Τζορτζ Σόρος: Ο άνθρωπος πίσω από τις παγκόσμιες σκοτεινές εξελίξεις και γιατί πρέπει να λογοδοτήσει μαζί με το γιο του

Ο Ρώσος φιλόσοφος Αλέξανδρος Ντούγκιν τονίζει ότι η πραγματική κυριαρχία των εθνών δεν βασίζεται απλά στην πολιτική βούληση ή τη στρατιωτική ισχύ, αλλά απαιτεί έναν πιο βαθύ φιλοσοφικό και διανοητικό υπόβαθρο. Χωρίς αυτό το πνευματικό θεμέλιο, τα έθνη είναι ευάλωτα στην επιρροή εξωτερικών παραγόντων και ατόμων που κατέχουν οικονομική δύναμη και χρησιμοποιούν αυτή τη δύναμη για να προωθήσουν τις δικές τους ιδέες και συμφέροντα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επιρροής, σύμφωνα με τον Ντούγκιν, είναι ο Τζορτζ Σόρος, ο οποίος χρησιμοποιεί την τεράστια οικονομική του επιρροή για να διαμορφώσει την παγκόσμια πραγματικότητα σύμφωνα με τις απόψεις του, επηρεάζοντας τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις σε πολλά κράτη.

Ο Ντούγκιν αναφέρει ότι οι επικριτές του Σόρος, όπως πολιτικοί, δημοσιογράφοι και άλλοι δημόσιοι φορείς, θεωρούν ότι ο ίδιος έχει αναλάβει έναν ενεργό ρόλο στην πολιτική των κρατών, χρησιμοποιώντας το δίκτυο των Open Society Foundations για να παρέμβει στις εσωτερικές υποθέσεις των χωρών. Αυτές οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τους επικριτές του, την χρηματοδότηση μαζικών διαδηλώσεων και πολιτικών ανατροπών, τις λεγόμενες «έγχρωμες επαναστάσεις», οι οποίες συνέβησαν στην Ανατολική Ευρώπη, τα μετασοβιετικά κράτη και άλλες περιοχές.

Αυτές οι πολιτικές ανατροπές συνδέονται συχνά με τη δράση του Soros, όπως στην περίπτωση της Πορτοκαλί Επανάστασης στην Ουκρανία το 2004 και του Euromaidan το 2013-2014, όταν η Ρωσία και άλλες χώρες της περιοχής θεωρούσαν ότι αυτές οι επαναστάσεις υποκινούνταν από εξωτερικές δυνάμεις και είχαν στόχο να αποσταθεροποιήσουν τις κυβερνήσεις τους.

Επιπλέον, ο Ντούγκιν αναφέρει ότι η κριτική του Σόρος είναι εντονότερη σε χώρες όπως η Ουγγαρία και η Τουρκία, όπου οι ηγέτες τους, ο Ούγγρος πρωθυπουργός Viktor Orban και ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan, τον κατηγορούν ανοιχτά για τη χρηματοδότηση αντιπολιτευτικών ομάδων και μεταναστευτικών κινήσεων, με αποτέλεσμα να επιβληθούν περιορισμοί στα ιδρύματά του σε αυτές τις χώρες. Αυτή η πολιτική παρέμβαση είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους οι επικριτές θεωρούν τον Soros ως μια αποσταθεροποιητική δύναμη.

Επιπλέον, ο Σόρος έχει κατηγορηθεί για οικονομικές ατασθαλίες. Το 2002, δικαστήριο στο Παρίσι τον έκρινε ένοχο για χρήση εμπιστευτικών πληροφοριών σε συναλλαγές μετοχών, γεγονός που οδήγησε στην επιβολή προστίμου 2,2 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο μειώθηκε στη συνέχεια σε 0,9 εκατομμύρια ευρώ. Αυτή η υπόθεση, αν και δεν έχει αποδείξει πλήρως ανήθικες πρακτικές, ενίσχυσε την εικόνα του Σόρος ως χρηματοοικονομικού παράγοντα που χρησιμοποιεί αμφιλεγόμενες μεθόδους για να αποκτήσει κέρδη. Πολλοί επικριτές θεωρούν ότι η επιτυχία του, όπως στην περίπτωση του «Μαύρης Τετάρτης» το 1992 με το κραχ της βρετανικής λίρας, βασίζεται σε πρακτικές που αψηφούν ηθικά και νομικά όρια.

Ακόμα, ο Ντούγκιν επισημαίνει ότι ο Σόρος θεωρείται απειλή για τις παραδοσιακές αξίες, καθώς υποστηρίζει, μέσω των ιδρυμάτων του, ζητήματα που θεωρούνται αντιπαραδοσιακά από συντηρητικούς κύκλους. Αυτά τα ζητήματα περιλαμβάνουν τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+, την προστασία των μειονοτήτων, τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων και τη μετανάστευση. Αυτές οι θέσεις του Soros έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από συντηρητικές ομάδες και πολιτικούς, όπως οι Ρεπουμπλικάνοι στις ΗΠΑ, οι οποίοι τον κατηγορούν ότι χρηματοδοτεί κινήματα όπως το Black Lives Matter για να υπονομεύσει τη δημόσια τάξη. Το 2023, ο Elon Musk δήλωσε ότι ο Soros «μισεί την ανθρωπότητα» και υπονομεύει τον πολιτισμό με την επιρροή του στις τοπικές εκλογές στις ΗΠΑ.

Αξιοσημείωτο είναι ότι σε συντηρητικούς κύκλους, κυκλοφορούν θεωρίες συνωμοσίας που κατηγορούν τον Σόρος για την ενορχήστρωση μιας «νέας παγκόσμιας τάξης», ενώ υπάρχουν και φωνές που τον θεωρούν υπεύθυνο για την πανδημία COVID-19, αν και δεν υπάρχουν αποδείξεις που να υποστηρίζουν αυτές τις θεωρίες. Παρ’ όλα αυτά, η επιρροή του Σόρος στην πολιτική, την οικονομία και τις κοινωνικές αλλαγές καθιστά το όνομά του αντικείμενο έντονης κριτικής.

Η κορύφωση αυτής της κριτικής από τον Ντούγκιν είναι η αναφορά του στην ανάγκη σύλληψης και καταδίκης του Σόρος, τονίζοντας ότι αυτός και ο γιος του πρέπει να αντιμετωπίσουν σοβαρές κατηγορίες λόγω του επικίνδυνου ρόλου τους στη διαμόρφωση παγκόσμιων πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων, οι οποίες κατά τον Ντούγκιν απειλούν τις παραδοσιακές αξίες και την εθνική κυριαρχία.