Τραυματισμένη η κυβέρνηση και θρυμματισμένη η εικόνα του Μητσοτάκη

Κυβέρνηση: Εκ των ενόντων επέλεξε να καλύψει τα κενά στο Μέγαρο Μαξίμου ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης – μετά την αποπομπή με την σκιά της διαπλοκής των δύο στενών συνεργατών του, Σταύρου Παπασταύρου και Γιάννη Μπρατάκου – αφήνοντας το χαρτί ενός μεγάλου ή μικρότερου ανασχηματισμού για αργότερα, ενδεχομένως για μετά τις ευρωεκλογές, όπως είναι και ο σχεδιασμός του.

Η ουσιαστική αναβάθμιση του Μάκη Βορίδη, αφού είναι ήδη υπουργός Επικρατείας, είναι περισσότερο πολιτική κίνηση προκειμένου να απευθυνθεί στην δεξιά βάση του κόμματος που φυλλορροεί, δημιουργώντας ανησυχία για τα ποσοστά του κόμματος στις ευρωεκλογές και λιγότερο αποσκοπεί να καλύψει το οργανωτικό κενό στην κυβέρνηση. Ο κ. Βορίδης πέρα από την εκπροσώπηση του πρωθυπουργού στην Βουλή, αναλαμβάνει επιπλέον τη ρύθμιση θεμάτων οργάνωσης και λειτουργίας της κυβέρνησης και κυβερνητικών οργάνων. Οι παροικούντες την γαλάζια Ιερουσαλήμ αμφιβάλουν εάν ο αναβαθμισμένος Μάκης Βορίδης έχει την διάθεση και τις ώρες, ώστε να καλύψει τα κενά στην λειτουργία του επιτελικού κράτους.

Ο Στέλιος Κουτνατζής που ορίστηκε γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού θα αναλάβει περισσότερο τις διεκπεραιώσεις του γραφείου, ενώ ο Θανάσης Νέζης, παρότι έμπειρος, είναι αμφίβολο εάν διαθέτει το ειδικό πολιτικό βάρος για να συντονίζει την Κοινοβουλευτική Ομάδα, σε μία συγκυρία που αυξάνονται και οι εσωτερικές αντιδράσεις. Πάντως, όπως λένε μεταξύ σοβαρού και αστείου οι βουλευτές του κόμματος, ο κ. Νέζης είναι πλέον ο μόνος προερχόμενος από τη ΝΔ, που έχει απομείνει στο περιβάλλον του Μεγάρου Μαξίμου.

Οι δύο ισχυροί του περιβάλλοντος του Μαξίμου είναι ο προερχόμενος από τον ΛΑΟΣ, Μάκης Βορίδης και ο προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ, Άκης Σκέρτσος. Η κρίση στο εσωτερικό της κυβέρνησης και η απομάκρυνση των δύο στενών συνεργατών του πρωθυπουργού κάνει πιο έντονο το κενό στην λειτουργία του επιτελικού κράτους – που πλέον έχει ξεχαστεί σαν ορολογία – μετά την απομάκρυνση του Γρηγόρη Δημητριάδη και την μετάταξη του Γιώργου Γεραπετρίτη στην θέση του υπουργού Εξωτερικών. Ο κ. Σκέρτσος αποδεικνύεται ο πιο ανθεκτικός και είναι εκείνος που βγαίνει ενισχυμένος από τις καραμπόλες.

Τραυματισμένη η κυβέρνηση

Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση βγαίνει τραυματισμένη και η εικόνα του πρωθυπουργού θρυμματισμένη από την εξέλιξη της αντιπαράθεση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Είτε υπάρχει είτε όχι το επίμαχο sms, είναι βέβαιο ότι η “αποστολή των δύο αγγελιοφόρων” ήταν σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό.

Στην προηγούμενη κρίση των υποκλοπών ο κ. Μητσοτάκης επικαλέστηκε ότι δεν είχε γνώση και μετέθεσε την ευθύνη στον Γρηγόρη Δημητριάδη που απομακρύνθηκε. Τώρα ισχυρίζεται ότι πάλι δεν είχε γνώση για το τι έκαναν οι δύο πιο στενοί του συνεργάτες, ερήμην του. Ακόμη και αν είναι αλήθεια, δεν απαλλάσσει τον πρωθυπουργό από την πολιτική ευθύνη και σε καμία περίπτωση δεν τον τιμά οι συνεργάτες που επιλέγει να κάνουν παιχνίδι πίσω από την πλάτη του.

Συνολικότερα η κυβέρνηση χάνει σημαντικά λαϊκά ερείσματα και συνεχίζει να αιμορραγεί από την υπόθεση των Τεμπών και την κάλυψη στον Κώστα Καραμανλή. Η αντιπαράθεση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη στερεί ένα τμήμα της υποστήριξης που απολάμβανε από το ισχυρό συγκρότημα – όπως κάρφωσε και ο Αντώνης Καρακούσης. Επιπλέον η κυβέρνηση έχει αποξενώσει με τον γάμο των ομοφυλοφίλων μία μερίδα τουλάχιστον της κομματικής βάσης.

Οι δημοσκοπήσεις καταγράφουν ότι έχει ξεπεράσει το σημείο καμπής και έχει μπει στην φάση της συνεχούς φθοράς. Το ερώτημα είναι εάν θα περιορίσει τις απώλειες, ή εάν η πτώση των ποσοστών θα πάρει τον χαρακτήρα χιονοστιβάδας.

Τι σημαίνουν οι κυβερνητικές αναταράξεις ενόψει ευρωεκλογών

Οι πολιτικές εξελίξεις δημιουργούν ένα δυσμενές κλίμα για την κυβέρνηση στην τελική ευθεία προς τις ευρωεκλογές, από τις οποίες αναμένεται να βγει αποδυναμωμένη. Μια σειρά από συγκυρίες και ένας αμφιλεγόμενος σχεδιασμός φέρνουν την ΝΔ αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο να σημειώσει την πρώτη σοβαρή πτώση της σε εκλογική αναμέτρηση κατά την περίοδο διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Οι συνεχείς αποκαλύψεις για το δυστύχημα των Τεμπών και οι υποψίες περί συγκάλυψης δεν αφήνουν την κυβέρνηση να γυρίσει σελίδα, παρά τις προσπάθειές της. Η εκμετάλλευση των νομοθετικών ρυθμίσεων που καθιστούν τις εκάστοτε κυβερνήσεις υπεράνω απολογίας, πόσω δε τιμωρίας, θυμίζουν στους πολίτες τα ενδημικά προβλήματα της καθ’ ημάς κομματοκρατίας που ταλανίζουν την χώρα.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπραξε όπως οι προηγούμενες κυβερνήσεις σε ανάλογες περιπτώσεις στο παρελθόν, αλλά όπως λέγεται συχνά, το νόμιμο δεν είναι και πάντα ηθικό. Οχυρωμένη πίσω από τον διαβόητο νόμο περί ευθύνης υπουργών(sic) και κοινοβουλευτικές εξεταστικές επιτροπές που βασίζονται στην απλή πλειοψηφία, η κυβέρνηση απώλεσε κάθε ευκαιρία να καταγραφεί ως μια πραγματικά σοβαρή μεταρρυθμιστική δύναμη. Μπορεί να προώθησε κάποιες μεταρρυθμίσεις, άλλες πιο ουσιαστικές και άλλες απλά για την βιτρίνα, αλλά έδειξε απρόθυμη να φτάσει το μαχαίρι ως το κόκκαλο και να θίξει τα πραγματικά κακώς κείμενα.

Κι ενώ μπήκαμε στην άνοιξη, με τον υδράργυρο να ανεβαίνει, ο καιρός στο πολιτικό σκηνικό προβλέπεται πολύ πιο άστατος. Για την ακρίβεια, αρχίζουν και παρουσιάζονται όλες εκείνες οι συνθήκες που μπορεί να προκαλέσουν μια πολιτική καταιγίδα, η οποία, στην καλύτερη περίπτωση, θα δημιουργήσει τρικυμίες για την κυβέρνηση στην πορεία προς την εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου.

Η ακρίβεια που ροκανίζει τα εισοδήματα των νοικοκυριών και ακυρώνει τις όποιες πενιχρές αυξήσεις μοιράζει η κυβέρνηση, επιμένει παρά τις κυβερνητικές παρεμβάσεις, με την απληστία των εγχωρίων καρτέλ να είναι ξεδιάντροπα εμφανής. Η πρόσφατη άρνηση του πιστωτικού ιδρύματος Moody’s να αναβαθμίσει την ελληνική οικονομία στην επενδυτική βαθμίδα ή έστω να σημειώσει θετική πρόβλεψη, διέψευσε το αφήγημα της κυβέρνησης για το υποτιθέμενο “οικονομικό θαύμα” της Ελλάδος, θυμίζοντας πόσο ευάλωτη παραμένει η χώρα. Ουσιαστικά, με την κίνηση αυτή, τονίζεται το γεγονός ότι η όποια ανάκαμψη βασίστηκε εν πολλοίς σε πρακτικές και μεθόδους που δεν θεραπεύουν τα βασικά χρόνια προβλήματα της ελληνικής οικονομίας.

Εν τω μεταξύ, τα ήξεις-αφίξεις της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό άνοιξαν κι άλλο τις ορέξεις των λαθροδιακινητών. Πλέον, η Γαύδος αρχίζει να μοιάζει με την Λαμπεντούζα. Αλλά η ανομία δεν αφορά μόνο στα διάτρητα σύνορα. Η βία έχει γίνει πια καθημερινό φαινόμενο, με πρωταγωνιστές τόσο αλλοδαπούς, όσο και ημεδαπούς κάθε ηλικίας. Το οργανωμένο έγκλημα καλά κρατεί και δεν μοιάζει να υπάρχει η διάθεση να παταχθεί.

Είναι φανερό λοιπόν ότι το κλίμα αρχίζει και βαραίνει και δεν φθάσαμε καν στους σκοπέλους των ελληνοτουρκικών. Ο Τούρκος πρόεδρος φροντίζει, όμως, δια της ακραίας ρητορικής του, να μάς υπενθυμίζει ότι ο βασικός στόχος της Άγκυρας δεν αλλάζει. Σε περίπτωση που η Ελλάδα τηρήσει τις κόκκινες γραμμές της, είναι θέμα χρόνου να επιστρέψει η Τουρκία στις γνωστές μεθόδους της. Ήδη, η Άγκυρα ετοιμάζει να στείλει ξανά γεωτρύπανο στην κυπριακή ΑΟΖ και αν δεν βρεθεί τρόπος να εμποδιστεί, το πιθανότερο είναι ότι θα προχωρήσει και νότια της Κρήτης, αμφισβητώντας και την ελληνική ΑΟΖ.

Εκτός αυτού, η εικόνα του πρωθυπουργού επλήγη από εξελίξεις στο εξωτερικό, που μέχρι τώρα θεωρείτο το δυνατό σημείου του. Το πρόσφατο καταδικαστικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εις βάρος της Ελλάδος χάλασε σε μεγάλο βαθμό το προφίλ που φιλοτεχνούσε ο κ. Μητσοτάκης και διασκέδασε τις φήμες που τον ήθελαν να μετακομίζει στις Βρυξέλλες μετά τις ευρωεκλογές σε κάποιο υψηλόβαθμο πόστο. Παράλληλα, η επίσκεψή του στις ΗΠΑ αναβλήθηκε εκ νέου, την ίδια στιγμή που η Τουρκία ανακοίνωσε ότι ο κ. Ερντογάν θα πραγματοποιήσει επίσημη επίσκεψη στον Λευκό Οίκο, στις αρχές Μαΐου.

Επισήμως, ο λόγος της αναβολής του ταξιδιού του κ. Μητσοτάκη αποδόθηκε στην πραγματοποίηση του συνεδρίου της ΝΔ, αλλά είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς αυτό. Το πιθανότερο είναι ότι δεν μπορούσε να εξασφαλίσει συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπάιντεν στο Οβάλ Γραφείο, οπότε αναγκάστηκε να αλλάξει τα σχέδια του και να περιμένει πιο ευνοϊκές συνθήκες. Το θέμα είναι, γιατί δυσκολεύεται τόσο να κλείσει ο κ. Μητσοτάκης συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο, ενώ ο κ. Ερντογάν, που δεν φημίζεται να έχει καλές σχέσεις με τον κ. Μπάιντεν, βρίσκει πρόσφορο έδαφος;

Ήδη ματαιώθηκαν δύο προαναγγελθείσες επισκέψεις του πρωθυπουργού στην Ουάσιγκτον το 2024. Μήπως οι εξελίξεις αυτές συνδέονται με κάποια απαίτηση της αμερικανικής κυβέρνησης για παράδοση βαρύ οπλισμού, όπως τα S-300 ή πολεμικά αεροσκάφη, εκ μέρους της Ελλάδος στην Ουκρανία; Μολονότι η εικασία αυτή δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί, η ουσία είναι ότι η σημερινή κατάσταση απέχει παρασάγγας από το σχετικά πρόσφατο παρελθόν, όταν ο κ. Μητσοτάκης εκφωνούσε ομιλία στο Κογκρέσο και αποσπούσε τα εύσημα από τον αμερικανικό τύπο.

Όμως, μέσα στο διάστημα αυτό, η Ελλάδα έχει υποστεί μεγάλη ταπείνωση από την Αλβανία με το γνωστό θέμα της φυλάκισης του Φρέντι Μπελέρη, είδε το τουρκικό αίτημα για την αναβάθμιση των F-16 της να εγκρίνεται μαζί με την παράδοση μεγάλης γκάμας όπλων και αμυντικού υλικού, ενώ η ίδια ουσιαστικά έχει μείνει στάσιμη στην αναγκαία περαιτέρω αναβάθμιση του γερασμένου στόλου του πολεμικού ναυτικού της. Μάλιστα, πρόσφατα, ο υπουργός Άμυνας κ. Δένδιας ανακοίνωσε την πρόθεση της Ελλάδος να πουλήσει μεγάλο μέρος των παλαιότερων πολεμικών αεροσκαφών της, χωρίς να υπάρχει κάποια συμφωνία για αντικατάσταση που θα τηρήσει τις σημερινές ισορροπίες, τροφοδοτώντας φόβους ότι η Αθήνα ετοιμάζεται να απωλέσει το μεγαλύτερο στρατιωτικό πλεονέκτημά της απέναντι στην Άγκυρα.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πυροδοτήθηκε μεγάλη κόντρα μεταξύ της κυβέρνησης και του επιχειρηματία Βαγγέλη Μαρινάκη, ο οποίος από ένθερμο υποστηρικτή του κ. Μητσοτάκη έχει μετατραπεί σε σκληρό πολέμιο, επιτιθέμενος στην κυβέρνηση μέσα από τα ΜΜΕ που λειτουργούν υπό την ιδιοκτησία του. Η σύγκρουση αυτή έχει ήδη στοιχίσει στην κυβέρνηση δύο υπουργούς, ενώ υπάρχουν έντονες φήμες για ανασχηματισμό ή ακόμη και πρόωρες εκλογές.

Ίσως το πιο ανησυχητικό από όλα αυτά είναι ότι ανάμεσα σε όλα τα προβλήματα που αναφέρθηκαν, το σοβαρότερο για την κυβέρνηση μοιάζει να είναι η κόντρα με έναν ισχυρό επιχειρηματία και ιδιοκτήτη ΜΜΕ, σαν να μην αποτελούσαν όλα τα άλλα σοβαροί λόγοι να κλονιστεί η σταθερότητα μιας κυβέρνησης. Αλίμονο στην δημοκρατία και τον τόπο μάς αν η κάθε κυβέρνηση θεωρεί την συσσωρευμένη αγανάκτηση της κοινωνίας μπροστά στα προαναφερθέντα προβλήματα ως αμελητέα, αλλά κινδυνεύει από την δυσμένεια ενός επιχειρηματία που διαθέτει και όμιλο ΜΜΕ…

Αν τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων που υπαγορεύονται από τις όποιες ιδιωτικές ατζέντες καθορίζουν την ψήφο των πολιτών πιο πολύ από την αποτίμηση της πραγματικότητας, όπως την βιώνουν οι ίδιοι, τότε κοιμόμαστε όντως με τα τσαρούχια!