Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα προκαλούσε απορίες, αν όχι κατάπληξη. Λίγες μόνον ημέρες πριν, τραγικό δυστύχημα σε εργοστάσιο των Τρικάλων προκάλεσε τον αδόκητο θάνατο πέντε εργατριών. Λιγότερες από 48 ώρες ήταν αρκετές για τις αρμόδιες Αρχές προκειμένου να ελέγξουν τον χώρο, να διαπιστώσουν τα αίτια και να συλλάβουν τους φερόμενους ως υπευθύνους. Δεν σημειώθηκε καμία παρατυπία, η σκηνή του γεγονότος δεν αλλοιώθηκε, οι διάφορες Υπηρεσίες συνεργάστηκαν άψογα και τα αποτελέσματα υπήρξαν άμεσα.
Στην περίπτωση του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών, ωστόσο, τίποτε από όλα αυτά δεν ίσχυσε. Έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια και οι συνθήκες και τα αίτια παραμένουν ακόμη στο σκοτάδι. Πειστήρια εξαφανίστηκαν, ο χώρος του συμβάντος αλλοιώθηκε, η Δικαιοσύνη «κοιμάται τον ύπνο του δικαίου», οι διάφορες εμπλεκόμενες Υπηρεσίες αλληλοκατηγορούνται για πράξεις και παραλείψεις, δύο τουλάχιστον άνθρωποι που συνδέονταν με το γεγονός σκοτώθηκαν υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες και οι άτυχοι γονείς και συγγενείς, παρά την καθολική κοινωνική στήριξη, δεν γνωρίζουν ακόμη όχι μόνο τα αίτια της απώλειας των δικών τους ανθρώπων αλλά ούτε καν ποιον έχουν πραγματικά ενταφιάσει.
Δύο ίδια «ποιοτικά» δυστυχήματα με τόσο διαφορετική αντιμετώπιση. Στο πρώτο, όλα εξελίχθηκαν έτσι όπως θα έπρεπε και όπως ο καθένας θα μπορούσε να αναμένει από μία αποτελεσματική κρατική μηχανή. Στο δεύτερο, μία απίθανη ομίχλη παρατυπιών και παρανομιών σκιάζει τα πάντα, δημιουργώντας την κοινωνική αίσθηση της ύπαρξης μίας κρατικής μαφίας που, για λόγους ιδίου συμφέροντος, κατάφερε να παραγκωνίσει και να υποκαταστήσει το κράτος.
Δεν είναι μόνο αυτό. Στον απλό πολίτη έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι επώνυμοι πολιτικοί και υψηλόβαθμοι κρατικοί λειτουργοί είναι στρατολογημένοι στις τάξεις της. Ουσιαστικά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα. Τι ακριβώς συνέβη; Ποια είναι τα πραγματικά αίτια; Υπήρχε παράνομο φορτίο στη μοιραία αμαξοστοιχία; Γιατί και σε ποιον ανήκε; Σε τι οφείλεται η έκρηξη την οποία όλοι πλέον έχουμε δει; Τι είδους σύμβαση έχει υπογραφεί για την εκμετάλλευση των ελληνικών σιδηροδρόμων; Και άλλα πολλά ανάλογα…
Έχουμε, συνεπώς, «δύο τρένα δύο διαφορετικών ταχυτήτων» στη λειτουργία ενός και του αυτού κράτους. Πώς είναι δυνατόν, μετά τη σύγκριση των δύο περιπτώσεων, να μη γεννηθεί στο μυαλό ακόμη και του πλέον αφελούς η υπόνοια της συγκάλυψης στις περιστάσεις του δυστυχήματος στα Τέμπη;
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, «η κυβέρνηση των αρίστων», πνίγεται στα σκάνδαλα και στη γενικευμένη διαφθορά και η εικόνα που εκπέμπει είναι εκείνη εγκληματικής οργάνωσης που λυμαίνεται τον λαό χωρίς να φοβάται κανέναν και χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Θα περίμενε κανείς αυτά να συμβαίνουν σε κράτη-αποτυχίες, π.χ. στη Μιανμάρ ή στο Σουδάν. Δυστυχώς, όμως, συμβαίνουν σε μία ευρωπαϊκή χώρα η οποία μάλιστα επαίρεται ότι ανακάλυψε τη δημοκρατία. Συμβαίνουν στην Ελλάδα μας.
Ας φροντίσει ο ελληνικός λαός να πάρει πάλι την κατάσταση στα χέρια του.
Θεόδωρος Καμαρινός
Διπλωματικός Σύμβουλος Προέδρου ΝΙΚΗΣ
