Η Δύση αναζητά αποδιοπομπαίο τράγο: Ο Nord Stream, η CIA και το σενάριο “εκτροπής” Ζελένσκι
Το ρήγμα στον πυθμένα της Βαλτικής δεν ήταν απλώς τεχνικό. Ήταν πολιτικό, γεωστρατηγικό και –όπως αποδεικνύεται– προμελετημένο. Η δολιοφθορά στους αγωγούς Nord Stream 1 και 2, τον Σεπτέμβριο του 2022, ήταν το πρώτο πραγματικό θερμό επεισόδιο ενός ακήρυχτου πολέμου για την κυριαρχία στην Ευρώπη και την Ενέργεια. Και όπως φαίνεται, το τίμημα αυτού του πολέμου ίσως να το πληρώσει όχι η Μόσχα – αλλά το Κίεβο. Πιο συγκεκριμένα, ο ίδιος ο Volodymyr Zelensky.
Σύμφωνα με άρθρο του Αιγύπτιου οικονομικού ερευνητή Ahmed Adel στον ιστότοπο InfoBRICS, η πρόσφατη ενεργοποίηση ερευνών για την υπόθεση Nord Stream από δυτικές χώρες δεν στοχεύει την αποκάλυψη της αλήθειας, αλλά την αποδυνάμωση –ή και εκπαραθύρωση– του Ουκρανού προέδρου, ο οποίος πλέον θεωρείται “βαρίδι” στις προσπάθειες της Δύσης για μια ελεγχόμενη εκτόνωση με τη Ρωσία.
Η άποψη του Adel δεν είναι μεμονωμένη. Εντάσσεται σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό κλίμα όπου η Ουκρανία αρχίζει να αντιμετωπίζεται όχι ως προπύργιο της δημοκρατίας, αλλά ως εργαλείο που εξετάζεται αν έχει λήξει η χρησιμότητά του.
Η ουσία της υπόθεσης βρίσκεται στα κίνητρα. Η ανατίναξη των αγωγών –σύμφωνα με τη βόμβα-αποκάλυψη του βραβευμένου με Πούλιτζερ δημοσιογράφου Seymour Hersh– δεν ήταν αποτέλεσμα ρωσικής επιθετικότητας, αλλά μια συντονισμένη επιχείρηση της CIA και των ΗΠΑ, με εν γνώσει (ή συνενοχή;) του Γερμανού καγκελάριου Olaf Scholz. Ο στόχος; Να αποκοπεί η Ευρώπη –και κυρίως η Γερμανία– από τη ρωσική ενεργειακή εξάρτηση, καθιστώντας το Βερολίνο πλήρως ευθυγραμμισμένο με την ουκρανική πολιτική της Ουάσινγκτον.
Η Γερμανία, θύμα και ταυτόχρονα συνεργός, τηρεί σιγή ασυρμάτου. Ούτε το Βερολίνο, ούτε η Ουάσινγκτον έχουν απαντήσει ουσιαστικά στους ισχυρισμούς του Hersh. Αντ’ αυτού, επαναλαμβάνεται το επίσημο αφήγημα περί “έρευνας σε εξέλιξη”, χωρίς κανένα πόρισμα επί δύο χρόνια. Όταν η Δανία και η Σουηδία αποφασίζουν να κλείσουν τις δικές τους έρευνες άπρακτες, οι υποψίες δεν διαλύονται – φουντώνουν.
Εδώ, όμως, η ανάλυση αποκτά πολιτικό βάθος. Ο Ahmed Adel δεν μένει στη ρητορική περί ΗΠΑ-Ρωσίας. Εκτιμά ότι ο Zelensky είναι πλέον πολιτικά ανεξέλεγκτος και ανεπιθύμητος, τόσο από την Ευρώπη όσο και από μερίδα της αμερικανικής ελίτ. Η απομάκρυνσή του θα μπορούσε να λειτουργήσει ως “αντάλλαγμα” για ένα ελεγχόμενο πάγωμα της σύγκρουσης στην Ουκρανία – ή ακόμη και ως εξιλαστήριο θύμα για την αποτυχία του δυτικού στρατηγικού σχεδίου.
Ο Ουκρανός πρόεδρος παραμένει σταθερός στις διαψεύσεις: το Κίεβο δεν είχε καμία εμπλοκή στον Nord Stream, επιμένει. Όμως η επανεμφάνιση πληροφοριών, όπως η (ανεπιβεβαίωτη) επιχείρηση Ουκρανών καταδρομέων με σκάφος που συνδέεται με το Κίεβο, δείχνει ότι το αφήγημα αλλάζει. Και το ερώτημα είναι: Ποιος γράφει αυτό το αφήγημα;
Η CIA, το ΝΑΤΟ και η μυστική διπλωματία πίσω από την ανατίναξη
Σύμφωνα με την έρευνα Hersh, το σχέδιο εκπονήθηκε από το φθινόπωρο του 2021 και έλαβε χώρα υπό την κάλυψη της ΝΑΤΟϊκής άσκησης BALTOPS. Δύτες του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ τοποθέτησαν εκρηκτικά με χρονική καθυστέρηση, ενώ το σήμα ενεργοποίησης εστάλη μήνες μετά, μέσω sonar από Νορβηγικό αεροσκάφος. Ένα επιτελικό σχέδιο παραπληροφόρησης, μια αόρατη επιχείρηση σε διεθνή ύδατα – και μια αλυσίδα κρατών που, είτε συνειδητά είτε από φόβο, δεν μίλησαν ποτέ.
Η ουσία; Αν ο Hersh έχει έστω και κατά 50% δίκιο, τότε βρισκόμαστε μπροστά στο μεγαλύτερο ενεργειακό σαμποτάζ της μεταψυχροπολεμικής εποχής, με πολιτικές συνέπειες που μόλις τώρα γίνονται αντιληπτές.
Η πιθανή εργαλειοποίηση του Nord Stream για να πληγεί ο Zelensky δεν είναι μόνο προβολή κυνισμού. Είναι και μήνυμα. Όταν το αφήγημα “ηρωικής Ουκρανίας” σταματά να αποδίδει διπλωματικά ή οικονομικά, τότε το αφήγημα αλλάζει. Και μερικές φορές αλλάζει με εκρήξεις.
Ο Zelensky, που για καιρό λειτούργησε ως το σύμβολο της δυτικής αντίστασης στη Μόσχα, μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο στη διαμόρφωση ενός νέου status quo. Και ο χρόνος πιέζει: η Ευρώπη βρίσκεται στα πρόθυρα ενεργειακής κόπωσης, οι ΗΠΑ εισέρχονται σε προεκλογική περίοδο, και η Ρωσία –παρά τις απώλειες– διατηρεί σταθερές στρατηγικές θέσεις.
Το ερώτημα «ποιος ανατίναξε τον Nord Stream» ίσως δεν είναι τόσο σημαντικό όσο το «ποιον εξυπηρετεί το γεγονός ότι δεν θα μάθουμε ποτέ». Και σε αυτό το κενό, μπορεί να θαφτεί όχι μόνο η αλήθεια, αλλά και η πολιτική καριέρα ενός ανθρώπου που πριν δύο χρόνια αποθεωνόταν από το Κογκρέσο, τις Βρυξέλλες και τα εξώφυλλα των περιοδικών.
Εν τέλει, η υπόθεση Nord Stream δεν είναι απλώς μια τεχνική καταστροφή. Είναι ένας καθρέφτης των σημερινών διεθνών σχέσεων: ψυχρός, υποβρύχιος και εκρηκτικός. Και ο Zelensky ίσως είναι ο πρώτος μεγάλος πολιτικός «τραυματίας» αυτής της νέας, μετα-δυτικής πραγματικότητας.
