A.Βορύλλας: «Η Ελλάδα δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι» – Σφοδρή κριτική σε κυβέρνηση τράπεζεςκαι

Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέας Βορύλλας, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στον Τάσο Γκουριώτη, εκδότη και διευθυντή της ενημερωτικής ιστοσελίδας pronews.gr, αναδεικνύει τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα, από τα κόκκινα δάνεια και την απώλεια της πρώτης κατοικίας μέχρι το δημογραφικό, τη μεταναστευτική πολιτική, τη Δικαιοσύνη και τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Παρουσιάζει τις οικονομικές προτάσεις της ΝΙΚΗΣ, ασκεί αιχμηρή κριτική στην κυβέρνηση και στο πολιτικό σύστημα, ενώ αναφέρεται στην εσωτερική πορεία, την πολιτική ταυτότητα και τις προτεραιότητες του κόμματός του.

Γράφει: ο Νίκος Κυριακάκης

Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια βαθιά κοινωνική, οικονομική και θεσμική δοκιμασία. Η στεγαστική κρίση απειλεί την οικογενειακή περιουσία, τα κόκκινα δάνεια εξακολουθούν να αποτελούν εφιάλτη για χιλιάδες νοικοκυριά, η δημογραφική συρρίκνωση αποκτά ανησυχητικές διαστάσεις και η εμπιστοσύνη των πολιτών προς το πολιτικό σύστημα δοκιμάζεται καθημερινά.

Σε αυτή την πραγματικότητα επικεντρώνεται η πολιτική παρέμβαση του βουλευτή της ΝΙΚΗΣ, Ανδρέα Βορύλλα, ο οποίος επιχειρεί να συνδέσει τα προβλήματα της καθημερινότητας με τις κεντρικές επιλογές της κυβερνητικής πολιτικής, παρουσιάζοντας παράλληλα τις προτάσεις του κόμματός του.

Από τις λαϊκές συνοικίες της Δυτικής Αθήνας μέχρι τα τραπεζικά χαρτοφυλάκια και από την υπογεννητικότητα μέχρι τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, ο κ. Βορύλλας περιγράφει μια χώρα στην οποία, όπως υποστηρίζει, η οικονομική ανάπτυξη δεν αποτυπώνεται με τον ίδιο τρόπο στη ζωή των απλών πολιτών.

Το κεντρικό πολιτικό του επιχείρημα είναι ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει μεμονωμένα προβλήματα, αλλά μια συνολική κρίση προτεραιοτήτων. Μια κρίση που, κατά την εκτίμησή του, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αποσπασματικά επιδόματα, προσωρινές διευκολύνσεις και πολιτική διαχείριση των εντυπώσεων.

Η Δυτική Αθήνα ως καθρέφτης της πραγματικής οικονομίας

Το Περιστέρι, η Πετρούπολη, το Αιγάλεω, το Ίλιον και το Καματερό δεν αποτελούν για τον Ανδρέα Βορύλλα απλώς περιοχές πολιτικής δραστηριότητας. Είναι γειτονιές στις οποίες η καθημερινή οικονομική πίεση γίνεται ιδιαίτερα αισθητή.

Εργαζόμενοι, μικροεπαγγελματίες, συνταξιούχοι και οικογένειες που προσπαθούν να ανταποκριθούν στο κόστος ζωής συνθέτουν, όπως περιγράφει, την εικόνα μιας κοινωνίας που αγωνίζεται χωρίς οικονομικά στηρίγματα και προνομιακές διασυνδέσεις.

Η αναφορά του στην πρώτη μεγάλη συγκέντρωση της ΝΙΚΗΣ στο Περιστέρι το 2023 έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία. Όπως αφηγείται, μέσα σε μόλις τέσσερις ημέρες οργανώθηκε μια εκδήλωση στο εκκλησιαστικό άλσος, στην οποία, κατά τον ίδιο, συγκεντρώθηκαν περίπου 2.500 πολίτες.

Για τον βουλευτή, η συμμετοχή αυτή δεν αποτελούσε μόνο ένδειξη κομματικής αποδοχής. Ήταν ένα μήνυμα ότι σημαντικό τμήμα της κοινωνίας αναζητούσε διαφορετικό πολιτικό λόγο, μακριά από τους καθιερωμένους μηχανισμούς εξουσίας.

Άλλωστε, η πολιτική απογοήτευση στις λαϊκές συνοικίες δεν εκφράζεται πάντοτε με οργανωμένη κομματική αντίδραση. Συχνά αποτυπώνεται στην αποχή, στη δυσπιστία και στην αίσθηση ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην εκείνων που καλούνται να πληρώσουν το κόστος τους.

Κόκκινα δάνεια: Η πρώτη κατοικία ανάμεσα στις τράπεζες και τα funds

Η κριτική στον τρόπο διαχείρισης των δανείων αποτελεί μία από τις κεντρικές παρεμβάσεις του βουλευτή.

Ιδιαίτερα σκληρή είναι η τοποθέτηση του Ανδρέα Βορύλλα απέναντι στο τραπεζικό σύστημα και στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται σήμερα τις οφειλές οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων.

Ο ίδιος διατυπώνει την πολιτική εκτίμηση ότι το πλαίσιο μεταβίβασης προβληματικών δανείων σε επενδυτικά κεφάλαια εξυπηρέτησε πρωτίστως την προστασία του τραπεζικού συστήματος, περιορίζοντας την έκθεση των τραπεζικών διοικήσεων στις συνέπειες της προηγούμενης διαχείρισης των δανείων.

Πρόκειται για σοβαρή αιχμή, η οποία, στο σκέλος που αφορά ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες, απαιτεί συγκεκριμένη νομική τεκμηρίωση.

Εκείνο που αναδεικνύεται με ιδιαίτερη ένταση είναι η θέση του δανειολήπτη. Ένας πολίτης που επί χρόνια κατέβαλλε δόσεις, αλλά στη συνέχεια βρέθηκε αντιμέτωπος με ανεργία, μείωση εισοδήματος ή επαγγελματική καταστροφή, ενδέχεται πλέον να διαπραγματεύεται όχι με την τράπεζα από την οποία δανείστηκε, αλλά με μια εταιρεία διαχείρισης.

Ο κ. Βορύλλας υποστηρίζει ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δεν αποτιμάται επαρκώς το ιστορικό πληρωμών του οφειλέτη και η πραγματική οικονομική του δυνατότητα.

Η ουσία της κριτικής του βρίσκεται στην απόσταση ανάμεσα στην τιμή με την οποία αποκτάται ένα προβληματικό δανειακό χαρτοφυλάκιο και στις απαιτήσεις που εξακολουθούν να υφίστανται έναντι του δανειολήπτη.

Οι μεταβιβάσεις γίνονται συνήθως στο πλαίσιο συνολικών χαρτοφυλακίων, με διαφορετικές αποτιμήσεις και προϋποθέσεις. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, ο πολίτης συχνά δεν έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει μια αντίστοιχα ευνοϊκή συμφωνία προτού μεταβιβαστεί η απαίτηση.

Η πρόταση της ΝΙΚΗΣ: Πρώτα συμφωνία με τον δανειολήπτη, μετά μεταβίβαση

Στο σημείο αυτό ο βουλευτής παρουσιάζει μια συγκεκριμένη πρόταση της ΝΙΚΗΣ.

Προτού μια τράπεζα προχωρήσει στη μεταβίβαση ενός μη εξυπηρετούμενου δανείου σε επενδυτικό κεφάλαιο, να προβλέπεται ουσιαστική δυνατότητα διαπραγμάτευσης με τον ίδιο τον οφειλέτη.

Η διαδικασία, όπως την περιγράφει, θα μπορούσε να πραγματοποιείται με επίσημη έγγραφη επικοινωνία, ακόμη και μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, και να καταλήγει σε δεσμευτική συμφωνία.

Για παράδειγμα, εάν ο δανειολήπτης μπορεί να εξασφαλίσει 80.000 ευρώ για τη διευθέτηση της υποχρέωσής του, να εξετάζεται η δυνατότητα οριστικού διακανονισμού προτού η απαίτηση καταλήξει σε τρίτο φορέα.

Η πρόταση δεν αποτελεί περιγραφή του ισχύοντος νομικού πλαισίου, αλλά πολιτική κατεύθυνση που θα απαιτούσε συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις.

Το βασικό ερώτημα που θέτει είναι σαφές: Γιατί να μη δίνεται στον ίδιο τον δανειολήπτη μια πραγματική ευκαιρία να διασώσει την κατοικία του, πριν το χρέος του αποτελέσει αντικείμενο επενδυτικής συναλλαγής;

Πλειστηριασμοί, ακίνητα και Golden Visa: Ποιος τελικά αποκτά την ελληνική περιουσία;

Η συζήτηση για τα κόκκινα δάνεια επεκτείνεται αναπόφευκτα στην αγορά ακινήτων.

Ο κ. Βορύλλας εκφράζει την ανησυχία ότι η απώλεια κατοικιών μέσω πλειστηριασμών μπορεί να συμβάλει στη συγκέντρωση ακινήτων σε επενδυτικά χαρτοφυλάκια, την ώρα που ολοένα περισσότερες ελληνικές οικογένειες δυσκολεύονται να αποκτήσουν ιδιόκτητη στέγη.

Συνδέει, επίσης, αυτή την εξέλιξη με τη διεθνή επενδυτική ζήτηση και το πρόγραμμα Golden Visa, θέτοντας ζήτημα προστασίας της ελληνικής ακίνητης περιουσίας.

Ωστόσο, ο πλειστηριασμός ενός ακινήτου δεν συνεπάγεται αυτομάτως ένταξή του στο πρόγραμμα Golden Visa. Πρόκειται για διαφορετικές διαδικασίες, οι οποίες μπορούν να συνδεθούν μόνο υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Το ευρύτερο πρόβλημα παραμένει υπαρκτό: η ελληνική αγορά κατοικίας βρίσκεται υπό πίεση, με τις τιμές αγοράς και τα μισθώματα να επιβαρύνουν ιδιαίτερα τα νεότερα νοικοκυριά.

Και εδώ ακριβώς η οικονομική συζήτηση μετατρέπεται σε βαθύ κοινωνικό και δημογραφικό ζήτημα.

Δημογραφικό: Μια χώρα που χάνει σταδιακά τις νέες γενιές της

Για τον βουλευτή της ΝΙΚΗΣ, το στεγαστικό πρόβλημα και η δημογραφική συρρίκνωση είναι δύο πλευρές της ίδιας πραγματικότητας.

Πώς μπορεί ένα νέο ζευγάρι να σχεδιάσει τη δημιουργία οικογένειας όταν το εισόδημά του δεν επαρκεί για ένα αξιοπρεπές σπίτι; Πώς μπορεί να αποκτήσει δεύτερο ή τρίτο παιδί όταν η επαγγελματική σταθερότητα παραμένει αβέβαιη και το κόστος διαβίωσης αυξάνεται;

Οι αριθμοί αναδεικνύουν τη σοβαρότητα του προβλήματος.

Το 2009 στην Ελλάδα είχαν καταγραφεί 117.933 γεννήσεις, ενώ το 2025 οι γεννήσεις υποχώρησαν περίπου στις 65.600. Η πτωτική τάση είναι μακροχρόνια και δεν μπορεί να εξηγηθεί αποκλειστικά από τις οικονομικές συνθήκες μιας συγκεκριμένης κυβερνητικής περιόδου.

Ο Ανδρέας Βορύλλας επισημαίνει ότι η αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας προϋποθέτει μακροχρόνια πολιτική για την οικογένεια, τη στέγαση, την εργασία και το διαθέσιμο εισόδημα.

Στη συζήτηση εντάσσει και τις γεννήσεις παιδιών από οικογένειες μεταναστευτικής προέλευσης, εκφράζοντας προβληματισμό για τις δημογραφικές μεταβολές.

Η σχετική αναφορά, ωστόσο, χρειάζεται στατιστική αποσαφήνιση: χωρίς συγκρίσιμα στοιχεία για την υπηκοότητα ή τη χώρα γέννησης των γονέων και το σύνολο των γεννήσεων, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για τα ποσοστά στα δημόσια μαιευτήρια.

Το βέβαιο είναι ότι η υπογεννητικότητα αποτελεί μια από τις σοβαρότερες μακροχρόνιες προκλήσεις για το ασφαλιστικό σύστημα, την οικονομία και την κοινωνική συνοχή.

Μεταναστευτικό και ασφάλεια: Η ανησυχία για τις γειτονιές

Στο μεταναστευτικό, ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ υιοθετεί αυστηρή πολιτική γραμμή, συνδέοντας την ανάγκη ελέγχου των συνόρων με την προστασία της κοινωνικής συνοχής και την αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας.

Αναφέρεται σε περιοχές της Αθήνας, μεταξύ των οποίων και η Πατησίων, περιγράφοντας αλλαγές στην καθημερινότητα των κατοίκων και μεταφέροντας ανησυχίες για την ασφάλεια και την παραβατικότητα.

Κατά την πολιτική του προσέγγιση, η διαχείριση των παράτυπων μεταναστευτικών ροών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απομονωμένο διοικητικό ζήτημα. Επηρεάζει την τοπική κοινωνία, τις δημόσιες υπηρεσίες και τη δυνατότητα του κράτους να διασφαλίζει την τήρηση των κανόνων.

Χρειάζεται, πάντως, να διαχωρίζονται οι προσωπικές εκτιμήσεις για την ασφάλεια από τα επίσημα στοιχεία εγκληματικότητας. Η εθνικότητα ή το μεταναστευτικό καθεστώς δεν τεκμηριώνουν από μόνα τους παραβατική συμπεριφορά, ενώ οποιοσδήποτε ισχυρισμός για αύξηση εγκληματικότητας απαιτεί ειδικά δεδομένα ανά περιοχή και κατηγορία αδικήματος.

Η ουσία του πολιτικού αιτήματος που προβάλλει ο κ. Βορύλλας είναι η ύπαρξη οργανωμένης μεταναστευτικής πολιτικής, με σαφείς κανόνες, ουσιαστικούς ελέγχους και αποτελεσματική προστασία της δημόσιας ασφάλειας.

Οικονομία: Φορολόγηση τραπεζών και νέα έσοδα αντί για διαρκή επιβάρυνση των πολιτών

Μία από τις βασικές θέσεις του Ανδρέα Βορύλλα είναι ότι η ελληνική οικονομία διαθέτει δυνατότητες άντλησης πρόσθετων δημοσίων εσόδων, οι οποίες, κατά την εκτίμησή του, δεν αξιοποιούνται επαρκώς.

Ο βουλευτής υποστηρίζει ότι η δημοσιονομική πολιτική δεν μπορεί να στηρίζεται διαρκώς στην επιβάρυνση των μισθωτών, των συνταξιούχων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, την ώρα που άλλες δραστηριότητες εμφανίζουν σημαντική κερδοφορία.

Στο πλαίσιο αυτό παρουσιάζει μια σειρά προτάσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν τη φορολόγηση των τραπεζικών υπερκερδών, την ανάπτυξη φορολογικού πλαισίου για τα κρυπτονομίσματα, την αποτελεσματικότερη εποπτεία των χρηματικών εμβασμάτων και την αυστηρότερη φορολόγηση του διαδικτυακού στοιχηματισμού.

Έκτακτη εισφορά 40% στις τράπεζες

Η πρόταση για έκτακτη φορολόγηση των τραπεζών αποτελεί μία από τις περισσότερο χαρακτηριστικές οικονομικές παρεμβάσεις που προβάλλει.

Ο κ. Βορύλλας επικαλείται το παράδειγμα της Ιταλίας, όπου η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι προχώρησε το 2023 σε θεσμοθέτηση ειδικής φορολογικής επιβάρυνσης με συντελεστή 40% επί συγκεκριμένης αύξησης των καθαρών εσόδων από τόκους, υπό περιορισμούς και ειδικές προϋποθέσεις.

Η λογική της πρότασης είναι ότι ένα μέρος της αυξημένης τραπεζικής κερδοφορίας θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει κοινωνικές και αναπτυξιακές παρεμβάσεις, ιδίως σε μια περίοδο κατά την οποία τα νοικοκυριά αντιμετωπίζουν έντονη οικονομική πίεση.

Η αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου μέτρου εξαρτάται, βεβαίως, από τη φορολογική βάση, τις εξαιρέσεις και την τελική εισπραξιμότητα. Συνεπώς, η αναφορά σε συντελεστή 40% δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με αντίστοιχα έσοδα για το Δημόσιο.

Το πολιτικό επιχείρημα, πάντως, είναι σαφές: όταν οι τράπεζες καταγράφουν υψηλή κερδοφορία, είναι θεμιτό να εξετάζεται κατά πόσο μπορούν να συμβάλουν περισσότερο στη χρηματοδότηση των κοινωνικών αναγκών.

Κρυπτονομίσματα και ηλεκτρονικός στοιχηματισμός

Δεύτερη πηγή πιθανών εσόδων, κατά τον βουλευτή, είναι η φορολογική αξιοποίηση των συναλλαγών που σχετίζονται με τα κρυπτονομίσματα.

Ο κ. Βορύλλας επικρίνει την καθυστέρηση στη δημιουργία ενός σαφούς και αποτελεσματικού φορολογικού πλαισίου, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μια αγορά με σημαντική οικονομική δραστηριότητα.

Επικαλείται το παράδειγμα της Κύπρου και θεωρεί ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να οργανώσει ταχύτερα έναν μηχανισμό φορολόγησης των σχετικών κερδών, με κανόνες που θα διασφαλίζουν τη διαφάνεια.

Παράλληλα, εισηγείται αυστηρότερη φορολογική αντιμετώπιση των τυχερών παιχνιδιών και του ηλεκτρονικού στοιχηματισμού.

Η θέση του είναι ότι το κράτος πρέπει να επανεξετάσει την κατανομή των φορολογικών βαρών και να αναζητήσει πρόσθετους πόρους από κερδοφόρες δραστηριότητες, αντί να καταφεύγει πρωτίστως σε επιβαρύνσεις της παραγωγικής οικονομίας.

Έλεγχος χρηματικών εμβασμάτων και δηλωμένων εισοδημάτων

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στις μεταφορές χρημάτων από την Ελλάδα προς τρίτες χώρες.

Προτείνει την ενίσχυση των διασταυρώσεων ανάμεσα στα ποσά που διακινούνται μέσω εταιρειών μεταφοράς χρημάτων και στα εισοδήματα που δηλώνονται στις φορολογικές αρχές.

Η πρότασή του εστιάζει ιδίως στα εμβάσματα μεταναστών, με στόχο τον εντοπισμό πιθανών αποκλίσεων ή αδήλωτων εισοδημάτων.

Μια τέτοια πολιτική, για να είναι αποτελεσματική και νόμιμη, θα πρέπει να εφαρμόζεται με αντικειμενικά οικονομικά κριτήρια, χωρίς διακρίσεις λόγω εθνικότητας, και με σεβασμό στην προστασία των προσωπικών δεδομένων.

Ορυκτός πλούτος και ενέργεια: Η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τα στρατηγικά της πλεονεκτήματα

Ο βουλευτής της ΝΙΚΗΣ επεκτείνει την οικονομική του επιχειρηματολογία στην ενεργειακή πολιτική και στην αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου.

Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα στρατηγικά μέταλλα, όπως το γάλλιο, που αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία για τις σύγχρονες τεχνολογίες, τις τηλεπικοινωνίες και τις προηγμένες βιομηχανικές εφαρμογές.

Η ευρωπαϊκή προσπάθεια περιορισμού της εξάρτησης από τρίτες χώρες δημιουργεί νέες προοπτικές για κράτη που διαθέτουν κατάλληλους φυσικούς πόρους, τεχνογνωσία και βιομηχανικές υποδομές.

Στην ίδια συζήτηση εντάσσει τις ενεργειακές υποδομές της χώρας και ειδικότερα τις εγκαταστάσεις υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Αλεξανδρούπολη.

Για τον κ. Βορύλλα, η ενεργειακή ασφάλεια δεν αποτελεί αποκλειστικά ζήτημα επάρκειας καυσίμων. Συνδέεται με τη γεωπολιτική θέση της Ελλάδας, την ανταγωνιστικότητα της παραγωγής και την ικανότητα της χώρας να διαμορφώνει οικονομική στρατηγική.

Η αξιοποίηση αυτών των δυνατοτήτων, ωστόσο, προϋποθέτει επενδύσεις, υποδομές, περιβαλλοντικές εγγυήσεις και συγκεκριμένο οικονομικό σχεδιασμό.

Το ερώτημα είναι εάν η χώρα θα παραμείνει κυρίως καταναλωτής εισαγόμενης ενέργειας και τεχνολογίας ή εάν θα αναπτύξει ισχυρότερη παραγωγική βάση.

«Η Βουλή θυμίζει ποδοσφαιρική ομάδα με μεταγραφές» – Η κριτική στο πολιτικό σύστημα

Από την οικονομία, ο Ανδρέας Βορύλλας περνά στη λειτουργία του ελληνικού πολιτικού συστήματος, χρησιμοποιώντας έναν ιδιαίτερα αιχμηρό παραλληλισμό.

Παρομοιάζει τη σημερινή κοινοβουλευτική πραγματικότητα με ποδοσφαιρική ομάδα στην οποία πραγματοποιούνται συνεχείς μεταγραφές, αλλά απουσιάζει η σταθερή αγωνιστική ταυτότητα.

Πίσω από αυτή την εικόνα βρίσκεται η κριτική του στις μετακινήσεις στελεχών, στην ελλιπή ιδεολογική συνέπεια και στην αντιπαράθεση που, κατά την άποψή του, εξαντλείται σε επικοινωνιακές συγκρούσεις.

Θεωρεί ότι μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης αδυνατεί να παρουσιάσει ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, ενώ η πολιτική συζήτηση περιορίζεται συχνά σε δημοσκοπικούς συσχετισμούς και κομματικούς ανταγωνισμούς.

Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ βρίσκονται στο επίκεντρο των παρατηρήσεών του, με τον ίδιο να αμφισβητεί κατά πόσο οι αντιπαραθέσεις τους ανταποκρίνονται στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Η κριτική αυτή αντανακλά την προσπάθεια της ΝΙΚΗΣ να εμφανιστεί ως πολιτική δύναμη με διακριτή ιδεολογική ταυτότητα, αν και η αξιολόγηση της δικής της αποτελεσματικότητας απαιτεί αντίστοιχα έλεγχο των κοινοβουλευτικών πρωτοβουλιών και των συγκεκριμένων προτάσεών της.

«Το σημαντικότερο υπουργείο για τις επενδύσεις είναι το Δικαιοσύνης»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η θέση του Ανδρέα Βορύλλα ότι ο σημαντικότερος παράγοντας προσέλκυσης σοβαρών επενδύσεων δεν βρίσκεται απαραίτητα στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ή στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Κατά την εκτίμησή του, βρίσκεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Η συλλογιστική του βασίζεται σε ένα ουσιαστικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας: τις καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης και την αβεβαιότητα που μπορεί να δημιουργούν σε επενδυτές και επιχειρήσεις.

Ένας επενδυτής, υποστηρίζει, δεν ενδιαφέρεται μόνο για τους φορολογικούς συντελεστές ή τα οικονομικά κίνητρα. Θέλει να γνωρίζει πόσο γρήγορα μπορούν να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες διοικητικές διαδικασίες και, κυρίως, πόσο αποτελεσματικά θα προστατευθούν τα δικαιώματά του εάν προκύψει μια δικαστική διαφορά.

Ο βουλευτής επικαλείται καθυστερήσεις 18 έως 20 μηνών σε διαδικασίες αδειοδότησης και ακόμη μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα για την επίλυση ορισμένων διαφορών. Οι χρόνοι αυτοί δεν αποτελούν ενιαίο κανόνα για όλες τις άδειες και όλες τις δικαστικές υποθέσεις, αλλά αποτυπώνουν τον προβληματισμό του για τη διοικητική και δικαστική αποτελεσματικότητα.

Η ασφάλεια δικαίου αποτελεί βασικό στοιχείο μιας υγιούς οικονομίας.

Διότι ποιος σοβαρός επιχειρηματίας θα δεσμεύσει σημαντικά κεφάλαια σε μια επένδυση εάν δεν μπορεί να προβλέψει με εύλογη βεβαιότητα πότε θα ολοκληρωθεί μια κρίσιμη διοικητική ή δικαστική διαδικασία;

Η τοποθέτηση αυτή μεταφέρει τη συζήτηση από τις επιδοτήσεις και τα επενδυτικά πακέτα στη λειτουργία των θεσμών.

Και θέτει ένα ευρύτερο ζήτημα: Μπορεί να υπάρξει πραγματική οικονομική ανάπτυξη χωρίς γρήγορη και αποτελεσματική Δικαιοσύνη;

Μητσοτάκης και Νέα Δημοκρατία: Η απόσταση από την παραδοσιακή εκλογική βάση

Ο Ανδρέας Βορύλλας ασκεί κριτική και στις ιδεολογικές επιλογές της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Κατά την άποψή του, σημαντικό μέρος της παραδοσιακής συντηρητικής εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας αισθάνεται ότι η κυβέρνηση έχει απομακρυνθεί από θέσεις με τις οποίες είχε συνδεθεί ιστορικά.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρει τη νομοθέτηση του γάμου μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου, η οποία προκάλεσε αντιδράσεις σε συντηρητικούς πολιτικούς και κοινωνικούς κύκλους.

Η πολιτική διαφωνία του εντάσσεται στις ιδεολογικές θέσεις της ΝΙΚΗΣ για την οικογένεια και την κοινωνική οργάνωση. Αυτό δεν αναιρεί ότι τα δικαιώματα που θεσπίστηκαν αφορούν την ισότιμη νομική αναγνώριση συγκεκριμένων οικογενειακών σχέσεων.

Παράλληλα, ο κ. Βορύλλας υποστηρίζει ότι η οικονομική πίεση των νοικοκυριών επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τη σχέση της κυβέρνησης με τους πολίτες.

Η επιχειρηματολογία του καταλήγει στην εκτίμηση ότι η Νέα Δημοκρατία αντιμετωπίζει όχι μόνο κοινωνική δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, αλλά και πρόβλημα πολιτικής εκπροσώπησης ενός τμήματος των παραδοσιακών ψηφοφόρων της.

Ουκρανία, Μέση Ανατολή και ενεργειακό κόστος: Οι επιλογές της Ελλάδας στη διεθνή σκακιέρα

Η εξωτερική πολιτική αποτελεί ακόμη έναν άξονα της παρέμβασής του.

Ο βουλευτής εκφράζει επιφυλάξεις για τον βαθμό εμπλοκής της Ελλάδας στις διεθνείς αντιπαραθέσεις και ιδιαίτερα στις εξελίξεις γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.

Η βασική του θέση είναι ότι μια χώρα με το οικονομικό και γεωπολιτικό μέγεθος της Ελλάδας οφείλει να αξιολογεί προσεκτικά τη συμμετοχή της σε διεθνείς πρωτοβουλίες, λαμβάνοντας υπόψη το εθνικό συμφέρον, τις συμμαχικές της υποχρεώσεις και τις οικονομικές συνέπειες.

Κατά την άποψή του, οι γεωπολιτικές κρίσεις μεταφέρονται τελικά στην καθημερινότητα των πολιτών μέσω του ενεργειακού κόστους, των μεταφορών και των τιμών των προϊόντων.

Η αύξηση των διεθνών τιμών της ενέργειας επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες και δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στις ελληνικές διπλωματικές επιλογές. Ωστόσο, η συζήτηση για τον βαθμό ενεργειακής εξάρτησης της χώρας και την ανθεκτικότητα της οικονομίας αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε περιόδους διεθνούς αστάθειας.

Η επιχειρηματική λογική του Ντόναλντ Τραμπ

Ο Ανδρέας Βορύλλας αναφέρεται και στον Ντόναλντ Τραμπ, τον οποίο περιγράφει ως πολιτικό ηγέτη που αντιμετωπίζει τις διεθνείς σχέσεις με έντονα επιχειρηματικά χαρακτηριστικά.

Κατά την εκτίμησή του, ο Αμερικανός πρόεδρος επιδιώκει να αξιολογεί συμφωνίες και διεθνείς δεσμεύσεις με όρους διαπραγματευτικού οφέλους και άμεσου αποτελέσματος.

Παράλληλα, θεωρεί ότι οι ευρωπαϊκές ηγεσίες δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στον ρυθμό και στον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ μεταβάλλει τα δεδομένα των διαπραγματεύσεων.

Η προσέγγιση αυτή δεν συνιστά απαραίτητα συνολική αποδοχή της αμερικανικής πολιτικής. Αναδεικνύει, όμως, την ανάγκη που βλέπει ο κ. Βορύλλας για πιο ευέλικτη ευρωπαϊκή στρατηγική και σαφέστερη υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.

ΝΙΚΗ: Οι εσωκομματικές δυσκολίες και η προσπάθεια συγκρότησης πολιτικής ταυτότητας

Ο βουλευτής δεν αποφεύγει να αναφερθεί και στην εσωτερική διαδρομή της ΝΙΚΗΣ.

Αναγνωρίζει ότι στα πρώτα στάδια της κοινοβουλευτικής της παρουσίας εμφανίστηκαν δυσκολίες και εσωτερικές αναταράξεις.

Τις αποδίδει, μεταξύ άλλων, στο γεγονός ότι σημαντικό μέρος των στελεχών του κινήματος δεν προερχόταν από παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς, αλλά από την επαγγελματική δραστηριότητα, την αγορά, την επιστήμη και τις επιχειρήσεις.

Η μετάβαση από μια πολιτική πρωτοβουλία σε οργανωμένο κοινοβουλευτικό κόμμα απαιτεί θεσμική συγκρότηση, εσωτερική πειθαρχία και δυνατότητα συνεννόησης ανάμεσα σε πρόσωπα με διαφορετικές διαδρομές.

Ο Ανδρέας Βορύλλας υποστηρίζει ότι οι αρχικές δυσκολίες έχουν σε μεγάλο βαθμό ξεπεραστεί και ότι το κίνημα επιχειρεί πλέον να ενισχύσει την πολιτική του παρουσία με σταθερότερη οργανωτική βάση.

Η πραγματική δοκιμασία, ασφαλώς, βρίσκεται στην ικανότητα ενός κόμματος να μετατρέπει την ιδεολογική του ταυτότητα σε επεξεργασμένες δημόσιες πολιτικές.

Δημήτρης Νατσιός: «Ταπεινός, ενωτικός και με ήθος»

Ιδιαίτερα θετική είναι η αναφορά του βουλευτή στον πρόεδρο της ΝΙΚΗΣ, Δημήτρη Νατσιό.

Τον παρουσιάζει ως άνθρωπο με διαφορετική πολιτική διαδρομή από εκείνη των επαγγελματιών της πολιτικής, δίνοντας έμφαση στην εκπαιδευτική του ιδιότητα, στην προσωπική του μετριοπάθεια και στη δυνατότητα να λειτουργεί ενωτικά.

Κατά τον κ. Βορύλλα, τα χαρακτηριστικά αυτά αποτελούν σημαντικό στοιχείο της πολιτικής φυσιογνωμίας της ΝΙΚΗΣ.

Η αναφορά δεν περιορίζεται στις προσωπικές αρετές του προέδρου. Συνδέεται με την προσπάθεια του κόμματος να παρουσιάσει ένα διαφορετικό πρότυπο πολιτικής ηγεσίας, με έμφαση στην εθνική ταυτότητα, στην οικογένεια, στην Ορθόδοξη παράδοση και στην κοινωνική συνοχή.

Πρόκειται για τη φυσιογνωμία που επιδιώκει να καλλιεργήσει η ΝΙΚΗ στον δημόσιο διάλογο, με τον κ. Βορύλλα να δηλώνει την εμπιστοσύνη του στην ηγεσία του κινήματος.

Νίκος Αναδιώτης: Η ευρωπαϊκή παρουσία και οι παρεμβάσεις για Τέμπη και δανειολήπτες

Στο ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Ανδρέας Βορύλλας αναφέρεται στη δραστηριότητα του ευρωβουλευτή της ΝΙΚΗΣ, Νίκου Αναδιώτη.

Επισημαίνει τη σταθερότητα των πολιτικών του τοποθετήσεων και την προσπάθειά του να μεταφέρει ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

Μεταξύ των θεμάτων που αναδεικνύει είναι η τραγωδία των Τεμπών και το πρόβλημα των κόκκινων δανείων.

Για τη ΝΙΚΗ, η παρουσία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί δυνατότητα διεθνοποίησης ζητημάτων που συνδέονται με τη λειτουργία των θεσμών, την προστασία των πολιτών και την οικονομική δικαιοσύνη.

Η ουσιαστική αποτίμηση των πρωτοβουλιών αυτών προϋποθέτει, φυσικά, την εξέταση των συγκεκριμένων παρεμβάσεων, ερωτήσεων και αποτελεσμάτων τους.

Η δεύτερη ανάγνωση: Ποιος πληρώνει τελικά το κόστος της ελληνικής ανάπτυξης;

Πέρα από τις κομματικές αντιπαραθέσεις, η παρέμβαση του Ανδρέα Βορύλλα αναδεικνύει ένα θεμελιώδες ερώτημα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Ποιος ωφελείται από την ανάπτυξη και ποιος καλείται να πληρώσει το κόστος της;

Όταν ένας εργαζόμενος δυσκολεύεται να πληρώσει το ενοίκιό του, όταν μια οικογένεια βρίσκεται αντιμέτωπη με την απώλεια της πρώτης κατοικίας της και όταν οι νέοι αναβάλλουν τη δημιουργία οικογένειας για οικονομικούς λόγους, η πολιτική αντιπαράθεση δεν μπορεί να εξαντλείται στους δημοσιονομικούς δείκτες.

Από την άλλη πλευρά, η αποτελεσματικότητα των πολιτικών προτάσεων δεν κρίνεται μόνο από τις προθέσεις τους.

Η έκτακτη φορολόγηση των τραπεζών χρειάζεται αξιόπιστη εκτίμηση εσόδων. Η προστασία των δανειοληπτών απαιτεί συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο. Η αντιμετώπιση του δημογραφικού προϋποθέτει μακροχρόνια χρηματοδότηση. Η μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης χρειάζεται μετρήσιμα αποτελέσματα και η ενεργειακή στρατηγική ρεαλιστικό σχεδιασμό.

Επομένως, η πραγματική πολιτική συζήτηση δεν είναι μόνο ποιος περιγράφει καλύτερα τα προβλήματα, αλλά ποιος παρουσιάζει εφαρμόσιμες λύσεις και μπορεί να λογοδοτήσει για αυτές.

Σε αυτό το πεδίο επιδιώκει να τοποθετηθεί η ΝΙΚΗ, με τον Ανδρέα Βορύλλα να προβάλλει ένα πολιτικό αφήγημα που συνδέει την οικονομική προστασία της οικογένειας, την εθνική κυριαρχία, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την αποτελεσματική λειτουργία των θεσμών.

Το αν οι προτάσεις αυτές μπορούν να αποκτήσουν ευρύτερη κοινωνική αποδοχή είναι ζήτημα που θα κριθεί στην πράξη.

Ένα, ωστόσο, είναι σαφές: Η κρίση της ελληνικής κοινωνίας δεν αποτυπώνεται μόνο στους αριθμούς. Αποτυπώνεται στην αγωνία για το αύριο, στην ανασφάλεια της κατοικίας, στην αδυναμία δημιουργίας οικογένειας και στην αίσθηση ότι η οικονομική πρόοδος δεν κατανέμεται ισότιμα.

Και όσο αυτά τα ζητήματα παραμένουν ανοιχτά, τόσο περισσότερο η πολιτική θα καλείται να απαντά σε ένα ερώτημα που δύσκολα μπορεί να παρακαμφθεί:

Αναπτύσσεται πραγματικά μια χώρα όταν οι πολίτες της δυσκολεύονται να σχεδιάσουν το μέλλον τους;