Οι Αρχές ασφαλείας σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο παρακολουθούν με ολοένα μεγαλύτερη ανησυχία το ενδεχόμενο ενεργοποίησης «κοιμώμενων πυρήνων» τρομοκρατικών οργανώσεων, οι οποίοι συνδέονται είτε με τους Φρουρούς της Επανάστασης είτε με το ISIS. Η πρόσφατη εμφάνιση της οργάνωσης Ashab Al Yamim και οι αναφορές της στην Ελλάδα εντείνουν το κλίμα φόβου, έστω κι αν μέχρι τώρα οι επιθέσεις για τις οποίες έχει αναλάβει ευθύνη δεν προκάλεσαν τραυματισμούς. Την ίδια ώρα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, η απόπειρα δύο νεαρών τζιχαντιστών να σκορπίσουν τον θάνατο στο Μανχάταν έχει θέσει σε αυξημένη επιφυλακή το FBI.
Το ερώτημα που επανέρχεται με επιτακτικό τρόπο αφορά το τι ακριβώς είναι οι λεγόμενοι «κοιμώμενοι πυρήνες» και με ποιον τρόπο δρουν. Μιλώντας στο ABC News, οι αναλυτές Javeed Ali, πρώην στέλεχος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΠΑ, και Robert Boyce, πρώην επικεφαλής ντετέκτιβ της αστυνομίας της Νέας Υόρκης, φωτίζουν τη λειτουργία των sleeper cells και αποτυπώνουν τις σύγχρονες απειλές που αντιμετωπίζουν οι υπηρεσίες ασφαλείας.
Ο Javeed Ali εξηγεί ότι πρόκειται για άτομα που ενεργούν για λογαριασμό ξένων κρατών, όπως το Ιράν, ή τρομοκρατικών οργανώσεων, όπως η Αλ Κάιντα και το ISIS, τα οποία εγκαθίστανται σε μια άλλη χώρα και παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε καθεστώς αδράνειας. Το βασικό χαρακτηριστικό τους είναι η απόλυτα χαμηλή ορατότητα, καθώς κινούνται αθόρυβα, αποφεύγουν να κινήσουν υποψίες και διατηρούνται εκτός του πεδίου εντοπισμού από τις τοπικές υπηρεσίες πληροφοριών και την αστυνομία, μέχρι τη στιγμή που θα λάβουν την εντολή να περάσουν στη δράση.
Σύμφωνα με τους ίδιους αναλυτές, οι αμερικανικές αρχές, μέσω του FBI και του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, απέστειλαν προειδοποιητική ειδοποίηση προς τις αστυνομικές υπηρεσίες σε ολόκληρη τη χώρα, επισημαίνοντας ότι το Ιράν ενδέχεται να επιχειρεί την ενεργοποίηση τέτοιων πρακτόρων στη Δύση. Ο Ali σημειώνει ότι αυτή η εξέλιξη καταδεικνύει την πιθανή ύπαρξη δικτύων πέρα από τη Μέση Ανατολή, χωρίς να έχει ακόμη αποσαφηνιστεί εάν τα πρόσωπα αυτά βρίσκονται στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών ή σε άλλες δυτικές χώρες.
Από την πλευρά του, ο Robert Boyce στέκεται στην πρόσφατη επίθεση με εκρηκτικά κοντά στην κατοικία του δημάρχου της Νέας Υόρκης και παρατηρεί ότι, σε αντίθεση με παλαιότερες περιόδους όπου κυριαρχούσαν περισσότερο οργανωμένοι πυρήνες, τα τελευταία χρόνια το μεγαλύτερο μέρος των επιθέσεων προέρχεται από τους αποκαλούμενους «μοναχικούς λύκους». Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί, όπως λέει, η χρήση του εκρηκτικού TATP, μιας εξαιρετικά ασταθούς ουσίας που παρασκευάζεται σχετικά εύκολα από κοινά υλικά. Προσθέτει ακόμη ότι η συμμετοχή δύο τόσο νεαρών δραστών καθιστά την υπόθεση ακόμη πιο ασυνήθιστη, καθώς είχαν περάσει αρκετά χρόνια από την τελευταία φορά που η Νέα Υόρκη βρέθηκε αντιμέτωπη με ανάλογη μορφή συνωμοτικής δράσης.
Η αντιμετώπιση τέτοιων απειλών προϋποθέτει υψηλής ποιότητας πληροφορίες και έγκαιρο εντοπισμό προσώπων που διατηρούν δεσμούς με ξένες κυβερνήσεις ή ακραία δίκτυα, προτού φθάσουν στην εκτέλεση ενός σχεδίου επίθεσης. Ο Boyce δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη στενή συνεργασία των τοπικών υπηρεσιών πληροφοριών με τις ομοσπονδιακές αρχές και παράλληλα εκφράζει έντονο προβληματισμό για τη δράση της Χεζμπολάχ, η οποία θεωρείται εντολοδόχος του Ιράν και φέρεται να διαθέτει επιρροή σε τουλάχιστον τέσσερις αμερικανικές πολιτείες, ανάμεσά τους και η Νέα Υόρκη.
Για την Ελλάδα, η συζήτηση αυτή αποκτά βαρύνουσα σημασία. Η πιθανότητα ύπαρξης ανάλογων πυρήνων έχει επισημανθεί σε σειρά πρόσφατων αναφορών, ενώ η γεωγραφική εγγύτητα της χώρας μας με την Τουρκία, όπου πλήθος ρεπορτάζ έχει καταγράψει την παρουσία και την ενίσχυση τζιχαντιστικών ομάδων με επαφές τόσο με το Ισλαμικό Κράτος όσο και με τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, επιβάλλει αυξημένη εγρήγορση και καθαρή αντίληψη του κινδύνου.
Η είσοδος στην Ελλάδα μεμονωμένων προσώπων ή οργανωμένων ομάδων μέσω των διαύλων παράνομης διακίνησης μεταναστών συνιστά ένα από τα πιο ευάλωτα πεδία ασφαλείας. Από εκεί και πέρα, το εάν πιθανοί στόχοι εντός της ελληνικής επικράτειας θα μπορούσαν να βρεθούν στο επίκεντρο οργανωμένων τρομοκρατικών χτυπημάτων ή ενεργειών από «μοναχικούς λύκους» παραμένει αντικείμενο διαρκούς αξιολόγησης. Σε μια περίοδο τόσο εύφλεκτη και απρόβλεπτη, κάθε ίχνος εφησυχασμού μπορεί να εξελιχθεί σε οδυνηρό σφάλμα με βαριές συνέπειες.
