Με απόλυτο τρόπο επιχειρεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να αποκλείσει δημόσια κάθε ενδεχόμενο σύμπλευσης με τη Νέα Δημοκρατία και προσωπικά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η επίσημη γραμμή της Χαριλάου Τρικούπη επαναλαμβάνεται σε αυστηρό ύφος και διατυπώνεται χωρίς περιθώρια παρερμηνείας. Πίσω όμως από τη δημόσια ρητορική, οι κινήσεις ορισμένων στελεχών του κόμματος τροφοδοτούν διαφορετικές αναγνώσεις για τις πραγματικές προθέσεις και για τις υπόγειες διαδρομές που ήδη χαράσσονται ενόψει της επόμενης ημέρας.
Στο παρασκήνιο, πρόσωπα με διαδρομές ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία φαίνεται να διατηρούν ανοικτούς διαύλους, ενώ συνομιλητές του χώρου υποστηρίζουν ότι σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει συνεννόηση ή τουλάχιστον επαφή με κέντρα επιρροής που συνδέονται με τον υπουργό Επικρατείας Άκη Σκέρτσο. Για όσους γνωρίζουν τις εσωτερικές ισορροπίες, οι σχέσεις αυτές δεν θεωρούνται τυχαίες, αλλά εντάσσονται σε ένα πλέγμα πολιτικής εμπιστοσύνης που έχει οικοδομηθεί εδώ και καιρό.
Οι διαδρομές ενός κομματικού «εκκρεμούς»
Ενδεικτική του κλίματος είναι, σύμφωνα με καταγγελίες συνδικαλιστικών παραγόντων, η περίπτωση στελέχους με παρουσία στον χώρο των σιδηροδρομικών μεταφορών, το οποίο ακολούθησε μια διαδρομή συνεχών μετακινήσεων ανάμεσα στα δύο κόμματα. Από το ΠΑΣΟΚ πέρασε στη Νέα Δημοκρατία το 2020 και επέστρεψε εκ νέου στη Χαριλάου Τρικούπη περίπου πριν από έναν χρόνο, σε μια πορεία που αποτυπώνει όχι μόνο προσωπική ευελιξία, αλλά και το βάθος των διακομματικών διασυνδέσεων που επιβιώνουν κάτω από τις δημόσιες αντιπαραθέσεις.
Οι ίδιες καταγγελίες αναφέρουν ότι, μετά το δυστύχημα των Τεμπών, το συγκεκριμένο πρόσωπο τοποθετήθηκε ως τεχνοκρατικό στέλεχος σε θυγατρική του ΟΣΕ με ιδιαίτερα υψηλές αποδοχές, που φέρεται να έφταναν τις 10.000 ευρώ. Ωστόσο, όπως υποστηρίζουν όσοι παρακολουθούσαν από κοντά τις εξελίξεις, η παραμονή του εκεί δεν είχε διάρκεια, καθώς γρήγορα αμφισβητήθηκε η επάρκειά του και απομακρύνθηκε από τη θέση.
Διαρκής ανακύκλωση προσώπων και ρόλων
Η αποχώρηση αυτή δεν ανέκοψε την επαγγελματική του πορεία. Αντιθέτως, ακολούθησε νέα τοποθέτηση σε διευθυντική θέση στο μετρό Θεσσαλονίκης, ενώ στη συνέχεια επέστρεψε εκ νέου στον χώρο του σιδηροδρόμου στην Αθήνα, αναλαμβάνοντας άλλο μάνατζερικό πόστο με ακόμη υψηλότερες απολαβές. Η αλληλουχία αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο ανακυκλώνονται συγκεκριμένα πρόσωπα στον ευρύτερο κρατικό μηχανισμό, ακόμη και όταν έχει προηγηθεί αμφισβήτηση της επαγγελματικής τους επάρκειας.
Το ενδιαφέρον είναι ότι, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η συγκεκριμένη υπόθεση δεν βρίσκεται μόνο στο μικροσκόπιο πολιτικών αντιπάλων ή εσωκομματικών αντιφρονούντων του ΠΑΣΟΚ, αλλά απασχολεί κυρίως στελέχη της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και πρώην υπουργό του κυβερνώντος κόμματος. Αυτό δείχνει ότι πίσω από την επιφάνεια της κομματικής πειθαρχίας εξελίσσονται και εσωτερικές τριβές, με ορισμένους να παρακολουθούν στενά διαδρομές προσώπων που συνδέουν πολιτικούς χώρους, κρατικές θέσεις και διοικητικές τοποθετήσεις.
Άλλα λέγονται δημόσια, άλλα χτίζονται στο παρασκήνιο
Το πολιτικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η δημόσια ακαμψία του Ανδρουλάκη απέναντι σε κάθε σενάριο συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία δεν αρκεί για να σβήσει τις υποψίες που γεννά η συμπεριφορά ορισμένων στελεχών του κόμματός του. Όταν πρόσωπα με τέτοιες διαδρομές παραμένουν ενεργά, μετακινούνται από θέση σε θέση και διατηρούν δίαυλο με κυβερνητικά κέντρα, η εικόνα που εκπέμπεται δεν είναι εκείνη της καθαρής πολιτικής διαχωριστικής γραμμής, αλλά ενός παρασκηνίου όπου οι γέφυρες όχι μόνο δεν γκρεμίζονται, αλλά συντηρούνται με επιμονή.
