Νέο κόμμα Σαμαρά: Η μάχη της Μακεδονίας και ο πονοκέφαλος στο Μαξίμου

Η δημόσια σιωπή του Αντώνη Σαμαρά γύρω από το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος φαίνεται πως καλύπτει μια έντονη παρασκηνιακή κινητικότητα, με πολιτικές επαφές που δεν περιορίζονται πλέον σε διαύλους συνεργατών. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην πρωθυπουργός έχει περάσει σε προσωπική επικοινωνία με παροπλισμένα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, ενώ συνομιλεί ο ίδιος ακόμη και με εν ενεργεία βουλευτές της γαλάζιας παράταξης.

Στις επαφές αυτές, ο Αντώνης Σαμαράς φέρεται να αποσαφηνίζει από την πρώτη στιγμή ένα κρίσιμο πολιτικό όριο. Δηλώνει ότι δεν έχει πρόθεση να προκαλέσει πτώση της κυβέρνησης, καθώς δεν επιθυμεί να επαναληφθεί το προηγούμενο του 1993. Για τον λόγο αυτόν, κάθε συζήτηση περί μετακίνησης βουλευτών τοποθετείται χρονικά μετά την προκήρυξη των εκλογών, ώστε να μην κατηγορηθεί για αποσταθεροποίηση της παρούσας κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Το μήνυμα που μεταφέρει κυρίως προς στελέχη και βουλευτές της Μακεδονίας είναι σαφές. Όσοι επιλέξουν να συνταχθούν μαζί του, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία που φέρεται να αναπτύσσει, μπορούν να διεκδικήσουν εκλόγιμη θέση μέσα από έναν νέο πολιτικό σχηματισμό που εκτιμά ότι θα καταγράψει υψηλά ποσοστά στη Βόρεια Ελλάδα. Αντιθέτως, η παραμονή στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας, κατά την ίδια ανάγνωση, περιορίζει τις δυνατότητες επανεκλογής για αρκετούς βουλευτές στις περιφέρειές τους.

Το μήνυμα προς τους βουλευτές και η μάχη της Μακεδονίας

Από τα τηλεφωνήματα του πρώην πρωθυπουργού προς γαλάζιους βουλευτές, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι τουλάχιστον τρία πρόσωπα βρίσκονται ήδη πολύ κοντά στο εγχείρημα. Το περιβάλλον Σαμαρά, ωστόσο, αποφεύγει να διαρρεύσει ονόματα, καθώς υπάρχει φόβος πρόωρης στοχοποίησης και πολιτικής πίεσης από το Μέγαρο Μαξίμου και την Πειραιώς.

Η κινητικότητα εμφανίζεται ιδιαίτερα έντονη σε Θεσσαλονίκη, Πιερία, Πέλλα, Σέρρες και άλλες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας. Στόχος είναι η αξιοποίηση όχι μόνο του παραδοσιακού σαμαρικού ακροατηρίου, αλλά και τμημάτων της λεγόμενης καραμανλικής βάσης, τα οποία κρατούν αποστάσεις από επιλογές της σημερινής ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας, κυρίως στα ελληνοτουρκικά και στα ζητήματα εθνικής στρατηγικής.

Παράλληλα, η Πελοπόννησος παραμένει βασικό πολιτικό έρεισμα του πρώην πρωθυπουργού και πεδίο αυξημένης πίεσης για τη Νέα Δημοκρατία. Δεν θεωρείται τυχαίο ότι η Πειραιώς και το Μέγαρο Μαξίμου απαντούν με δικό τους προεκλογικό σχεδιασμό, στέλνοντας κορυφαίους υπουργούς στους νομούς του Μοριά, σε μια προσπάθεια ανάσχεσης της φθοράς και περιορισμού της επιρροής Σαμαρά.

Η προσπάθεια στρατολόγησης δεν περιορίζεται στους νυν και πρώην βουλευτές. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε πρώην δημάρχους που προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία, αυτοδιοικητικά στελέχη και δυσαρεστημένους παράγοντες της παράταξης. Πρόκειται για πρόσωπα που βλέπουν στο υπό διαμόρφωση εγχείρημα μια ευκαιρία επιστροφής στο προσκήνιο, αλλά και έναν τρόπο πολιτικής διαμαρτυρίας απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η ψήφος διαμαρτυρίας και ο πονοκέφαλος για το Μαξίμου

Η διπλή αυτή ώθηση, προσωπική φιλοδοξία από τη μία και συσσωρευμένη δυσαρέσκεια από την άλλη, λειτουργεί ως σημαντικός μηχανισμός προσέλκυσης στελεχών. Το εγχείρημα επιχειρεί να μετατρέψει την εσωκομματική πικρία σε οργανωμένη πολιτική έκφραση, απευθυνόμενο σε ένα κοινό που δεν έχει εγκαταλείψει οριστικά τη δεξιά παράταξη, αλλά δεν αισθάνεται πλέον ότι εκπροσωπείται από τη σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Σε επίπεδο εκλογικής εκτίμησης, η εικόνα παραμένει σύνθετη. Η επιστροφή Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή δεν φαίνεται να προκαλεί ενιαίο ενθουσιασμό στην κοινωνία. Ωστόσο, υπάρχουν ψηφοφόροι που φέρονται διατεθειμένοι να στηρίξουν έναν νέο σχηματισμό στις πρώτες εκλογές, ως μέσο έκφρασης οργής απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, χωρίς να θεωρούν ότι εγκαταλείπουν τον ευρύτερο χώρο της παράταξης.

Αυτό ακριβώς το στοιχείο προκαλεί ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου. Ένα τμήμα των ψηφοφόρων που απομακρύνθηκαν από τη Νέα Δημοκρατία μπορεί να αντιμετωπίσει το κόμμα Σαμαρά ως ασφαλή διέξοδο διαμαρτυρίας, χωρίς μετακίνηση προς σχηματισμούς όπως η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου ή άλλες αντισυστημικές επιλογές. Η δεξαμενή αυτή, που συνδέεται με το περίπου ενάμιση εκατομμύριο ψηφοφόρων που χάθηκαν για τη Νέα Δημοκρατία, μετατρέπει την υπόθεση σε σοβαρό πολιτικό πρόβλημα για την κυβέρνηση.

Στο οργανωτικό επίπεδο, οι διεργασίες φέρονται να συντονίζονται από το γραφείο του πρώην πρωθυπουργού στη Μουρούζη. Γύρω από τον Αντώνη Σαμαρά έχει σχηματιστεί πυρήνας περίπου είκοσι ενός στελεχών, με πρόσωπα όπως οι Μανώλης Αγγελάκας, Θανάσης Σκορδάς, Αργύρης Ντινόπουλος, Φεβρωνία Πατριανάκου, Κώστας Ζωντανός και Γιώργος Λουλουδάκης. Κεντρικό ρόλο στις επαφές φέρεται να έχει ο πρώην διευθυντής του Μαξίμου Κώστας Μπούρας, ενώ το επικοινωνιακό σκέλος χειρίζεται ο στενός συνεργάτης και διευθυντής του γραφείου Τύπου του πρώην πρωθυπουργού, Νίκος Τσούτσιας.

Κοντά στο εγχείρημα εμφανίζονται και πρώην υπουργοί της Νέας Δημοκρατίας από τις κυβερνήσεις του Κώστα Καραμανλή, μεταξύ των οποίων αναφέρονται ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, ο Κώστας Μαρκόπουλος και ο Αντώνης Μπέζας. Η παρουσία τέτοιων προσώπων δείχνει ότι ο σχεδιασμός δεν περιορίζεται σε έναν στενό σαμαρικό κύκλο, αλλά επιχειρεί να αποκτήσει ευρύτερα ερείσματα στον παλαιό κορμό της κεντροδεξιάς.

Όλες οι κινήσεις συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι το σχέδιο εισέρχεται στην τελική του φάση, με πιθανό ορίζοντα ανακοινώσεων μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Μέχρι τότε θα έχει διαμορφωθεί σαφέστερη εικόνα για τις προθέσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, είτε ως προς το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο είτε ως προς την επιλογή εξάντλησης της τετραετίας και προσφυγής στις κάλπες την άνοιξη του 2027. Σε κάθε περίπτωση, η σιωπή Σαμαρά δεν σημαίνει ακινησία. Αντιθέτως, πίσω από αυτήν εξελίσσεται μια οργανωμένη προσπάθεια αναδιάταξης δυνάμεων στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.