Η προεκλογική καμπάνια της Καμάλα Χάρις, συνοψίζεται σε μια λέξη: Απόγνωση

Με μόνο 19 ημέρες να απομένουν μέχρι την Ημέρα των Εκλογών, η Αντιπρόεδρος Καμάλα Χάρις έχει υιοθετήσει μια αγχώδη και αποδιοργανωμένη στρατηγική, ρίχνοντας ό,τι μπορεί ενάντια στον Ντόναλντ Τραμπ, με την ελπίδα ότι κάτι θα πιάσει.

Έχει γίνει πλέον προφανές ότι με εκατομμύρια εργατικούς Αμερικανούς να παλεύουν να τα βγάλουν πέρα λόγω του πληθωρισμού, με τους παράνομους μετανάστες να έχουν προτεραιότητα έναντι των Αμερικανών πολιτών και με πολέμους να μαίνονται σε όλο τον κόσμο, το μήνυμα της κας Χάρις για συνέχιση της ίδιας πορείας δεν αντηχεί στους ψηφοφόρους.

Οι φιλελεύθεροι βρίσκονται σε κατάσταση πανικού. Φαίνεται ότι η συμφωνημένη τακτική για τις τελευταίες ημέρες της εκστρατείας της Χάρις είναι — για να παραφράσουμε την πρώην Πρώτη Κυρία Μισέλ Ομπάμα — να «παίξει βρώμικα».

Η τελευταία «απεγνωσμένη κίνηση» της κας Χάρις και των συμβούλων της είναι ο ισχυρισμός ότι ο πρώην Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι τόσο ικανός όσο ήταν παλιότερα. Πρώτον, λίγοι το πιστεύουν αυτό. Ο κ. Τραμπ ταξιδεύει σε όλη τη χώρα, ακολουθώντας ένα πρόγραμμα που θα εξουθένωνε έναν άνθρωπο στη μισή του ηλικία. Είναι συνεχώς σε κίνηση, δεν κρύβεται από κανέναν και ίσως είναι ο πιο προσιτός υποψήφιος που έχουμε δει ποτέ.

Τίποτα δεν είναι πιο αναζωογονητικό — ή πιο αμερικανικό — από έναν υποψήφιο που είναι πρόθυμος να απαντήσει σε κάθε ερώτηση, σε κάθε θέμα, ανά πάσα στιγμή, από οποιονδήποτε. Αυτός είναι ο κ. Τραμπ, με δυο λόγια.

Δεύτερον, αυτή η επίθεση από τους ίδιους ανθρώπους που αγνοούσαν την γνωστική έκπτωση του Προέδρου Μπάιντεν για σχεδόν τέσσερα χρόνια είναι πέρα από κάθε όριο.

Όταν ο αμερικανικός λαός κοιτάζει τον κ. Τραμπ, βλέπει έναν δοκιμασμένο ηγέτη με σπάνια αποφασιστικότητα και δύναμη, ο οποίος κατεβαίνει στις εκλογές για να σώσει την Αμερική από τις αποτυχημένες πολιτικές του κ. Μπάιντεν και της κας Χάρις. Το ισχυρό σημείο για τον κ. Τραμπ αυτή τη φορά είναι ότι οι ψηφοφόροι θυμούνται ότι οι πολιτικές που υποστηρίζει ήδη δούλεψαν όταν ήταν στην εξουσία. Ο κ. Τραμπ παρέδωσε μια ισχυρή οικονομία και σύνορα που έδιναν προτεραιότητα στην εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ.

Δυστυχώς για την κα Χάρις και τους συνεργάτες της, τα τελευταία δύο χρόνια, χρησιμοποίησαν ό,τι θεωρούσαν ότι ήταν τα καλύτερά τους όπλα ενάντια στον κ. Τραμπ, και εκείνος τα απέκρουσε όλα. Όταν σκεφτεί κανείς τι έχουμε δει σε αυτή την εκστρατεία, κανένας υποψήφιος στην ιστορία της αμερικανικής πολιτικής, και ίσως στον κόσμο, δεν έχει υποστεί τέτοια επίθεση από μια τόσο ισχυρή, αποφασισμένη και παράλογη αντιπολίτευση. Σε αυτό το σημείο, ο κ. Τραμπ θα έπρεπε να αρχίσει να παίζει το τραγούδι του Έλτον Τζον, “I’m Still Standing”, στις συγκεντρώσεις του.

Σκεφτείτε το. Πρώτον, το σπίτι του δέχθηκε επιδρομή. Στη συνέχεια, του ασκήθηκαν κατηγορίες με πλασματικές πολιτικές κατηγορίες όχι μία, ούτε δύο, ούτε τρεις φορές, αλλά εντυπωσιακά τέσσερις φορές σε αριστερά ελεγχόμενες δικαιοδοσίες σε όλη τη χώρα.

Όταν αυτό δεν ήταν αρκετό, μεροληπτικοί δικαστές στο Μανχάταν προσπάθησαν να τον καταστρέψουν οικονομικά με περισσότερους κατασκευασμένους ισχυρισμούς. Στη συνέχεια, υπήρξε η αποτυχημένη προσπάθεια να τον δυσφημήσουν ως υποκινητή εξέγερσης για να τον αποκλείσουν από τις εκλογές ώστε να μην μπορέσει να ξαναθέσει υποψηφιότητα. Και τώρα, ακόμη και μπροστά σε απόπειρες δολοφονίας, ο κ. Τραμπ συνεχίζει να στέκεται ψηλά και να προχωρά προς τη νίκη.

Έτσι, τα τελικά επιχειρήματα της εκστρατείας της Χάρις έχουν μειωθεί σε αδύναμες επικρίσεις του κ. Τραμπ για το ότι δεν συμμετέχει σε άλλη μια συζήτηση, γκρινιάζοντας για το γιατί δεν κάνει συνέντευξη στο μεροληπτικό “60 Minutes” και τον προκαλούν να δημοσιεύσει τα ιατρικά του αρχεία σαν να πρόκειται για παιδικό παιχνίδι στην αυλή του σχολείου.

Αυτές δεν είναι οι κινήσεις ενός επιτυχημένου υποψήφιου με ορμή τις τελευταίες εβδομάδες μιας εκστρατείας. Αυτές είναι οι αξιολύπητες αποφάσεις μιας ομάδας από πολιτικούς στο εσωτερικό της Ουάσινγκτον που αναρωτιούνται αν έπρεπε απλώς να είχαν παραμείνει με τον Πρόεδρο Μπάιντεν — γιατί, όπως αποδεικνύεται, η κατανόησή του για τα θέματα είναι πολύ ανώτερη από αυτή της κας Χάρις.

Η ομάδα των Δημοκρατικών ανάγκασε τον κ. Μπάιντεν να αποσυρθεί από τον αγώνα και κατέληξε σε μια φρικτά ελαττωματική υποψήφια, την κα Χάρις, η οποία δεν έχει τίποτα άλλο εκτός από ένα αποτυχημένο παρελθόν και μια ριζοσπαστική αριστερή πλατφόρμα, που αποτελείται από τις ίδιες πολιτικές που μας έφεραν σε αυτό το χάλι εξ αρχής.

Όσο κι αν προσπαθεί η κα Χάρις να κάνει αυτή την εκστρατεία να αφορά τις συζητήσεις και τα ιατρικά αρχεία του κ. Τραμπ, οι Αμερικανοί υποφέρουν από τις πολιτικές που έχει εφαρμόσει από τον Ιανουάριο του 2021.

Είναι ξεκάθαρο ότι οι ψηφοφόροι θέλουν μια αλλαγή, και η κα Χάρις είναι η υποψήφια της σπασμένης καθεστηκυίας τάξης.

Ο αμερικανικός λαός εξετάζει προσεκτικά αυτή την εκλογική αναμέτρηση. Ανακαλύπτουν ότι το αποτυχημένο έργο του κ. Μπάιντεν είναι το αποτυχημένο έργο της κας Χάρις, και οι παρωχημένες πολιτικές που υποσχόταν ο κ. Μπάιντεν για μια δεύτερη θητεία είναι το κεντρικό στοιχείο της απαισιόδοξης οπτικής της κας Χάρις για το μέλλον.

Μην έχετε καμία αμφιβολία: οι προεδρικές εκλογές του 2024 είναι ένα δημοψήφισμα για την προεδρία του Μπάιντεν, όπως ήταν η κατάσταση το 1980. Οι Αμερικανοί που είχαν βαρεθεί τη δυσχερή οικονομική κατάσταση και την αδυναμία εξωτερικής πολιτικής του Προέδρου Τζίμι Κάρτερ, εξέλεξαν με μεγάλη διαφορά τον Ρόναλντ Ρίγκαν.

Στις 5 Νοεμβρίου, οι ψηφοφόροι θα επιστρέψουν την Αμερική στον σωστό δρόμο, εκλέγοντας τον Ντόναλντ Τραμπ ως τον 47ο πρόεδρό μας.