5 Σεπτεμβρίου 2026

Το 39ο Γυμνάσιο Αθηνών μεταμορφώθηκε σε έργο τέχνης

πρΑΙμ Σύνοψη Άρθρου

  • Η καθηγήτρια Ρέα Νταζύ ξεκίνησε την πρωτοβουλία μετά από βανδαλισμό σε τοίχο του σχολείου.
  • Περίπου 80 μαθητές δημιούργησαν 40 τοιχογραφίες σε διάστημα 2,5 ετών.
  • Τα έργα αποτελούν μια ιστορική χρονογραμμή από την προϊστορία έως το διάστημα.
  • Οι μαθητές σέβονται απόλυτα τα έργα και νιώθουν υπερηφάνεια για το σχολείο τους.
  • Η τέχνη χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο μάθησης και βελτίωσης της σχολικής ζωής.

Ένα μουτζουρωμένος τοίχος στο 39ο Γυμνάσιο Αθηνών, στην περιοχή της Κυψέλης, αποτέλεσε την αφορμή για μια εντυπωσιακή μεταμόρφωση του σχολικού περιβάλλοντος. Η πρωτοβουλία ανήκει στην καθηγήτρια Γαλλικών, Ρέα Νταζύ, η οποία, όταν αντίκρισε τον βανδαλισμένο τοίχο και έλαβε την απάντηση από μια μαθήτρια ότι «ήταν ήδη χάλια», αποφάσισε να αναζητήσει έναν δημιουργικό τρόπο αλλαγής της εικόνας του σχολείου.

Η ιδέα της κυρίας Νταζύ ήταν να καλυφθούν οι τοίχοι με τοιχογραφίες, εμπνευσμένες από την παγκόσμια ιστορία και τον πολιτισμό. Αφού εντόπισε ένα εγκεκριμένο πρόγραμμα εξωσχολικών δραστηριοτήτων από το υπουργείο Παιδείας, συνεργάστηκε με τον διευθυντή του σχολείου, Γιάννη Κελεπούρη, και ξεκίνησε το φιλόδοξο εγχείρημα πριν από τρία χρόνια. Η χρηματοδότηση της προσπάθειας καλύφθηκε από τον προϋπολογισμό του σχολείου και από προσωπικά έξοδα των εμπλεκομένων, ενώ οι πρώτες αμφιβολίες για τη διαχρονικότητα των έργων διαψεύστηκαν, καθώς οι μαθητές όχι μόνο δεν τα κατέστρεψαν, αλλά τα σέβονται και τα προστατεύουν.

Ένα χρονολόγιο 800 εικόνων στους διαδρόμους

Η προετοιμασία του εγχειρήματος ήταν ιδιαίτερα απαιτητική, καθώς η κυρία Νταζύ αφιέρωσε περισσότερες από 100 ώρες για τη μελέτη και τη δημιουργία των μακετών. Βασιζόμενη στο βιβλίο του Ισαάκ Ασίμοφ «Το χρονικό του κόσμου», επέλεξε περίπου 800 εικόνες που αποτυπώθηκαν στον διάδρομο του ισογείου με τη μορφή μιας εντυπωσιακής ιστορικής χρονογραμμής. Στο διάστημα των δυόμισι ετών, περίπου 80 μαθητές συμμετείχαν ενεργά στη ζωγραφική των τοίχων, δημιουργώντας 40 τοιχογραφίες που καλύπτουν μια διαδρομή από την προϊστορία έως τη σύγχρονη εποχή.

Οι παραστάσεις περιλαμβάνουν θέματα από την αρχαία Αίγυπτο, τη Μινωική Κρήτη, την αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη, το Βυζάντιο, τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, φτάνοντας μέχρι και την εξερεύνηση του διαστήματος. Επιπλέον, οι τάξεις του ισογείου διαθέτουν τοιχογραφίες που συνδέονται θεματικά με το χρονολόγιο του διαδρόμου, προσφέροντας μια καθηλωτική εμπειρία στους μαθητές. Ενδεικτικά, έξω από τη «Μοντέρνα Τάξη» δεσπόζουν μορφές όπως ο Σαρλό και ο Πικάσο, ενώ οι υπόλοιποι χώροι, όπως το κυλικείο, το προαύλιο, η βιβλιοθήκη και οι τουαλέτες, έχουν επίσης διακοσμηθεί με ανάλογα έργα.

Η τέχνη ως παιδαγωγικό εργαλείο

Η κυρία Νταζύ υπογραμμίζει ότι ο στόχος του εγχειρήματος ήταν διττός: αφενός να καταστήσει τον σχολικό χώρο πιο ευχάριστο και αφετέρου να χρησιμοποιήσει την τέχνη ως ένα λειτουργικό εργαλείο μάθησης. Μέσα από τις τοιχογραφίες, τα παιδιά έρχονται σε καθημερινή επαφή με ιστορικά γεγονότα και γεωγραφικούς τόπους, γεγονός που τους κεντρίζει το ενδιαφέρον και τα ωθεί να αναζητούν πληροφορίες. Ο διευθυντής του σχολείου, κύριος Κελεπούρης, επισημαίνει ότι η αλλαγή αυτή κατέστησε το σχολείο πιο ελκυστικό και δημιούργησε στους μαθητές ένα αίσθημα υπερηφάνειας και συναίνεσης.

Η επιτυχία του εγχειρήματος προσέλκυσε το ενδιαφέρον και άλλων σχολείων, με μαθητές και καθηγητές να επισκέπτονται το 39ο Γυμνάσιο για να θαυμάσουν τα έργα. Οι μαθητές του σχολείου αναλαμβάνουν τον ρόλο των ξεναγών, παρουσιάζοντας με ενθουσιασμό τη δουλειά τους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η κυρία Νταζύ, η χαρά της δημιουργίας και η ικανοποίηση της ολοκλήρωσης ενός δύσκολου έργου αποτέλεσαν τα βασικά κίνητρα για τους συμμετέχοντες, αποδεικνύοντας ότι μπορούν να πετύχουν στόχους που αρχικά έμοιαζαν ανέφικτοι.

Σεβασμός και δέος για το αποτέλεσμα

Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα αποτελέσματα της δράσης είναι ο απόλυτος σεβασμός των μαθητών προς τα έργα τέχνης. Παρά τις αρχικές προβλέψεις περί βανδαλισμών, οι τοιχογραφίες παραμένουν άθικτες, με τους νεοεισερχόμενους μαθητές να δείχνουν δέος και θαυμασμό για τον χώρο που τους υποδέχεται. Η κυρία Νταζύ τονίζει την έλλειψη σύνδεσης με την τέχνη και την ιστορία στην ελληνική κοινωνία, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν να λειτουργήσουν ως ερέθισμα για δημιουργικότητα.

Η ίδια σημειώνει ότι «τίποτα δεν είναι παρθενογένεση» και ότι τα παιδιά χρειάζονται οπτικά και πνευματικά ερεθίσματα για να εμπνευστούν. Ο διευθυντής του σχολείου συμπληρώνει ότι η επαφή με το ωραίο και το ενδιαφέρον βελτιώνει την καθημερινότητα τόσο των μαθητών όσο και των εκπαιδευτικών. Η συνολική αυτή εμπειρία αναδεικνύει ότι ακόμη και καταστάσεις που μοιάζουν παγιωμένες μπορούν να αλλάξουν με δημιουργικό τρόπο, προσφέροντας ένα νέο, πιο αισιόδοξο πλαίσιο για τη σχολική ζωή.

Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του 39ου Γυμνασίου.