14 Αυγούστου 2026

Φιντάν: «Ξέρουμε τον στόχο της συμμαχίας Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ»

Σε νέο γύρο έντονης ρητορικής απέναντι στη συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ προχώρησε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, κατά την επίσκεψή του στην Αίγυπτο, αποτυπώνοντας για ακόμη μία φορά την ενόχληση της Άγκυρας για την εμβάθυνση των σχέσεων Αθήνας, Λευκωσίας και Τελ Αβίβ.

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει τον δικό της περιφερειακό σχεδιασμό και να προσελκύσει το Κάιρο σε ένα ευρύτερο σχήμα συνεργασίας που συνδέεται με τη Συμφωνία της Μέκκας και τη συμμετοχή Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας.

Κατά τις κοινές δηλώσεις του με τον Αιγύπτιο υπουργό Εξωτερικών Μπαντρ Αμπντελάτι, ο Χακάν Φιντάν επέλεξε ιδιαίτερα επιθετική γραμμή απέναντι στον άξονα Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ, παρουσιάζοντάς τον ως ένα σχήμα με σαφή αντιτουρκική κατεύθυνση.

Η τοποθέτησή του έγινε σε ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο διπλωματικό περιβάλλον, καθώς η Αίγυπτος διατηρεί στενές σχέσεις τόσο με την Ελλάδα όσο και με την Κυπριακή Δημοκρατία και έχει επενδύσει τα προηγούμενα χρόνια σε σχήματα περιφερειακής συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Φιντάν βλέπει «συμμαχία κατά της Τουρκίας»

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι στην περιοχή έχουν ήδη διαμορφωθεί συμμαχίες που, κατά την εκτίμηση της Άγκυρας, στρέφονται εναντίον της Τουρκίας.

Αναφέρθηκε ειδικά στη συνεργασία ανάμεσα σε Ισραήλ, Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, χρησιμοποιώντας για την τελευταία τον πάγιο τουρκικό χαρακτηρισμό «ελληνοκυπριακή διοίκηση».

Κατά τον ίδιο, πριν ακόμη από την υπογραφή της Συμφωνίας της Μέκκας, το Ισραήλ, η Ελλάδα και η Κύπρος είχαν προχωρήσει στη δημιουργία ενός σχήματος ασφάλειας στη Μεσόγειο, το οποίο η Τουρκία θεωρεί ότι έχει συγκεκριμένο γεωπολιτικό προσανατολισμό.

Ο Φιντάν υποστήριξε ότι η γεωγραφική θέση της Τουρκίας στα βόρεια της Ανατολικής Μεσογείου και της Αιγύπτου στα νότια δημιουργεί μια κατάσταση κατά την οποία, όπως ισχυρίστηκε, ο άξονας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ σχηματίζει μια «γραμμή» ανάμεσα στις δύο χώρες.

Με αυτή τη διατύπωση, η τουρκική πλευρά επιχειρεί να παρουσιάσει την τριμερή συνεργασία ως εμπόδιο στην προσέγγιση Άγκυρας και Καΐρου και ως μηχανισμό γεωπολιτικού περιορισμού της Τουρκίας στην περιοχή.

«Όλοι γνωρίζουμε ποιος είναι ο στόχος αυτής της συμμαχίας», ανέφερε χαρακτηριστικά, αποδίδοντας στην τριμερή συνεργασία σαφή πρόθεση στρατηγικής ανάσχεσης της Τουρκίας.

Η Άγκυρα παρουσιάζει τον δικό της άξονα ως «αμυντικό»

Σε πλήρη αντίθεση με όσα υποστήριξε για Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, ο Χακάν Φιντάν παρουσίασε το σχήμα συνεργασίας που προωθεί η Τουρκία ως πλαίσιο που, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν στρέφεται εναντίον καμίας χώρας.

Όπως ανέφερε, η τουρκική προσέγγιση αποσκοπεί στη δημιουργία μηχανισμού συνεργασίας και αποτροπής μεταξύ των συμμετεχόντων κρατών και όχι στη συγκρότηση ενός επιθετικού μπλοκ.

Η διπλή αυτή ανάγνωση προκαλεί εύλογη πολιτική και διπλωματική συζήτηση, καθώς η Άγκυρα αποδίδει επιθετικό χαρακτήρα σε περιφερειακές συνεργασίες στις οποίες δεν συμμετέχει, την ώρα που περιγράφει τα δικά της σχήματα ως καθαρά αμυντικά και αποτρεπτικά.

Η παρέμβαση Φιντάν δείχνει, πάντως, ότι η τουρκική διπλωματία παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία την εμβάθυνση της συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ισραήλ σε θέματα άμυνας, ασφάλειας και ενέργειας.

Παράλληλα, η επίσκεψη στην Αίγυπτο εντάσσεται στην ευρύτερη προσπάθεια της Άγκυρας να διευρύνει τα περιφερειακά της ερείσματα και να εντάξει το Κάιρο σε ένα διαφορετικό γεωπολιτικό πλαίσιο, περισσότερο συμβατό με τους τουρκικούς σχεδιασμούς στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.

Το γεγονός ότι οι δηλώσεις αυτές έγιναν παρουσία του Αιγύπτιου υπουργού Εξωτερικών αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η Αίγυπτος διατηρεί στρατηγική συνεργασία με Αθήνα και Λευκωσία και έχει υπογράψει συμφωνίες που έχουν ενισχύσει τον ρόλο της στον ενεργειακό και γεωπολιτικό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου.

Η Άγκυρα επιχειρεί έτσι να ανοίξει ξανά τη συζήτηση για την αρχιτεκτονική ασφαλείας της περιοχής, αμφισβητώντας ευθέως τα υπάρχοντα σχήματα συνεργασίας και προβάλλοντας το δικό της μοντέλο ως εναλλακτικό κέντρο ισχύος.