Η κυβέρνηση παραδίδει το αεροδρόμιο Καλαμάτας για τέσσερις δεκαετίες

Στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή εισάγεται τη Δευτέρα 20 Ιουλίου το νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για την κύρωση της σύμβασης παραχώρησης του Διεθνούς Αερολιμένα Καλαμάτας «Καπετάν Βασίλης Κωνσταντακόπουλος».

Η συμφωνία αφορά τη διοίκηση, τη διαχείριση, τη λειτουργία, την ανάπτυξη, την επέκταση, τη συντήρηση και την εμπορική εκμετάλλευση του αεροδρομίου, παραδίδοντας ουσιαστικά τον έλεγχο μιας κρίσιμης περιφερειακής υποδομής σε ιδιωτικό επενδυτικό σχήμα για τέσσερις δεκαετίες.

Η σύμβαση υπογράφηκε στις 22 Ιουνίου 2026 μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας από τη μία πλευρά και της εταιρείας «Αεροδρόμιο Καλαμάτας Α.Ε.» και των αρχικών μετόχων της από την άλλη.

Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν η γερμανική Fraport AG Frankfurt Airport Services Worldwide, η Delta Airport Investments Α.Ε. Επενδύσεων και η Πηλέας Συμμετοχών Α.Ε.

Η περίοδος παραχώρησης καθορίζεται στα 40 έτη από την ημερομηνία έναρξης, ενώ η συνολική διάρκεια της σύμβασης φτάνει τα 42 χρόνια. Το νομοσχέδιο προγραμματίζεται να εισαχθεί στην Ολομέλεια της Βουλής για συζήτηση και ψήφιση την Τετάρτη 22 Ιουλίου 2026.

Παράδοση στρατηγικής υποδομής για τέσσερις δεκαετίες

Η κυβέρνηση προχωρά σε μια εξαιρετικά μακροχρόνια παραχώρηση, χωρίς να έχει προηγηθεί επαρκής δημόσια συζήτηση για τις συνέπειες στην περιφερειακή ανάπτυξη, στην αεροπορική εκπαίδευση και στον δημόσιο έλεγχο μιας υποδομής με ευρύτερη οικονομική και στρατηγική σημασία.

Η επιλογή εντάσσεται στη σταθερή κυβερνητική πολιτική μεταφοράς δημόσιων περιουσιακών στοιχείων σε ιδιώτες, με την αποκρατικοποίηση να παρουσιάζεται ως αυτονόητη αναπτυξιακή λύση, ακόμη και όταν η διάρκειά της δεσμεύει τη χώρα για πολλές γενιές.

Το ICC Ελλάς έχει προειδοποιήσει ότι, χωρίς άμεσες παρεμβάσεις στην ψηφιακή αναβάθμιση, στην ασφάλεια και στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, η παραχώρηση μπορεί να πλήξει σοβαρά την ελληνική αεροπορική εκπαίδευση και την περιφερειακή συνδεσιμότητα.

Οι επισημάνσεις αυτές αναδεικνύουν το έλλειμμα σχεδιασμού. Η κυβέρνηση προωθεί την παραχώρηση πριν παρουσιάσει σαφείς εγγυήσεις για τη διατήρηση των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, την εξυπηρέτηση των τοπικών αναγκών, την ποιότητα των υπηρεσιών και τον δημόσιο έλεγχο των επενδυτικών υποχρεώσεων.

Το αεροδρόμιο της Καλαμάτας αποτελεί βασική πύλη εισόδου για τη Μεσσηνία και την Πελοπόννησο, εξυπηρετώντας τον τουρισμό, τις επιχειρήσεις και τις μετακινήσεις των κατοίκων. Η αντιμετώπισή του αποκλειστικά ως επενδυτικού περιουσιακού στοιχείου υποβαθμίζει τον αναπτυξιακό και κοινωνικό του χαρακτήρα.

Η κυβερνητική πολιτική δείχνει να δίνει προτεραιότητα στην ολοκλήρωση της αποκρατικοποίησης, αφήνοντας σε δεύτερο επίπεδο τις επιπτώσεις για τις τοπικές κοινωνίες και τους επαγγελματίες του αεροπορικού κλάδου. Μια σύμβαση 40 ετών απαιτεί δεσμευτικούς όρους, αυστηρή εποπτεία και πλήρη λογοδοσία, στοιχεία που δεν μπορούν να υποκατασταθούν από γενικές διακηρύξεις περί επενδύσεων.

Στον δρόμο της παραχώρησης ακόμη 22 περιφερειακά αεροδρόμια

Η Καλαμάτα δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Μέσω διαγωνισμών του Υπερταμείου προωθείται η παραχώρηση ακόμη 22 περιφερειακών αεροδρομίων, επεκτείνοντας την ιδιωτική διαχείριση σε ένα μεγάλο μέρος του εθνικού αεροπορικού δικτύου.

Στα νησιωτικά αεροδρόμια περιλαμβάνονται εκείνα της Χίου, της Καρπάθου, της Λήμνου, της Μήλου, της Νάξου, της Πάρου, της Ικαρίας, των Κυθήρων, της Λέρου, της Σητείας, της Καλύμνου, της Σκύρου, της Σύρου, της Αστυπάλαιας, του Καστελλόριζου και της Κάσου.

Στην ηπειρωτική Ελλάδα η διαδικασία αφορά τα αεροδρόμια της Αλεξανδρούπολης, του Αράξου, των Ιωαννίνων, της Νέας Αγχιάλου, της Καστοριάς και της Κοζάνης.

Πρόκειται για υποδομές που δεν αξιολογούνται μόνο με όρους άμεσης κερδοφορίας. Αποτελούν εργαλεία εθνικής συνοχής, τουριστικής ανάπτυξης, πολιτικής προστασίας και σύνδεσης απομακρυσμένων περιοχών με την υπόλοιπη χώρα.

Η μαζική παραχώρησή τους χωρίς ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο δημιουργεί τον κίνδυνο οι λιγότερο κερδοφόρες γραμμές και οι ανάγκες των τοπικών κοινωνιών να υποχωρήσουν μπροστά στις απαιτήσεις της ιδιωτικής απόδοσης. Η κυβέρνηση φέρει ακέραιη την ευθύνη να εξασφαλίσει ότι η δημόσια αεροπορική υποδομή δεν θα μετατραπεί σε ένα ακόμη πεδίο μακροχρόνιας εκχώρησης χωρίς επαρκείς όρους και ουσιαστικές δικλίδες προστασίας.