Dentist Pass: Η κατάργηση που άφησε κενό στην πρόληψη των παιδιών

Με επιστολές προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και την αναπληρώτρια υπουργό Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη, η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία θέτει επίσημα στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο το ζήτημα της διαρκούς υποβάθμισης της στοματικής υγείας στην Ελλάδα. Η παρέμβαση της ΕΟΟ αναδεικνύει ένα σοβαρό κενό δημόσιας πολιτικής, καθώς η οδοντιατρική περίθαλψη παραμένει σε μεγάλο βαθμό εκτός ουσιαστικής κρατικής και ασφαλιστικής κάλυψης.

Στην επιστολή της προς τον πρωθυπουργό, η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι η στοματική υγεία αποτελεί οργανικό μέρος της γενικής υγείας και κοινωνικό αγαθό που η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει ισότιμα για όλους τους πολίτες. Η πραγματικότητα, ωστόσο, δείχνει διαφορετική εικόνα: η χώρα εξακολουθεί να μην διαθέτει ολοκληρωμένο σύστημα δημόσιας οδοντιατρικής φροντίδας, ενώ ο ΕΟΠΥΥ δεν παρέχει ουσιαστική ασφαλιστική κάλυψη για βασικές οδοντιατρικές υπηρεσίες.

Το αποτέλεσμα είναι το οικονομικό βάρος να μεταφέρεται σχεδόν αποκλειστικά στους ίδιους τους πολίτες. Σε μια περίοδο ακρίβειας, συμπιεσμένων εισοδημάτων και αυξημένων αναγκών υγείας, η οδοντιατρική φροντίδα μετατρέπεται για πολλά νοικοκυριά σε δαπάνη που αναβάλλεται. Η κυβερνητική αδράνεια στο συγκεκριμένο πεδίο δημιουργεί συνθήκες άνισης πρόσβασης, με τους οικονομικά ασθενέστερους να βρίσκονται πρώτοι εκτός πρόληψης και θεραπείας.

Η κατάργηση του Dentist Pass και το κενό στην πρόληψη

Ιδιαίτερη αιχμή της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας αποτελεί η μη συνέχιση του προγράμματος Dentist Pass. Το πρόγραμμα αποτέλεσε την πρώτη οργανωμένη εθνική παρέμβαση προληπτικής οδοντιατρικής φροντίδας για παιδιά στην Ελλάδα και έδωσε πρόσβαση σε προληπτικό οδοντιατρικό έλεγχο σε περισσότερα από 250.000 παιδιά.

Η διακοπή του, χωρίς να αντικατασταθεί από μόνιμο και οργανωμένο πλαίσιο πρόληψης, χαρακτηρίζεται από την ΕΟΟ ως σημαντική οπισθοχώρηση για τη δημόσια υγεία. Η πρόληψη στη στοματική υγεία έχει κρίσιμο ρόλο, καθώς μειώνει μελλοντικές ανάγκες θεραπείας, περιορίζει το κόστος για τα νοικοκυριά και προστατεύει κυρίως τα παιδιά που δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε ιδιωτική οδοντιατρική φροντίδα.

Παράλληλα, η Ομοσπονδία απέστειλε επιστολή διαμαρτυρίας προς την αναπληρώτρια υπουργό Υγείας, εκφράζοντας έντονη ενόχληση για πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις γύρω από τη στοματική υγεία και την οδοντιατρική περίθαλψη. Η ΕΟΟ επισημαίνει ότι οι δηλώσεις αυτές δημιουργούν ανακριβείς εντυπώσεις για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, την ώρα που η δημόσια οδοντιατρική φροντίδα παραμένει περιορισμένη και αποσπασματική.

Τα στοιχεία που καταγράφει η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία είναι σαφή. Η οδοντιατρική παρουσία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη. Οι δημόσιες δομές δεν επαρκούν για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού. Ο ΕΟΠΥΥ εξακολουθεί να μη χρηματοδοτεί ουσιαστικά τις οδοντιατρικές υπηρεσίες. Οι θεσμικά τεκμηριωμένες προτάσεις της ΕΟΟ για δημόσιες πολιτικές στοματικής υγείας μένουν επί χρόνια αναξιοποίητες.

Η Ελλάδα ως αρνητική εξαίρεση στην Ευρώπη

Η Ομοσπονδία τονίζει ότι η Ελλάδα εξελίσσεται σε αρνητική εξαίρεση στον ευρωπαϊκό χώρο ως προς την οργάνωση και τη χρηματοδότηση της δημόσιας οδοντιατρικής περίθαλψης. Το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά κοινωνικό και πολιτικό, καθώς η απουσία κάλυψης εντείνει τις ανισότητες και αποκλείει τους πιο αδύναμους πολίτες από βασικές υπηρεσίες υγείας.

Ο πρόεδρος της ΕΟΟ, Αθανάσιος Δεβλιώτης, υπογράμμισε ότι η στοματική υγεία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια ή ατομική υπόθεση του πολίτη. Τόνισε ότι πρόκειται για θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό και αναπόσπαστο κομμάτι της δημόσιας υγείας, ζητώντας ουσιαστικό θεσμικό διάλογο και ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική με επίκεντρο την πρόληψη, την ισότητα και το δημόσιο συμφέρον.

Η Ελληνική Οδοντιατρική Ομοσπονδία ζητά από την Πολιτεία την επαναφορά και θεσμική κατοχύρωση οργανωμένων προγραμμάτων πρόληψης, όπως το Dentist Pass, την ουσιαστική ενίσχυση της οδοντιατρικής παρουσίας στο ΕΣΥ, την καθιέρωση πραγματικής ασφαλιστικής κάλυψης μέσω του ΕΟΠΥΥ και τη δημιουργία μόνιμου πλαισίου συνεργασίας ανάμεσα στο κράτος και την ΕΟΟ.

Η πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης είναι σαφής. Η στοματική υγεία έχει μείνει για χρόνια στο περιθώριο των δημόσιων πολιτικών, παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις των επιστημονικών φορέων. Όσο η οδοντιατρική φροντίδα παραμένει σχεδόν αποκλειστικά ιδιωτική δαπάνη, η πρόσβαση στην υγεία θα εξαρτάται από το εισόδημα. Και αυτό, σε ένα κράτος που οφείλει να εγγυάται ισότητα στη φροντίδα, αποτελεί θεσμική αποτυχία.