Σύνοψη Άρθρου
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Κατερίνα Σπυριδάκη και Παύλος Γερουλάνος φέρνουν στη Βουλή τη διαχείριση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης για τον ορεινό τουρισμό.
Καταγγέλλουν διοχέτευση ευρωπαϊκών κονδυλίων σε μελέτες, καμπάνιες και ψηφιακές εφαρμογές, την ώρα που η ορεινή Ελλάδα ερημώνει.
Ζητούν απαντήσεις για το ύψος των δαπανών, τα κριτήρια κοστολόγησης και την απουσία ολοκληρωμένης στρατηγικής για την ορεινότητα.
Με αιχμηρή κοινοβουλευτική παρέμβαση, η βουλευτής Λασιθίου και τομεάρχης Τουρισμού του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, και ο βουλευτής Α’ Αθηνών και υπεύθυνος του ΠΑΣΟΚ για το Ταμείο Ανάκαμψης, Παύλος Γερουλάνος, φέρνουν στη Βουλή το ζήτημα της διαχείρισης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης για τον ορεινό τουρισμό και την περιφερειακή ανάπτυξη.
Οι δύο βουλευτές κάνουν λόγο για «σκανδαλώδη δυσαρμονία» ανάμεσα στις πραγματικές ανάγκες της ορεινής Ελλάδας και στις επιλογές χρηματοδότησης της κυβέρνησης, καταγγέλλοντας ότι πολύτιμοι ευρωπαϊκοί πόροι κατευθύνονται σε μελέτες, επικοινωνιακές δράσεις και ψηφιακές πλατφόρμες, ενώ τα χωριά της υπαίθρου χάνουν πληθυσμό, οικονομική δραστηριότητα και προοπτική.
Με ερώτηση προς τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Τουρισμού, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ασκούν σκληρή κριτική στην κυβερνητική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι η ιστορική ευκαιρία του Ταμείου Ανάκαμψης οδηγείται σε εξάντληση χωρίς ουσιαστικό αποτύπωμα στις τοπικές κοινωνίες.
Στην ερώτηση σημειώνεται ότι η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης θα μπορούσε να αποτελέσει μοχλό πραγματικής ανασυγκρότησης της χώρας. Ωστόσο, καθώς το πρόγραμμα λήγει εντός του 2026, οι δύο βουλευτές υποστηρίζουν ότι η ευκαιρία αυτή «πνέει τα λοίσθια», με τεράστια κονδύλια να διοχετεύονται σε αμφίβολης χρησιμότητας και προκλητικά υπερτιμημένες μελέτες.
Κατά το ΠΑΣΟΚ, ο ορεινός τουρισμός θα μπορούσε να λειτουργήσει ως εργαλείο παραγωγικής αναζωογόνησης της περιφέρειας, ενίσχυσης της τοπικής απασχόλησης και συγκράτησης του πληθυσμού. Η κυβέρνηση, σύμφωνα με την κριτική που διατυπώνεται, επέλεξε τη λογική της βιτρίνας, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τις υποδομές, τα κίνητρα και τις παρεμβάσεις που θα έδιναν πραγματική προοπτική στις ορεινές περιοχές.
Τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και οι «μελέτες βιτρίνας»
Η κοινοβουλευτική παρέμβαση εστιάζει στη δράση 16931 του Ταμείου Ανάκαμψης, με προϋπολογισμό που έφτασε τα 90 εκατ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται οι δύο βουλευτές, περίπου 11 έως 13 εκατ. ευρώ κατευθύνονται σε marketing, επικοινωνιακές στρατηγικές και ψηφιακές εφαρμογές, ενώ επιπλέον ποσά απορροφώνται από συμβουλευτικές υπηρεσίες και τεχνική βοήθεια.
Το ΠΑΣΟΚ συνδέει τη συγκεκριμένη κατανομή πόρων με την εικόνα εγκατάλειψης που επικρατεί σε μεγάλες ορεινές ζώνες της χώρας. Στην ερώτηση γίνεται λόγος για περιοχές που βιώνουν σοβαρή δημογραφική υποχώρηση, με μείωση πληθυσμού άνω του 15% έως 20% σε ορεινά τμήματα της Πίνδου, της Αρκαδίας και της Ευρυτανίας.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και σε περιοχές της Ηπείρου, όπου, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται οι βουλευτές, καταγράφηκαν ακόμη και μηδενικές γεννήσεις μέσα στο 2026. Η αναφορά αυτή εντάσσει το ζήτημα του ορεινού τουρισμού σε ένα ευρύτερο πρόβλημα δημογραφικής αποψίλωσης και κοινωνικής ερήμωσης.
Οι δύο βουλευτές υποστηρίζουν ότι η ορεινή Ελλάδα χρειάζεται σχέδιο ζωής και παραγωγής, με βασικές υποδομές, πρόσβαση, στήριξη μικρών επιχειρήσεων, κίνητρα για νέους ανθρώπους και ουσιαστική σύνδεση του τουρισμού με την τοπική οικονομία. Αντί για αυτό, όπως καταγγέλλουν, οι πόροι του RRF διοχετεύονται σε αποσπασματικές μελέτες πριν ακόμη ολοκληρωθεί η εθνική στρατηγική για την ορεινότητα.
Η κριτική γίνεται ακόμη πιο αιχμηρή λόγω του χρονισμού. Η κυβέρνηση, όπως σημειώνουν, ανακοίνωσε μόλις στα τέλη του 2025 ότι η ορεινότητα θα αποτελέσει αυτόνομο πυλώνα της Εθνικής Στρατηγικής Περιφερειακής Ανάπτυξης, ενώ το τελικό σχέδιο αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του 2026. Κατά τους βουλευτές, αυτό σημαίνει ότι μεγάλα κονδύλια έχουν ήδη δαπανηθεί χωρίς προηγουμένως να υπάρχει ολοκληρωμένο πλαίσιο πολιτικής.
Ερωτήματα για το σχέδιο, τις δαπάνες και την πραγματική στήριξη της υπαίθρου
Στο στόχαστρο της ερώτησης βρίσκεται και το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό. Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι το συγκεκριμένο πλαίσιο αφιερώνει ελάχιστο χώρο στην ορεινή Ελλάδα, γεγονός που, κατά τους δύο βουλευτές, αποτυπώνει την υποβάθμιση του ζητήματος από την κυβέρνηση.
Η παρέμβαση αναδεικνύει επίσης την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της υπαίθρου και των νέων ανθρώπων που επιμένουν να δραστηριοποιούνται σε δύσκολες συνθήκες. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στους «επίμονους κηπουρούς» της ελληνικής περιφέρειας, δηλαδή σε όσους κρατούν ζωντανά τα χωριά, παρά την έλλειψη κινήτρων, υποδομών και σταθερής κρατικής παρουσίας.
Οι δύο βουλευτές ζητούν συγκεκριμένες απαντήσεις από την κυβέρνηση για το ακριβές ύψος των κονδυλίων που έχουν διατεθεί σε μελέτες, συμβούλους και τεχνική βοήθεια. Ζητούν επίσης να αποσαφηνιστούν τα κριτήρια με τα οποία κοστολογήθηκαν τα έργα και να δοθούν εξηγήσεις για επιλογές που χαρακτηρίζουν προβληματικές ή μη βιώσιμες.
Ιδιαίτερη αιχμή διατυπώνεται για τη χρηματοδότηση λύσεων όπως το τεχνητό χιόνι σε χαμηλά υψόμετρα. Το ΠΑΣΟΚ θέτει ερώτημα για το εάν τέτοιες επιλογές ανταποκρίνονται στα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής, στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών και στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ορεινού τουρισμού.
Παράλληλα, οι βουλευτές ζητούν να διευκρινιστεί εάν υπάρχει πραγματικό κυβερνητικό σχέδιο που να συνδέει τον τουρισμό με τη δημογραφική ανάταξη, την κοινωνική συνοχή και την παραγωγική ανασυγκρότηση της ορεινής Ελλάδας.
Στην ουσία, η κοινοβουλευτική παρέμβαση επιχειρεί να ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση για το εάν το Ταμείο Ανάκαμψης αξιοποιήθηκε ως εργαλείο πραγματικής περιφερειακής ανασυγκρότησης ή αν εξελίχθηκε σε μηχανισμό παραγωγής μελετών, παρουσιάσεων και δράσεων περιορισμένου αντίκτυπου.
Το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί την κυβέρνηση ότι προτίμησε έργα επικοινωνιακής απόδοσης, αντί για παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να κρατήσουν ανθρώπους, επαγγέλματα και δραστηριότητες στην ελληνική ύπαιθρο. Το ερώτημα που τίθεται πλέον στη Βουλή είναι καθαρό: αν οι ευρωπαϊκοί πόροι υπηρετούν τις πραγματικές ανάγκες των ορεινών περιοχών ή αν εξαντλούνται σε μια πολιτική βιτρίνας, την ώρα που τα χωριά σβήνουν σιωπηλά.
