Η πρόσκληση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στην Προεδρία της Δημοκρατίας, μαζί με τον σχεδιασμό επαφών και με άλλους πρώην πρωθυπουργούς, αποτιμήθηκε από την «Εστία» ως μια άτυπη αναβίωση του Συμβουλίου της Δημοκρατίας. Η ανάγνωση αυτή θεωρείται εύλογη σε μια περίοδο γενικευμένης σύγχυσης, με τη χώρα να παραμένει πολλαπλά εκτεθειμένη και το πολιτικό σύστημα να κινείται σε ένα θολό προεκλογικό τοπίο.
Το αίσθημα ευαλωτότητας καταγράφεται έντονα στην καθημερινότητα των πολιτών, καθώς η πλειονότητά τους βιώνει προσωπικά τις πιέσεις. Η οικονομική αβεβαιότητα, ύστερα από επτά χρόνια μεγέθυνσης δεικτών που δεν μεταφράστηκαν σε πραγματική βελτίωση της ζωής τους, σε συνδυασμό με την απορρόφηση των 36 δισ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης χωρίς εμφανές αποτύπωμα ανθεκτικότητας, συνιστά καθοριστικό πολιτικό παράγοντα για τις εξελίξεις.
Το black out στο FIR Αθηνών και η παραίτηση των ορκωτών λογιστών που είχαν αναλάβει τον έλεγχο των πεπραγμένων του ΟΠΕΚΕΠΕ, λόγω μη πρόσβασης σε στοιχεία για τη διαχείριση ευρωπαϊκών πόρων, προστέθηκαν σε μια αλληλουχία γεγονότων που καταγράφονται ως ενδείξεις συστημικής δυσλειτουργίας και συγκάλυψης υποθέσεων που βαραίνουν τη δημόσια ζωή.
Η κοινωνία εμφανίζεται σε κατάσταση έντασης. Επιστημονικοί και επαγγελματικοί κύκλοι, παρακολουθώντας τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού και έχοντας επίγνωση των προκλήσεων, οργανώνονται σε σχήματα και εταιρείες με στόχο την επεξεργασία προτάσεων για την ανασύνταξη της χώρας. Η ανάγκη εγκατάλειψης λαθών και πειραματισμών αναγνωρίζεται ευρέως, με την κατεύθυνση της χώρας να τίθεται ως κρίσιμο διακύβευμα.
Η πρόθεση της Μαρίας Καρυστιανού να ασκήσει ενεργά το πολιτικό της δικαίωμα, ιδρύοντας κόμμα, σε συνδυασμό με την αναζήτηση μιας επιλογής «Κανένα» από σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στο πολιτικό σύστημα. Το ενδιαφέρον αυτό αποτυπώθηκε και στις δημοσκοπήσεις, οι οποίες άρχισαν να εξετάζουν σενάρια αλλαγής ηγεσίας στη Νέα Δημοκρατία και στο ΠΑΣΟΚ. Σύμφωνα με μέτρηση της Real Polls για το Protagon.gr, στο υποθετικό ενδεχόμενο αλλαγής αρχηγού, η Νέα Δημοκρατία καταγράφεται στο 22,6%, έναντι 24,4% στην ίδια έρευνα με τον σημερινό της πρόεδρο, ενώ το ΠΑΣΟΚ φθάνει στο 15,7%, από 7,8%.
Οι έρευνες κοινής γνώμης καταγράφουν ισχυρή παρουσία για το ενδεχόμενο «κόμμα Καρυστιανού», με τα μέσα ενημέρωσης να το αναδεικνύουν σε κεντρικό θέμα, εκτιμώντας ότι θα διεκδικήσει υψηλές θέσεις στην κατάταξη. Δημοσκόπηση της GPO δείχνει ότι αντλεί σημαντικά ποσοστά από ψηφοφόρους μικρότερων κομμάτων και της αντιπολίτευσης, ενώ την ίδια στιγμή το 67,3% δηλώνει ότι δεν θα τη στήριζε σε καμία περίπτωση. Τα δεδομένα αυτά αποτυπώνουν τον ανατρεπτικό χαρακτήρα της προοπτικής που εκπροσωπεί.
Οι αναλύσεις συγκλίνουν στο ότι η δυναμική αυτή επηρεάζει ευρύτερα τον πολιτικό χάρτη, αγγίζοντας και σχήματα που κινούνται δεξιότερα, καθώς και τον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται να παρακολουθεί τις εξελίξεις με ψυχραιμία, εκτιμώντας ότι ο παράγοντας Καρυστιανού δεν μεταβάλλει ουσιαστικά τα δεδομένα της κεντροαριστεράς.
Στον δημόσιο διάλογο διατυπώνεται και το επιχείρημα ότι μια ισχυρή δεύτερη θέση για το νέο κόμμα θα μπορούσε να ευνοήσει τη Νέα Δημοκρατία σε επαναληπτικές εκλογές, μέσω συσπείρωσης. Ωστόσο, οι ίδιες οι δημοσκοπήσεις δεν διασφαλίζουν την πρωτιά για κανένα κόμμα, ενώ δεν αποκλείεται και μια συνολική ανατροπή της κατάταξης, όπως επισημαίνουν έμπειροι παρατηρητές.
Σε ένα περιβάλλον που περιγράφεται ως δύσκολα διαχειρίσιμο, η συζήτηση για κυβέρνηση συνεργασίας επανέρχεται στο προσκήνιο. Μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος εμφανίζεται να ζητά πολιτική αλλαγή και τα αριθμητικά δεδομένα να μην ευνοούν μονοκομματικές λύσεις. Το ερώτημα που αναδύεται αφορά τον σχηματισμό κυβέρνησης και τις πιθανές συνεργασίες που θα μπορούσαν να τον καταστήσουν εφικτό.
Η ίδια η Καρυστιανού έχει δηλώσει ότι οι πολιτικές δυνάμεις κατεβαίνουν στις εκλογές με στόχο την πρωτιά και χωρίς προεκλογικές δεσμεύσεις συνεργασιών. Το εγχείρημά της δεν φαίνεται να περιορίζεται στην επίτευξη ενός αξιοπρεπούς ποσοστού, αλλά να συνδέεται με την επιδίωξη διακυβέρνησης, με κεντρικό άξονα τη δικαιοσύνη σε ευρύ κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Το ποιοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν συμμάχους σε ένα τέτοιο σενάριο παραμένει ανοιχτό και θα εξαρτηθεί από τους συσχετισμούς που θα προκύψουν.
Με ποιους λοιπόν;
Με τη Νέα Δημοκρατία του Δένδια; Με το ΠΑΣΟΚ; …και ποιο ΠΑΣΟΚ; Με τον Τσίπρα; Όλα θα εξαρτηθούν από τα νούμερα, τα δικά της και των άλλων. Με δεδομένο ότι για να κάνει ανατροπές θα χρειαστεί ισχυρή πλειοψηφία και στιβαρή προγραμματική συμφωνία θα χρειαστεί μία πολιτική επιτηδειότητα, την οποία ακόμη δεν έχει κατοχυρώσει. Οψόμεθα…
