Ελληνική Λύση: Απέναντι στον Κασιδιάρη, αλλά με βλέμμα στη δεξαμενή του;

Γράφει: ο Νίκος Κυριακάκης

Στην πολιτική οι αντιφάσεις υπάρχουν. Όταν όμως αρχίζουν να μετατρέπονται σε στρατηγική, τότε αποκτούν πραγματικό δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.

Και αυτό ακριβώς φαίνεται να συμβαίνει αυτή την περίοδο στον χώρο δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας.

Η επικείμενη αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου δεν αποτελεί απλώς μια δικαστική εξέλιξη. Δημιουργεί νέα δεδομένα σε έναν πολιτικό χώρο όπου εδώ και μήνες βρίσκεται σε εξέλιξη μια μάχη επιρροής, στελεχών και –κυρίως– ψηφοφόρων.

Στο επίκεντρο αυτής της μάχης βρίσκεται αναπόφευκτα και η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου.

Και εδώ αρχίζουν τα ενδιαφέροντα.

Η περίπτωση Χαλκιά δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη

Λίγες ημέρες πριν από την αποφυλάκιση Κασιδιάρη, ο ανεξάρτητος πλέον βουλευτής Αθανάσιος Χαλκιάς ανακοίνωσε δημοσίως την απόφασή του να συμπορευτεί με την Ελληνική Λύση.

Δεν πρόκειται για ένα πολιτικό πρόσωπο χωρίς προηγούμενη διαδρομή στον συγκεκριμένο χώρο.

Ο Χαλκιάς εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών το 2023 με τους «Σπαρτιάτες», το κόμμα που μπήκε στη Βουλή μετά τη δημόσια στήριξη που του παρείχε ο Ηλίας Κασιδιάρης.

Μάλιστα, η υπόθεση των «Σπαρτιατών» έφθασε μέχρι τη Δικαιοσύνη. Σε ποινικό επίπεδο, οι 11 νυν και πρώην βουλευτές και ο Ηλίας Κασιδιάρης αθωώθηκαν για την υπόθεση εξαπάτησης του εκλογικού σώματος.

Υπάρχει όμως και συνέχεια.

Δημοσίευμα του περασμένου Ιουνίου κατέγραφε ότι όχι μόνο ο Χαλκιάς αλλά και ο επίσης προερχόμενος από τους «Σπαρτιάτες» Γιάννης Κόντης είχαν έρθει κοντά στην Ελληνική Λύση.

Και η περίπτωση Κόντη έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον: πριν εκλεγεί με τους «Σπαρτιάτες», είχε ανακοινωθεί ως υποψήφιος με το κόμμα «Έλληνες» του Ηλία Κασιδιάρη στην Α΄ Θεσσαλονίκης.

Οι συμπτώσεις, λοιπόν, αρχίζουν να γίνονται αρκετές ώστε να δικαιολογούν πολιτικά ερωτήματα.

Καταγγέλλεις τον Κασιδιάρη, αλλά διεκδικείς τη δεξαμενή του;

Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει σε έναν πολιτικό σχηματισμό να δέχεται στελέχη που προέρχονται από άλλους χώρους. Ούτε η προηγούμενη κομματική διαδρομή ενός πολιτικού σημαίνει αυτομάτως ότι ο ίδιος εξακολουθεί να εκφράζει όλες τις παλαιότερες θέσεις του.

Αυτό πρέπει να είναι απολύτως καθαρό.

Υπάρχει όμως ένα πολιτικό ερώτημα που η Ελληνική Λύση δύσκολα μπορεί να αποφύγει:

Μπορείς από τη μία πλευρά να οικοδομείς πολιτικό μέτωπο απέναντι στον Κασιδιάρη και από την άλλη να ανοίγεις –άμεσα ή έμμεσα– την πόρτα σε πολιτικά πρόσωπα που εξελέγησαν μέσα από τον χώρο που εκείνος στήριξε;

Και αν μπορείς, με ποιο ακριβώς πολιτικό σκεπτικό;

Διότι εδώ βρίσκεται η ουσία.

Το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Είναι εκλογικό.

Η πραγματική μάχη είναι για τους ψηφοφόρους

Ο Κυριάκος Βελόπουλος γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολιτική επανεμφάνιση Κασιδιάρη μπορεί να δημιουργήσει ανακατατάξεις στον χώρο της λεγόμενης πατριωτικής ή εθνικιστικής ψήφου.

Το 2023 οι «Σπαρτιάτες», μετά τη δημόσια στήριξη Κασιδιάρη, έλαβαν 4,64% και εξέλεξαν 12 βουλευτές.

Αυτό το εκλογικό ακροατήριο δεν εξαφανίστηκε.

Διασπάστηκε.

Ένα τμήμα του μετακινήθηκε, ένα άλλο αποστασιοποιήθηκε και ένα τρίτο πιθανότατα περιμένει τις επόμενες πολιτικές κινήσεις του ίδιου του Κασιδιάρη.

Επομένως, όποιος επιθυμεί να κυριαρχήσει στον χώρο δεξιότερα της ΝΔ γνωρίζει ότι αυτή η δεξαμενή μπορεί να αποδειχθεί κρίσιμη στις επόμενες κάλπες.

Και εδώ ακριβώς η υπόθεση αποκτά διαφορετική διάσταση.

Μήπως τελικά η μάχη δεν αφορά τόσο τον ίδιο τον Κασιδιάρη όσο τους ψηφοφόρους του;

Πολιτικός αντίπαλος ή εκλογικός ανταγωνιστής;

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δύο.

Άλλο να απορρίπτεις πολιτικά έναν χώρο επειδή θεωρείς ότι βρίσκεται απέναντι στις αρχές σου και άλλο να τον αντιμετωπίζεις ως ανταγωνιστικό «μαγαζί», από το οποίο επιχειρείς να προσελκύσεις στελέχη και ψηφοφόρους.

Εάν συμβαίνει το δεύτερο, τότε η αντιπαράθεση αποκτά διαφορετική ανάγνωση.

Δεν είναι πλέον μόνο ιδεολογική.

Είναι μάχη για την ίδια εκλογική πελατεία.

Και γι' αυτό η χρονική συγκυρία έχει σημασία.

Η ανακοίνωση Χαλκιά έρχεται μόλις λίγες ημέρες πριν από την αποφυλάκιση Κασιδιάρη.

Μπορεί να είναι απλή χρονική σύμπτωση.

Μπορεί όμως και να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης αναδιάταξης που ήδη συντελείται στον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.

Αυτό μένει να αποδειχθεί.

Το ερώτημα που οφείλει να απαντηθεί

Υπάρχει, λοιπόν, μια πολύ απλή ερώτηση προς την Ελληνική Λύση:

Ποιο είναι τελικά το πολιτικό κριτήριο με το οποίο αξιολογεί πρόσωπα προερχόμενα από τους «Σπαρτιάτες» ή από πολιτικούς σχηματισμούς που είχαν συνδεθεί εκλογικά με τον Ηλία Κασιδιάρη;

Εάν έχουν αλλάξει πολιτικές θέσεις, ποια είναι αυτή η αλλαγή;

Εάν δεν έχουν αλλάξει, τότε πού ακριβώς βρίσκεται η πολιτική διαφορά;

Και κυρίως: εάν ο Κασιδιάρης και το πολιτικό του αφήγημα θεωρούνται από την Ελληνική Λύση προβληματικά, γιατί πρόσωπα που πέρασαν από αυτόν τον πολιτικό χώρο μπορούν να θεωρούνται κατάλληλα για συμπόρευση;

Δεν πρόκειται για ερώτημα ενοχής λόγω πολιτικής προέλευσης.

Πρόκειται για ερώτημα πολιτικής συνέπειας.

Η 15η Σεπτεμβρίου μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες

Η αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα ανατρέψει τον πολιτικό χάρτη.

Σημαίνει όμως ότι ένας παράγοντας ο οποίος επηρέασε αποδεδειγμένα τις εκλογικές εξελίξεις του 2023 επιστρέφει στην πολιτική επικαιρότητα. Η δημόσια στήριξή του στους «Σπαρτιάτες» είχε προηγηθεί της εισόδου τους στη Βουλή με 4,64%.

Γι' αυτό οι κινήσεις που γίνονται τώρα στον χώρο δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται αποσπασματικά.

Η Ελληνική Λύση φιλοδοξεί πλέον ανοιχτά να καταλάβει ακόμη και τη δεύτερη θέση στο πολιτικό σύστημα – στόχο που ο ίδιος ο Κυριάκος Βελόπουλος έχει δημοσίως διατυπώσει.

Για να συμβεί αυτό, χρειάζεται διεύρυνση.

Το ερώτημα είναι προς τα πού και με ποιους.

Διότι στην πολιτική δεν αρκεί να δηλώνεις ποιος είναι ο αντίπαλός σου.

Έχει σημασία και ποιον επιλέγεις να βάλεις δίπλα σου.

Και εάν τελικά πολεμάς πολιτικά τον Κασιδιάρη αλλά ταυτόχρονα διεκδικείς στελέχη και κυρίως ψηφοφόρους από τη δεξαμενή που εκείνος δημιούργησε ή επηρέασε, τότε ίσως η πραγματική σύγκρουση δεν είναι τόσο ιδεολογική όσο παρουσιάζεται.

Ίσως είναι πολύ πιο απλή:

ποιος θα ελέγξει την επόμενη ημέρα της ψήφου δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας.

Και αυτή είναι μια μάχη που μόλις αρχίζει.