Εξόδιος ακολουθία Ιωάννη Βαρβιτσιώτη στη Μητρόπολη Αθηνών

Με βαθιά συγκίνηση και τιμές, πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 4 Αυγούστου η εξόδιος ακολουθία του επίτιμου πρώην υπουργού και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Ιωάννη Βαρβιτσιώτη, στη Μητρόπολη Αθηνών. Πλήθος εκπροσώπων του πολιτικού κόσμου, συνεργάτες, φίλοι και απλοί πολίτες έδωσαν το παρών για να απευθύνουν το ύστατο χαίρε σε μια από τις πιο εμβληματικές μορφές της μεταπολεμικής ελληνικής πολιτικής σκηνής, σε ένα κλίμα έντονης φόρτισης και σεβασμού.

Ο αποχαιρετισμός του γιου του, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη

Τον επικήδειο λόγο εκφώνησε ο γιος του εκλιπόντος και πρώην υπουργός, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, ο οποίος, εμφανώς συγκινημένος, περιέγραψε την προσωπικότητα του πατέρα του, δίνοντας έμφαση τόσο στην πολιτική του διαδρομή όσο και στον ανθρώπινο χαρακτήρα του. Ο λόγος του ήταν γεμάτος από προσωπικές αναφορές και βαθιά συναισθήματα, που συγκίνησαν το εκκλησίασμα.

Ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης ανέφερε χαρακτηριστικά: «Υπήρξε πατριώτης, κοσμοπολίτης, λόγιος, ευρωπαϊστής, αυστηρός, δίκαιος και φίλος. Πάνω απ' όλα, υπήρξε φιλάνθρωπος. Τα λόγια του πατέρα μας είχαν ιδιαίτερη βαρύτητα. Δεν ήταν άνθρωπος των επαίνων, ούτε των μεγάλων λόγων. Σου έδειχνε τον δρόμο. Και όταν, σχεδόν πάντα, η ζωή τον επιβεβαίωνε, καταλάβαινα τη σοφία του (...) Ήθελες τα παιδιά σου να αγαπήσουν την πολιτική και να την υπηρετήσουν όπως εσύ. Όταν αποφάσισα να απέχω, λυπήθηκες αλλά στο τέλος με δικαίωσες. Μας έμαθες τι σημαίνει αξιοπρέπεια και αξίες (...) Πίστεψες στους ανθρώπους περισσότερο από τις ταμπέλες. Αγάπησες τους νέους. Αγάπησες και αγαπήθηκες από τον απλό κόσμο. Ήθελες η χώρα να πηγαίνει μπροστά χωρίς να μένει ο κόσμος πίσω (...) Ο πατέρας μας υπήρξε σπουδαίος κοινοβουλευτικός. Μας έλεγε πάντα "η θέση του βουλευτή είναι στη Βουλή, όχι στα κανάλια ή τις εκδηλώσεις (...) Αν μας ρωτούσαν ποια είναι η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω δεν είναι τα αξιώματα που υπηρέτησε αλλά ο τρόπος που τα υπηρέτησε (...) Σήμερα αποχαιρετάμε έναν πολιτικό που δεν υπηρέτησε την πατρίδα του με φανατισμό και δεν πρόδωσε τις αρχές του. Έζησες με αγώνες, προσφορά και κέρδισες τον σεβασμό και την εκτίμηση των συνεργατών και των αντιπάλων σου, αλλά και την αγάπη της οικογένειάς σου. Πατέρα, καλό σου ταξίδι. Δεν ανήκεις μόνο σε εμάς. Ανήκεις στην ιστορία».

Οι εικόνες από την κηδεία του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη αποτυπώνουν το κλίμα βαθιάς οδύνης και το τεράστιο αποτύπωμα που άφησε στην ελληνική κοινωνία.

Η μακρά πολιτική διαδρομή του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Υπήρξε μια από τις μακροβιότερες και πιο έμπειρες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κοινοβουλευτική παρουσία που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ήταν νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας από το 1993 έως το 1997. Υπήρξε ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την εποχή εκείνη γνωρίστηκε με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος του ανέθεσε να συντάξει εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον όρισε υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν. Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, άρχισε να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγόρευσαν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέθηκε με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.

Μετά τη μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του 1974. Στη συνέχεια, με τη Νέα Δημοκρατία, ανέλαβε διαδοχικά τα υπουργεία Εξωτερικών, Εμπορίου, Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Εθνικής Άμυνας, και Δικαιοσύνης. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Στην πολιτική του καριέρα διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής, γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος και κοσμήτορας της Βουλής. Υπήρξε μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ. Από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλή», ενώ τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης έγραψε πολλές μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, όπως «Η ονομαστική μετοχή», «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον», «Η αλλαγή στο εδώλιο», «Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών», «Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον», «Συνταγματικοί Προβληματισμοί», «Η Ελλάδα Μπροστά στο 2000: Ένα Νέο Συνταγματικό Πλαίσιο», «Η Βουλευτική Ασυλία», «Οι Τρεις Απειλές του Αιώνα», «Πολιτι(στι)κή φωτογραμμετρία», «Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης», «Η Αναγκαία Αναθεώρηση», «Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού», «Αναζητώντας την Τέχνη» και τη δίγλωσση έκδοση «5 Χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2004-2009». Τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, λόγω της μακράς πολιτικής του δράσης, καθώς και με άλλα ανώτερα παράσημα διαφόρων κρατών.

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είχε τέσσερα παιδιά, τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, την δημοσιογράφο Ελένη, τον Θωμά, επιχειρηματία και σύμβουλο στρατηγικής επικοινωνίας και τον Κωνσταντίνο.