές παρεμβάσεις», επειδή τα οφέλη των ορμονών ή της χειρουργικής δεν έχουν τεκμηριωθεί.

Ομοίως, ευρωπαϊκές χώρες έχουν απομακρυνθεί από την ιατρική παρέμβαση μετά τη δημοσίευση, το 2024, της έκθεσης Κας (Cass) στο Ηνωμένο Βασίλειο, η οποία οδήγησε σε απομάκρυνση από το μοντέλο «επιβεβαίωσης φύλου» για τα παιδιά.

Η αγωγή της Χάιν υποστηρίζει ότι οι γιατροί έχουν ευθύνη να αποκλείουν όλες τις άλλες πιθανές αιτίες της δυσφορίας ενός ασθενούς πριν στραφούν σε μη αναστρέψιμες πράξεις, όπως διπλή μαστεκτομή ή υστερεκτομή. Σύμφωνα με την αγωγή, κατά την προώθηση των υπηρεσιών τους, οι εναγόμενοι χρησιμοποίησαν περιγραφές όπως «ορμονοθεραπεία αρρενοποίησης» για να περιγράψουν ιατρικές παρεμβάσεις για τη δυσφορία φύλου.

Η αγωγή ισχυρίζεται ότι αυτές οι ακίνδυνες εκ πρώτης όψεως περιγραφές διαδικασιών, όπως προωθήθηκαν από τους εναγόμενους, είναι παραπλανητικές επειδή δεν πρόκειται για θεραπεία. Στην πραγματικότητα, συμβαίνει το αντίθετο, καθώς αντί να θεραπεύουν, αυτές οι διαδικασίες προκαλούν βλάβη που οδηγεί σε δυσλειτουργία και δυσπλασία του εφηβικού σώματος και εγκεφάλου.

Δικηγόρος των εναγομένων δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.

Της Darlene McCormick Sanchez