O Kωνσταντίνος Μητσοτάκης ανήλθε στην εξουσία με τη βοήθεια της διαπλοκής, κυβέρνησε στην αρχή μαζί με τη διαπλοκή και στο τέλος έπεσε καταγγέλλοντας τη διαπλοκή. Ο Τύπος της εποχής (Λαμπράκης, Μπόμπολας, Τεγόπουλος κ.ά.) ευνόησε την εκλογική του νίκη το 1989, επιτιθέμενος με δριμύτητα προς παραδειγματισμό στον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος, ως πρωθυπουργός, ήθελε να απαλλαγεί από τον έλεγχο των εκδοτών, επενδύοντας στον Κοσκωτά.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης τούς έδωσε ως αντάλλαγμα γι’ αυτήν τους τη στήριξη στα πολιτικά του σχέδια τις πρώτες άδειες ιδιωτικής τηλεόρασης, η οποία έμελλε από τότε και για αόριστο χρόνο να γίνει ο απόλυτος ρυθμιστής του πολιτικού παιγνίου στην πατρίδα μας.
Στο τέλος, όταν η πολιτική συμπόρευση μαζί του εκρίθη πλέον ατελέσφορος και ουχί επικερδής από τους καναλάρχες-εκδότες, στους οποίους απονεμήθηκε ισόβια εξουσία χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση, όλοι, άλλοι κρυφά και άλλοι φανερά, συνασπίστηκαν και τον έριξαν από την εξουσία.
Το ποιος το έκανε ήταν απολύτως «τυχαίο» – θα γινόταν. Δημιουργήθηκε προς τα έξω η εντύπωση ότι τον έριξε ένας μεγάλος επιχειρηματίας της εποχής, αλλά ο ιστορικός του μέλλοντος που θα θελήσει να τραβήξει τις κουρτίνες δεν θα ανακαλύψει ούτε έναν ούτε δύο ούτε τρεις, αλλά… πέντε. Το ποιο ήταν το κίνητρό τους ας το αφήσουμε. Μπαίνουμε στα πολύ βαθιά νερά που ορίζουν τις σχέσεις πολιτικής και αγοράς.
Ο υιός του αείμνηστου πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, Κυριάκος, βαδίζει ακριβώς στον ίδιο δρόμο, αλλά είναι εξαιρετικά πρόωρο να πει κανείς ότι αντιμετωπίζει τον κίνδυνο να έχει την αυτή κατάληξη. Αυτά τα ξέρει μόνο η ίδια η ζωή.
Πράγματι, ο Κυριάκος ανέβηκε στην εξουσία με τη βοήθεια και της διαπλοκής, κυβέρνησε διά μακρόν -και ποιος ξέρει πόσο ακόμη…- κρατώντας ευχαριστημένη τη διαπλοκή, αλλά δεν ξέρουμε αν θα πέσει και αυτός καταγγέλλοντας τη διαπλοκή. Η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται πάντοτε ως φάρσα.
Αυτά που βλέπουμε όμως τις τελευταίες εβδομάδες δείχνουν ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις, ακόμη και αν η κατάληξη δεν είναι στο τέλος η ίδια. Κορυφαίες συστημικές επιχειρηματικές δυνάμεις, με τις οποίες η Ν.Δ. συνέπτυξε έναν ευρύ συνασπισμό συμφερόντων για να απομακρύνει τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα από την εξουσία, έχουν διαταράξει προσώρας τις σχέσεις τους μαζί της, με εξαιρετικά μεγάλη την πιθανότητα να συγκρουστούν ανοιχτά.
Συγκεκριμένα: τις έχουν διαταράξει, γιατί ο ίδιος ο πρωθυπουργός με τις αποφάσεις του φαίνεται ότι επιδιώκει τη σύγκρουση μαζί τους. Αυτή είναι μια νέα μεταβλητή στο πολιτικό μας σύστημα. Δεν υπήρχε μέχρι και πριν από τις ευρωεκλογές.
Οι χθεσινοί ευχαριστημένοι είναι οι αυριανοί δυσαρεστημένοι. Ανθρώπους που όταν σε έβλεπαν σε σαλόνι των βορείων προαστίων, τυχόν προσκεκλημένο σε κοινωνική εκδήλωση, έπεφταν με φόρα πάνω σου για να σου ζητήσουν τον λόγο με τη φράση «πώς τολμάς να ασκείς κριτική στον Κυριάκο;» σήμερα τους ακούς και δεν τους αναγνωρίζεις! «Αυτοί είναι;» Τα εξ αμάξης! Βεβαίως, αυταπάτες δεν υπάρχουν. Σε αυτά τα επίπεδα, όσο εύκολα ανοίγουν τα μέτωπα τόσο εύκολα, μαγικά, κλείνουν. Και οι αναλύσεις και οι προσδοκίες καταλήγουν στον κάλαθο των αχρήστων.
Αλλά αυτή τη φορά το ρήγμα μοιάζει να είναι μεγάλο και καθόλου περιστασιακό. Άνοιξε σιγά σιγά μέσα στα δύο προηγούμενα χρόνια, και τώρα διευρύνεται. Γιατί έρχεται μια στιγμή που δεν μπορείς να τους έχεις όλους ευχαριστημένους, μέσα – έξω. Πρέπει να επιλέξεις. Τα πράγματα γίνονται ασφυκτικά. Με ποιον θα πας και ποιον θα αφήσεις;
Έτσι, είδαμε μεγάλο όμιλο να κατηγορεί το Μέγαρο Μαξίμου την Κυριακή για υιοθέτηση μεθόδων του… αυριανισμού. Έτσι, είδαμε άλλον μιντιακό όμιλο να τηρεί αίφνης στάση ουδετερότητας στις εκπομπές του. Έτσι, βλέπουμε έναν ακόμη να ετοιμάζεται να χτυπήσει, όπως μόνο ο ίδιος γνωρίζει. Αόρατος, σαν τα… Stealth.
Εάν κρίνουμε δε από όσα είπε στο Mega δημοφιλής σατιρικός ηθοποιός (τον οποίο το σύστημα αποφάσισε να βγάλει από τη βαθιά κατάψυξη, όπου τον είχε τοποθετήσει επί καιρό), ότι δηλαδή τον σοκάρει «η αποδοχή της εκτεταμένης διαφθοράς που επικρατεί στον τόπο», τότε καταλαβαίνετε ποιο ίσως θα είναι το μενού: διαφθορά, διαφθορά, διαφθορά. Η έρευνα που άρχισε η Ευρωπαία εισαγγελεύς Κοβέσι για διασπάθιση κοινοτικών κονδυλίων από το ΕΛΚ έχει και ελληνική «ουρά», υποστηρίζουν κάποιοι.
Εν πάση περιπτώσει, έτσι έχει η κατάσταση. Αλλά, επειδή έχουν δει πολλά τα μάτια μας, δεν προεξοφλούμε και δεν κάνουμε κάποια πρόβλεψη. Για την ώρα επισημαίνουμε τις ομοιότητες και υπογραμμίζουμε ότι, όπως το 1993, έτσι και σήμερα τυχόν καταγγελία της διαπλοκής ύστερα από συμπόρευση οκτώ ετών (2016-2024) -«νύχι – κρέας» που θα έλεγε και η Αλέκα- δεν είναι πειστική. Αν συμβεί, όμως, δεν θα εκπλαγούμε. Η ζωή είναι απρόβλεπτη, και γι’ αυτό ενδιαφέρουσα.
Νέο πολιτικό τοπίο το 2025
Προς ένα τελείως διαφορετικό πολιτικό τοπίο οδηγούμαστε μετά τις πρόσφατες εξελίξεις σε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ αλλά και στη Νέα Δημοκρατία. Ας ξεκινήσουμε από την Κεντροαριστερά. Το επόμενο διάστημα θα έχουμε 2 νέα κόμματα που θα δημιουργηθούν.
Έτοιμο το κόμμα Κασσελάκη, θα ενεργοποιηθεί μετά το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ
Το ένα κόμμα είναι του Στέφανου Κασσελάκη που τον έχουν αποκλείσει από τον ΣΥΡΙΖΑ και σκοπεύουν να το φιμώσουν και στο Συνέδριο. Ο Κασσελάκης είχε έναν ισχυρό σύμμαχο που έχασε στην πορεία. Τον Νίκο Παππά.
Άπαξ και ο συγκεκριμένος του τράβηξε το χαλί, τώρα πλέον έχει μείνει μόνο με την Θοδώρα Τζάγκρη και το Ευάγγελο Αποστολάκη. Πιστεύουμε ότι στο συνέδριο που θα γίνει 8-9 Νοεμβρίου οι δυνάμεις του Ν.Παππά καθώς και η μερίδα των 87 θα απομονώσουν τον Κασσελάκη και θα του δείξουν το δρόμο για την τελική έξοδο. Ο Κασσελάκης θα κάνει νέο κόμμα, ήδη έχει με το μέρος του μεγάλο όγκο της βάσης του ΣΥΡΙΖΑ. Οι 87 δεν μπορούν να εμπνεύσουν κόσμο, δεν έχουν μαζί τους τη βάση παρά μόνο μία μερίδα του παλαιού μηχανισμού. Το νέο κόμμα δεν θα είναι ακρο-αριστερό αλλά θα κινηθεί πιο κεντρώα και θα ανακατέψει την τράπουλα, κερδίζοντας κόσμο ακόμα και από το ΠΑΣΟΚ.
Επιστροφή Τσίπρα στον νέο ΣΥΡΙΖΑ που θα ενώσει τους διασπασμένους
Το δεύτερο κόμμα που πλέον ετοιμάζεται είναι αυτό που θέλει να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Ο διωγμός του Κασσελάκη και η αποδυνάμωση Πολάκη λειτουργεί ενισχυτικά για την επιστροφή του Τσίπρα. Επίσης, το γεγονός ότι στο ΠΑΣΟΚ παρέμεινε ο Νίκος Ανδρουλάκης δημιουργεί συνθήκες επιστροφής. Ο Τσίπρας στην τελευταία εκδήλωση του Ινστιτούτου έδωσε καταφανώς την απάντηση ότι χρειάζεται ένας νέος πολιτικός σχηματισμός για να εκφράσει τον προοδευτικό κόσμο.
Ωστόσο, μην φανταστείτε ένα νέο κόμμα με νέα σύμβολα και νέα γραφεία. Ο Τσίπρας θέλει να τελειώσει η υπόθεση ΣΥΡΙΖΑ, να γυρίσει στο κόμμα και να συνθέσει όλα τα κομμάτια που διασπάστηκαν. Θα φέρει πίσω τη Νέα Αριστερά, θα ενώσει τους 87, θα φέρει πίσω όλους τους πασοκογενείς που αυτομόλησαν. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμα είναι μαγαζί που γεμίζει τα ταμεία του με κρατική επιχορήγηση και ο Τσίπρας διαθέτει ισχυρούς συμμάχους. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι να μετονομαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και να εξελιχθεί σε ένα πιο πολυσυλλεκτικό κομμα. Και το κυριότερο, θεωρείται πιο επιδραστικός στην Κεντροαριστερά από τον Ν. Ανδρουλάκη που συχνά αποκαλείται «σημιτόπαιδο».
Το ΠΑΣΟΚ έχει θετικό μομέντουμ και εισπράττει τους δυσαρεστημένους από ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ
Το ΠΑΣΟΚ, δημοσκοπικά θα ανέβει. Αυτή την στιγμή ευνοείται από την διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, από το μομέντουμ της επανεκλογής του Ανδρουλάκη, από την στήριξη συγκεκριμένων επιχειρηματικών κέντρων που δεν θέλουν πανίσχυρο Μητσοτάκη και φυσικά από την φυσική φθορά της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Όμως, όπως τονίζουν οι αναλυτές, αυτή η άνοδος είναι παρωδική. Και το 2021 που εκλέχθηκε ο Ανδρουλάκης το ΠΑΣΟΚ παρουσίαζε δημοσκοπική άνοδο που έφτανε το 17-18% αλλά στις εκλογές πήρε 11%… Τώρα, όμως, αξιοποιεί αυτό το θετικό μομέντουμ και βλέπουμε ότι σύμφωνα και με τις δημοσκοπήσεις (Marc) δέχεται ψηφοφόρους από ΣΥΡΙΖΑ αλλά και από ΝΔ. Δηλαδή και από αριστερά του αλλά και από το Κέντρο που ψήφισαν κάποτε ΝΔ. Πολύ θετικά θα επιδράσει το γεγονός, ότι πολύ σύντομα θα γίνει αξιωματική αντιπολίτευση στην Βουλή.
Η ΝΔ χάνει ψηφοφόρους στα δεξιά της αλλά και από το νέο ΠΑΣΟΚ
Απεναντίας, η ΝΔ σύμφωνα πάλι με τις ίδιες δημοσκοπήσεις έχει πολλές διαρροές τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στα δεξιότερά της, κυρίως στη Φωνή Λογικής αλλά είναι εξίσου μεγάλο και το ποσοστό που πάει στους αναποφάσιστους. Η σκληρή κριτική που κάνει ο Α. Σαμαράς για σημαντικά θέματα όπως τα ελληνοτουρκικά, το μεταναστευτικό, τα κοινωνικά έχει δημιουργήσει μία διαλεκτική στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους και αρχίζουν και ψάχνονται δεξιότερα της ΝΔ. Ο δεξιός πόλος στην κοινωνία έχει αρχίσει και μεγαλώνει.
Σε αυτό παίζουν ρόλο τόσο η δεξιά στροφή στην Ευρώπη αλλά και η πολύ πιθανή επικράτηση του Donald Trump στις ΗΠΑ. Ως τώρα αριθμεί ένα ποσοστό γύρω στο 20% με δυναμική να ανέβει και άλλο, ειδικά αν στην επικαιρότητα επικρατήσουν τα θέματα-ταμπού για τη δεξιά ατζέντα (ασφάλεια, παράδοση, δημογραφικό, ελληνοτουρκικά). Παρ’ όλα αυτά ο Κ. Μητσοτάκης ακόμα και σε αυτές τις περιστάσεις θα στραφεί περισσότερο στο Κέντρο και λιγότερα στα δεξιά του. Θα προτιμήσει να κρατήσει κόσμο για να μην πάει στο ΠΑΣΟΚ παρά να διεκδικήσει χώρο που θα πάει σε μικρά κομματίδια…
