Πώς οι γερμανικές τράπεζες διασώθηκαν με δημόσιο χρήμα και κέρδισαν από την ελληνική κρίση
Ο Κρίστιαν Ζέβινγκ είναι ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank και οι ετήσιες αποδοχές του κυμαίνονται στα 8,7 εκατ. ευρώ. Η δουλειά του κατά βάση είναι απλή: όσο περισσότερα κέρδη βγάζει για τους μετόχους της τράπεζας τόσο πλουσιότερος θα γίνεται και ο ίδιος.
Προχθές Τετάρτη, 30 αστυνομικοί της ομοσπονδιακής υπηρεσίας κατά του εγκλήματος έκαναν έφοδο στα κεντρικά της τράπεζας στη Φρανκφούρτη, στο πλαίσιο έρευνας για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Μέσα σε λίγες ώρες η μετοχή της Deutsche Bank έπεσε 3%.
Ο Ζέβινγκ έκανε άμεσα δήλωση στο προσωπικό, για να τους διαβεβαιώσει ότι η τράπεζα «δεν ιδρώνει» από την έφοδο της Οικονομικής Εισαγγελίας, ούτε υπάρχει κανένας φόβος να φρενάρει η κερδοφορία της: «Γνωρίζουμε πού θέλουμε να φτάσουμε και δεν πρόκειται να παρεκκλίνουμε από αυτήν την πορεία. Η παρουσία της Εισαγγελίας της Φρανκφούρτης στα γραφεία μας δεν αλλάζει τίποτα».
Και δημοσιοποίησε στοιχεία για τα κέρδη ρεκόρ της τελευταίας χρονιάς. Σχεδόν 8 δισ. ευρώ μόνο το τελευταίο τρίμηνο του 2025, από τα οποία οι μέτοχοι θα βάλουν στις τσέπες τους 1,3 δισ. ευρώ καθαρά. Η Deutsche Bank, το μεγαθήριο της γερμανικής οικονομίας, έχει συχνά μπελάδες με τεράστια σκάνδαλα, συνήθως δικής της ευθύνης. Και κάθε φορά συνεχίζει ακάθεκτη να εξαπλώνεται επιθετικά. Η έφοδος της Τετάρτης αφορά υπόθεση «εξαιρετικά ευαίσθητη» σύμφωνα με το «Spiegel».
Η Εισαγγελία διερευνά ύποπτα στελέχη της τράπεζας για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και επικεντρώνεται σε επιχειρηματικές σχέσεις που διατηρούσε η Deutsche Bank με εταιρίες συμφερόντων του Ρώσου δισεκατομμυριούχου Ρόμαν Αμπράμοβιτς. Η τράπεζα φέρεται ότι δεν ανέφερε ύποπτες συναλλαγές εγκαίρως για εταιρίες του Αμπράμοβιτς, παρά τις υποψίες για ξέπλυμα χρημάτων. Μόνο την τελευταία δεκαετία η Deutsche Bank έχει αναγάγει τα σκάνδαλα σε κανονικό κομμάτι του κύκλου εργασιών της. Προώθηση τοξικών δανείων σε επενδυτές, χειραγώγηση επιτοκίων δανεισμού, ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Οποτε πιάνεται στα πράσα, πληρώνει ένα πρόστιμο και συνεχίζει.
Το 2017 «βοήθησε» επενδυτές να ξεπλύνουν 10 δισ. δολάρια (μαύρα) μέσω των υποκαταστημάτων της σε Μόσχα, Λονδίνο, Νέα Υόρκη. Πλήρωσε πρόστιμο 425 εκατ. ευρώ στην αμερικανική ρυθμιστική Αρχή και άλλα 163 εκατ. λίρες στη Βρετανία. Οι κατηγορίες διευθετήθηκαν. Το 2015 η Deutsche Bank συμφώνησε να πληρώσει 2,5 δισ. δολάρια πρόστιμα επειδή είχε στήσει ένα κόλπο χειραγώγησης των παγκόσμιων επιτοκίων. Το 2023 έδωσε πρόστιμο 186 εκατ. δολαρίων, πάλι για ξέπλυμα χρήματος. Παρόμοια ακριβώς σκηνή με την προχθεσινή συνέβη και το 2018. Τότε 170 άτομα της Εισαγγελίας είχαν μπουκάρει στα κεντρικά της Deutsche Bank στη Φρανκφούρτη επειδή στελέχη της τράπεζας βοηθούσαν πελάτες της να ιδρύουν οffshore σε φορολογικούς παραδείσους και μεταβίβαζαν σε λογαριασμούς της τράπεζας λεφτά από εγκληματική δραστηριότητα.
Ο Ζέβινγκ τοποθετήθηκε CEO το 2018, με αποστολή να «καθαρίσει» τη φήμη της τράπεζας που είχε πληγεί από τα σκάνδαλα. Μέχρι εκείνη τη χρονιά ο Ζέβινγκ ήταν ένα «ανερχόμενο αστέρι» της Deutsche Bank. Οταν έγινε CEO, μείωσε το προσωπικό, επανέφερε την Deutsche Bank σε κερδοφορία και τον Μάρτιο η θητεία του ανανεώθηκε για τρίτη φορά, αφού κατάφερνε πάντα να αποκαθιστά την εικόνα της τράπεζας μετά τις μηνύσεις και τα πρόστιμα. Αλλά ο Ζέβινγκ, που προσπαθεί σήμερα να συμβολίζει το «καθαρό» πρόσωπο της Deutsche Bank, φέρεται ότι έπαιζε έναν περίεργο ρόλο στο αποκορύφωμα της οικονομικής κρίσης. Το 2013 η Deutsche Bank ανέθεσε στον Ζέβινγκ να ελέγξει (ενδοτραπεζικά) μια ευαίσθητη υπόθεση συναλλαγών παραγώγων.
Συνοπτικά, η υπόθεση αφορούσε χρήση λογιστικών κόλπων και τρικ συμψηφισμού από την τράπεζα με σκοπό να δίνει ψεύτικη εικόνα για την οικονομική της δύναμη. Κρύβανε ζημιές και τις καμουφλάρανε μέσα από επιτηδευμένα περίπλοκες συναλλαγές με παράγωγα. Τότε ο Ζέβινγκ έβγαλε την τράπεζά του λάδι και απεφάνθη ότι την ευθύνη έφεραν κάποια μεμονωμένα στελέχη. Ομως, το καλοκαίρι 2025 ένα πρώην στέλεχος της τράπεζας, ο Ντάριο Σιράλντι, που συμμετείχε στις «πονηρές» συναλλαγές με τα παράγωγα, έκανε αγωγή ύψους 152 εκατ. ευρώ στην Deutsche Bank κατηγορώντας τον Ζέβινγκ ότι μέσω του ελέγχου που επόπτευσε το 2013 έκανε τον ίδιο αποδιοπομπαίο τράγο, ενώ την αληθινή ευθύνη για τα επικίνδυνα deals την είχε η τράπεζα.
Πριν από δύο μήνες άνοιξε και η ΕΚΤ έρευνα για την υπόθεση. Η Deutsche Bank, που έφτασε να χειραγωγεί μέχρι και τα παγκόσμια επιτόκια, εξελίχθηκε σ’ αυτό το μεγαθήριο μόνο μετά τη διεύρυνση της ευρωζώνης και την εκμετάλλευση χωρών όπως η Ελλάδα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης. «Ασύμφορες και κατακερματισμένες» χαρακτήριζε τις γερμανικές τράπεζες το 1999 ο Economist. Αλλά τη δεκαετία 2000 το «θαύμα» έγινε. Οι γερμανικές τράπεζες άρχισαν να δανείζουν τεράστια ποσά στην Ελλάδα– με την κυβέρνηση Σημίτη να πρωταγωνιστεί στο πάρτι- και στις άλλες «αδύναμες» οικονομίες του Νότου, επειδή ήταν πιο επικερδές και με το ευρώ δεν διέτρεχαν κίνδυνο υποτίμησης σε περίπτωση κρίσης αυτών των χωρών.
Οταν έσκασε ο φούσκα το 2009-2010, αποφασίστηκε ότι οι ιδιωτικές τράπεζες, αντί να πτωχεύσουν και να εξυγιανθούν εκ των έσω, θα διασωθούν μαζικά, με δημόσιο χρήμα. Οι γερμανικές τράπεζες, αφότου έπαιξαν τεράστιο ρόλο στο να χρεοκοπήσουν την Ελλάδα, έπειτα διασώθηκαν και αύξησαν και την κερδοφορία τους μέσα από την ελληνική κρίση. Η συνέχεια για τη χώρα μας είναι γνωστή. Δυστυχώς. Σε βάρος μια χώρας η Deutsche Bank συνεχίζει να θησαυρίζει και να παράγει σκάνδαλα ντροπιαστικά.
Πιο Δημοφιλή
Πιο Πρόσφατα
Ο κόσμος μετά τον Τραμπ δεν επιστρέφει πίσω