Κεφαλογιάννη-Μάτσας: Πολιτική και νομική αντιπαράθεση για την τροπολογία συνεπιμέλειας
Αίσθηση έχει προκαλέσει στη δημόσια σφαίρα η πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση για θέματα συνεπιμέλειας τέκνων, η οποία ενσωματώθηκε σε νόμο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και σύντομα μετά την ψήφισή της χρησιμοποιήθηκε από την ίδια την υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, στη δική της δικαστική υπόθεση με τον πρώην σύζυγό της, μουσικοσυνθέτη Μίνω Μάτσα. Οι πολιτικές και νομικές αντιπαραθέσεις που ακολούθησαν εκτείνονται από καταγγελίες για «φωτογραφική» διάταξη μέχρι διευκρινίσεις για το περιεχόμενο και το εύρος της ρύθμισης.
«Φωτογραφική» ή καθολική ρύθμιση;
Η επίμαχη διάταξη, η οποία ψηφίστηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2025 στο πλαίσιο του νόμου 5264/2025, προβλέπει ότι όταν μία απόφαση πρωτοβάθμιου δικαστηρίου για τη γονική μέριμνα δεν ικανοποιεί ένα γονέα, εκείνος μπορεί να ζητήσει νέα εκδίκαση της υπόθεσης σε πρώτο βαθμό — ακόμη και ενώ εκκρεμεί έφεση — επιδιώκοντας επανεξέταση με γνώμονα το συμφέρον του παιδιού. Πρόκειται για ρύθμιση που, σύμφωνα με την κυβέρνηση, δίνει ευρύτερα δικαιώματα σε όλους τους γονείς που αντιμετωπίζουν μεταβολές στις συνθήκες ζωής των παιδιών τους.
Ωστόσο, οι επικρίσεις εστιάζουν στο γεγονός ότι η υπουργός Τουρισμού ήταν το πρώτο πρόσωπο που αξιοποίησε τη ρύθμιση προς ίδιον όφελος, λίγες ημέρες μετά από δικαστική απόφαση για τη συνεπιμέλεια των τέκνων της. Η επιλογή αυτή πυροδότησε αντιδράσεις και ερωτήματα για το κατά πόσο η νέα διάταξη εξυπηρετεί έναν ευρύτερο κοινωνικό σκοπό ή εάν δημιουργεί πρόσφορο έδαφος για νομοθέτηση «κομμένη και ραμμένη» στις ανάγκες μεμονωμένων περιπτώσεων — και συγκεκριμένα στην προσωπική υπόθεση της κ. Κεφαλογιάννη.
Ο πρώην σύζυγος της υπουργού, Μίνως Μάτσας, προχώρησε στην επίδοση εξώδικου, υποστηρίζοντας ότι η τροπολογία ψηφίστηκε και εφαρμόστηκε με τρόπο που εγείρει σοβαρά πολιτικά και ηθικά ζητήματα. Στο εξώδικό του καταγγέλλει ότι η τροπολογία ενσωματώθηκε «επείγοντως» και χωρίς διαφανή δημόσιο διάλογο, προσθέτοντας ότι η ίδια η υπουργός ήταν η πρώτη που έκανε χρήση της, γεγονός που κατά την άποψή του «θα συζητηθεί στη δημόσια σφαίρα».
Απαντήσεις και θεσμικό πλαίσιο
Απαντώντας στις επικρίσεις, η Όλγα Κεφαλογιάννη τόνισε με δημόσια ανάρτησή της ότι η ρύθμιση αυτή δεν υπήρξε «φωτογραφική», αλλά θεσπίζεται για να ενδυναμώσει τα δικαιώματα όλων των γονέων όταν υπάρχουν αλλαγές στις ανάγκες των ανήλικων παιδιών. «Ο νόμος δίνει τη δυνατότητα σε κάθε γονέα να ζητήσει δικαστική μεταρρύθμιση ζητημάτων που αφορούν στη γονική μέριμνα όταν αλλάζουν οι συνθήκες ζωής ενός παιδιού», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι τον ψήφισε μαζί με 179 συναδέλφους της και ότι βασικός γνώμονας ήταν το συμφέρον των παιδιών.
Στην ίδια ανακοίνωση, η υπουργός επισήμανε ότι χρησιμοποίησε τη ρύθμιση επειδή βρέθηκε «σε μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα», εξηγώντας ότι η μεταβολή του τρόπου επιμέλειας των παιδιών της είχε επιπτώσεις στην καθημερινότητά τους, την ψυχολογική τους ισορροπία και την ανάγκη για σταθερότητα, ιδιαίτερα σε μικρή ηλικία. Τόνισε επίσης ότι ως μητέρα και πολίτης δεν έχει λιγότερα δικαιώματα από οποιονδήποτε άλλον, πριν και πάνω από κάθε κυβερνητικό ρόλο.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης, από την πλευρά του διευκρίνισε ότι η διάταξη εντάσσεται στο νομοθετικό σώμα σύμφωνα με την τυπική διαδικασία και ότι δίνει δικαίωμα σε κάθε γονέα, τονίζοντας ότι η δημόσια συζήτηση πολλές φορές συγχέει τις διατάξεις αυτές με τροπολογίες που κατατίθενται εκ των υστέρων.
Δημοσιογραφικό και κοινωνικό αποτύπωμα
Η αντιπαράθεση γύρω από την τροπολογία συνεπιμέλειας αποτυπώνει μια ευρύτερη συζήτηση για τη σχέση ανάμεσα στη νομοθετική εξουσία και τις προσωπικές υποθέσεις πολιτικών προσώπων. Τα ερωτήματα που εγείρονται — για το πώς και πότε ψηφίζονται διατάξεις, για τη χρήση τους στην πράξη, καθώς και για τη διαφάνεια της διαδικασίας — έχουν προσλάβει πολιτικό και θεσμικό χαρακτήρα. Παράλληλα, η υπόθεση αναδεικνύει τον ευαίσθητο χαρακτήρα των οικογενειακών διαφορών, ειδικά όταν αυτές επηρεάζουν ανηλίκους, και την ανάγκη για ένα πλαίσιο που να υπηρετεί το γενικό συμφέρον και την εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη.
Η συζήτηση για τη ρύθμιση αναμένεται να συνεχιστεί, καθώς η κοινωνία και οι θεσμικοί φορείς επεξεργάζονται τα όρια νομοθετικής παρέμβασης και πολιτικής χρήσης σε ζητήματα που άπτονται τόσο της δικαιοσύνης όσο και της καθημερινής ζωής εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών.
