Η βουλευτής Ελένη Καραγεωργοπούλου δημοσιοποίησε τους λόγους που την οδήγησαν στην αποχώρησή της από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Πλεύσης Ελευθερίας, περιγράφοντας συγκεκριμένες πρακτικές που, κατά την ίδια, επηρέασαν άμεσα την άσκηση του κοινοβουλευτικού της έργου.
Όπως ανέφερε, στην άσκηση του κοινοβουλευτικού ελέγχου επιβάλλονταν περιορισμοί και φίλτρα, τα οποία κρίνονταν μη αποδεκτά από την πρόεδρο του κόμματος, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Σύμφωνα με την εκτίμησή της, αυτή η πρακτική απομακρύνει τη λειτουργία ενός κόμματος από τον ρόλο της ουσιαστικής αντιπολίτευσης.
Η ίδια παρέθεσε στοιχεία από την κοινοβουλευτική της δραστηριότητα, σημειώνοντας ότι, παρά τις 478 ομιλίες που έχει πραγματοποιήσει συνολικά, κατέθεσε μόλις 26 Επίκαιρες Ερωτήσεις και μία Ερώτηση με Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων. Αναφέρθηκε ειδικά στη μη υποβολή Επίκαιρων Ερωτήσεων προς τον πρώην υπουργό Νίκο Δένδια, καθώς και σε θέματα που αφορούν την κατάσταση των κτιριακών εγκαταστάσεων των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων στο Λαύριο, τις οποίες χαρακτήρισε ιδιαίτερα επιβαρυμένες.
Η κ. Καραγεωργοπούλου διευκρίνισε ότι η σημερινή εξέλιξη δεν συνιστά την πρώτη σοβαρή διαφωνία με την ηγεσία του κόμματος. Υπενθύμισε ότι και πριν από περίπου ενάμιση χρόνο είχαν καταγραφεί αντίστοιχες εντάσεις, όταν είχε εξετάσει το ενδεχόμενο παραίτησης από τη βουλευτική της έδρα, επιλογή που τελικά δεν υλοποιήθηκε.
Στην παρούσα φάση, όπως τόνισε, η συσσωρευμένη εμπειρία και γνώση από τη συμμετοχή της στο Κοινοβούλιο καθόρισαν την απόφασή της να διατηρήσει την έδρα και να συνεχίσει τη δραστηριότητά της ως ανεξάρτητη βουλευτής. Στόχος της, σύμφωνα με τις δηλώσεις της, είναι η άσκηση πιο ενεργού και αποτελεσματικού κοινοβουλευτικού έργου.
Παράλληλα, άτομα από το στενό της περιβάλλον αποδίδουν ιδιαίτερη βαρύτητα σε ζητήματα εσωτερικής λειτουργίας του κόμματος. Κάνουν λόγο για υπεροχή της εικόνας έναντι του πολιτικού περιεχομένου, επισημαίνοντας ως ενδεικτική περίπτωση την παρουσίαση του προγράμματος με τη χρήση κλώνων τεχνητής νοημοσύνης, διαδικασία που, όπως υποστηρίζουν, δεν διευκόλυνε την ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών για τις προγραμματικές θέσεις.
Στις ίδιες αναφορές καταγράφεται έλλειψη συλλογικής συμμετοχής και συνδιαμόρφωσης αποφάσεων σε κρίσιμα ζητήματα, καθώς και πρακτικές που παρουσιάζονταν ως δεδομένες χωρίς προηγούμενη συνεργασία. Τέλος, διατυπώνεται κριτική για θετικές αναφορές προς συγκεκριμένους υπουργούς από το βήμα της Ολομέλειας, σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση αντιμετωπίζει σοβαρές ευθύνες για την τραγωδία των Τεμπών.
