Θάνατος Ιωάννη Βαρβιτσιώτη: Συλλυπητήρια Τασούλα

Τη βαθύτατη θλίψη του για την απώλεια του πρώην υπουργού και επί σειρά ετών βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, εξέφρασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας. Ο εκλιπών έφυγε από τη ζωή το μεσημέρι της Κυριακής 2 Αυγούστου, ανήμερα των γενεθλίων του, βυθίζοντας σε πένθος τον πολιτικό κόσμο της χώρας.

Σε συλλυπητήρια ανακοίνωσή του, ο κ. Τασούλας αναφέρθηκε στο ήθος και τη συνέπεια που χαρακτήριζαν τον Ιωάννη Βαρβιτσιώτη σε ολόκληρη τη διαδρομή του στον δημόσιο βίο. Τον χαρακτήρισε ως μια ιστορική προσωπικότητα, η πορεία της οποίας ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την πίστη στους δημοκρατικούς θεσμούς. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπογράμμισε ότι ο εκλιπών υπηρέτησε την πολιτική ζωή του τόπου αδιαλείπτως για σχεδόν μισό αιώνα, τιμώντας την εμπιστοσύνη των πολιτών τόσο ως βουλευτής και ευρωβουλευτής, όσο και από θέσεις-κλειδιά σε κρίσιμα υπουργικά χαρτοφυλάκια, έχοντας πάντα ως γνώμονα το εθνικό συμφέρον και την ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας.

Ο Κωνσταντίνος Τασούλας δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο πλούσιο συγγραφικό έργο του εκλιπόντος, το οποίο χαρακτήρισε ως καρπό της βαθιάς του παιδείας και της αγάπης του για την ιστορία, τον πολιτισμό και τα γράμματα. Όπως τόνισε, ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης παρέμεινε ενεργός πολίτης έως το τέλος, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη και ένα λαμπρό παράδειγμα για τις επόμενες γενιές. Η εξόδιος ακολουθία του θα τελεστεί την Τρίτη 4 Αυγούστου στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Η μακρά και πολυδιάστατη πολιτική διαδρομή του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Υπήρξε νομικός και μία από τις μακροβιότερες και πιο έμπειρες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κοινοβουλευτική παρουσία που ξεπέρασε τις τέσσερις δεκαετίες. Μάλιστα, ήταν ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961, γεγονός που καταδεικνύει τη διαχρονική του παρουσία στα πολιτικά δρώμενα.

Οι σπουδές του στη Νομική ξεκίνησαν στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκληρώθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα, άσκησε τη δικηγορία και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η γνωριμία του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος ήταν γνώριμος του πατέρα του, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, πρώην βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος, υπήρξε καθοριστική. Ο ιδρυτής της ΕΡΕ του ανέθεσε να συντάξει εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες και λίγο αργότερα τον όρισε υποψήφιο βουλευτή στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Η εκλογή του στη Βουλή πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1961, με επανεκλογές το 1963, το 1964 και σε όλες τις επόμενες αναμετρήσεις έως και το 2000. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 1968, προσυπέγραψε ανακοινώσεις για την επάνοδο της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Η δράση του αυτή οδήγησε στη σύλληψή του τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, μετά από αποκάλυψη της σύνδεσής του με την οργάνωση «Ελεύθεροι Έλληνες», και περιορίστηκε για πέντε μήνες σε πλήρη απομόνωση στο ΕΑΤ/ΕΣΑ.

Με τη Μεταπολίτευση, συμμετείχε στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ως υφυπουργός Εσωτερικών. Στη συνέχεια, ανέλαβε διαδοχικά τα υπουργεία Εξωτερικών, Εμπορίου, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ενώ διετέλεσε υπουργός Εθνικής Άμυνας, Δικαιοσύνης και πάλι Εμπορίου σε διάφορες κυβερνήσεις. Παράλληλα, υπήρξε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας. Το 1989, τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου, μια κίνηση που έδειξε το ανεξάρτητο πνεύμα του.

Η πολιτική του καριέρα περιλάμβανε και σημαντικές κοινοβουλευτικές θέσεις, όπως γραμματέας του προεδρείου της Βουλής και κοσμήτορας. Υπήρξε μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις σύνδεσης με την ΕΟΚ και συμμετείχε σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ. Από το 1998 έως το 2010 διετέλεσε πρόεδρος του Ινστιτούτου «Κ. Καραμανλής», ενώ αποχώρησε από την ενεργό πολιτική το 2009, έπειτα από 48 χρόνια προσφοράς.

Το συγγραφικό του έργο είναι ιδιαίτερα πλούσιο, με μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, όπως «Η ονομαστική μετοχή», «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον», «Η αλλαγή στο εδώλιο» και πολλά άλλα. Για τη μακρά και πολυεπίπεδη δράση του, τιμήθηκε με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος από τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κάρολο Παπούλια, καθώς και με άλλα ανώτερα παράσημα. Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης αφήνει πίσω του τέσσερα παιδιά, μεταξύ των οποίων τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και τη δημοσιογράφο Ελένη.