Σέττα Ευβοίας: 408 χιλιοστά βροχής σε πέντε ημέρες

Η εβδομάδα που ολοκληρώθηκε στις 29 Οκτωβρίου 2026 χαρακτηρίστηκε από έντονα και παρατεταμένα φαινόμενα βροχόπτωσης σε πολλές περιοχές της ελληνικής επικράτειας, με τις μεγαλύτερες ποσότητες νερού να συγκεντρώνονται στην Εύβοια, τη Μαγνησία και την Αττική. Τα στοιχεία του δικτύου αυτόματων μετεωρολογικών σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών/meteo.gr αποτυπώνουν με σαφήνεια την ένταση και τη διάρκεια των φαινομένων, αναδεικνύοντας περιοχές όπου τα αθροιστικά ύψη υετού ξεπέρασαν κατά πολύ τα συνήθη επίπεδα για την εποχή.

Η Σέττα Ευβοίας στο επίκεντρο των καταγραφών

Σύμφωνα με τις μετρήσεις του δικτύου, το μεγαλύτερο αθροιστικό ύψος βροχής καταγράφηκε στη Σέττα Ευβοίας, όπου έως τις 11:40 το πρωί της Πέμπτης 29 Οκτωβρίου είχαν σημειωθεί 408 χιλιοστά βροχής. Το μέγεθος αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο, καθώς αντιστοιχεί σε σχεδόν τετραπλάσια ποσότητα από το μέσο μηνιαίο ύψος βροχόπτωσης για τον Οκτώβριο στην εν λόγω περιοχή, το οποίο ανέρχεται σε 113 χιλιοστά. Η μέση μηνιαία τιμή έχει υπολογιστεί με βάση τα δεδομένα που έχουν συλλεχθεί από τον μετεωρολογικό σταθμό της Σέττας από το 2012, έτος έναρξης της λειτουργίας του, γεγονός που προσδίδει στα συγκριτικά στοιχεία ιδιαίτερη βαρύτητα.

Ο χάρτης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών/meteo.gr αποτυπώνει τη γεωγραφική κατανομή των βροχοπτώσεων σε ολόκληρη τη χώρα, παρέχοντας μια συνολική εικόνα της έκτασης του φαινομένου. Παράλληλα, αναδεικνύονται οι οκτώ μετεωρολογικοί σταθμοί που κατέγραψαν τα μεγαλύτερα αθροιστικά ύψη υετού κατά το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, επιτρέποντας τη σύγκριση μεταξύ διαφορετικών περιοχών και την εξαγωγή συμπερασμάτων για την ένταση των βροχοπτώσεων ανά γεωγραφική ζώνη.

Η ανάλυση των δεδομένων υπογραμμίζει τη σημασία της συνεχούς παρακολούθησης των μετεωρολογικών συνθηκών και της έγκαιρης ενημέρωσης των πολιτών, ιδίως σε περιοχές όπου τα φαινόμενα μπορούν να λάβουν ακραίες διαστάσεις. Οι καταγραφές του δικτύου αυτόματων σταθμών αποτελούν πολύτιμο εργαλείο για την κατανόηση των βροχοπτώσεων και την προσαρμογή των στρατηγικών διαχείρισης κινδύνου, ενώ παράλληλα επιτρέπουν τη σύγκριση με ιστορικά δεδομένα και την ανίχνευση τάσεων που σχετίζονται με την κλιματική μεταβλητότητα.