Σοβαρές αιχμές κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και της επικεφαλής της, Λάουρα Κοβέσι, διατυπώνει η Μαρία Καρυστιανού, αναφερόμενη στη διαχείριση της υπόθεσης των Τεμπών. Με δημόσια τοποθέτησή της μέσω βίντεο που ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων ασκεί ευθεία κριτική για τον τρόπο με τον οποίο, όπως υποστηρίζει, κινήθηκαν οι ευρωπαϊκές αρχές.
Κατηγορίες για παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου
Στο επίμαχο βίντεο, η Μαρία Καρυστιανού υποστηρίζει ότι στην υπόθεση των Τεμπών δεν εφαρμόστηκαν βασικές αρχές του ευρωπαϊκού δικαίου, όπως η αρχή της υπεροχής, ενώ κάνει ειδική αναφορά και στο άρθρο 29 του κανονισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Όπως αναφέρει, η ποινική δικογραφία διαβιβάστηκε στη Βουλή τον Ιούλιο του 2023 με επίκληση λόγων που η ίδια χαρακτηρίζει ανυπόστατους.
Κατά την ίδια, η διαδικασία αυτή οδήγησε στη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής, η οποία –όπως υποστηρίζει– δεν ανέδειξε ποινικές ευθύνες πολιτικών προσώπων, αφήνοντας ανοιχτά ερωτήματα για την πορεία της υπόθεσης.
Αναφορές σε μεταγενέστερες καταγγελίες και τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Η ίδια συνδέει τις εξελίξεις με τις καταγγελίες που, όπως επισημαίνει, υπέβαλε σε Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, υποστηρίζοντας ότι κατόπιν αυτών κινήθηκε έρευνα για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει, η αντιμετώπιση της συγκεκριμένης υπόθεσης διαφοροποιείται σε σχέση με εκείνη των Τεμπών, γεγονός που –κατά την άποψή της– δημιουργεί ζήτημα άνισης εφαρμογής των κανόνων. Επισημαίνει ότι δεν έχουν ασκηθεί απευθείας ποινικές διώξεις, αποδίδοντας τη στάση αυτή σε επίκληση του άρθρου 86 του Συντάγματος.
Ερωτήματα προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Στην τοποθέτησή της, η Μαρία Καρυστιανού θέτει σειρά ερωτημάτων προς την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και την επικεφαλής της. Μεταξύ άλλων, ζητά διευκρινίσεις για τους λόγους που –όπως αναφέρει– δεν προχωρούν ποινικές διώξεις σε βάρος πολιτικών προσώπων, παρά την ύπαρξη ενδείξεων για αδικήματα κατά των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παράλληλα, διερωτάται για τη διαφορετική μεταχείριση που αποδίδει στις δύο υποθέσεις, επισημαίνοντας ότι στην περίπτωση των Τεμπών δεν πραγματοποιήθηκε –όπως υποστηρίζει– πλήρης έρευνα με αιτιολογημένη πρόταση πριν τη διαβίβαση της δικογραφίας στη Βουλή.
Κλείνοντας, θέτει ζήτημα συμβατότητας των ενεργειών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με το ενωσιακό δίκαιο, εστιάζοντας στην εφαρμογή της αρχής της υπεροχής και στον ρόλο των ευρωπαϊκών θεσμών στην απόδοση ευθυνών.
