Σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών, μετατρέψιμη προς 10 ευρώ την ημέρα, καταδικάστηκε από το Τριμελές Αυτόφωρο Πλημμελειοδικείο η 72χρονη που φέρεται να λειτουργούσε άτυπη δομή φιλοξενίας ηλικιωμένων μέσα σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, το οποίο είχε μισθώσει από αλλοδαπό ιδιοκτήτη.
Το δικαστήριο, ακολουθώντας την πρόταση της εισαγγελέως, την έκρινε ένοχη χωρίς αναγνώριση ελαφρυντικού για απόπειρα εκβίασης σε σχέση με ποσό 150 ευρώ και όχι για το ποσό των 2.000 ευρώ που είχε αρχικά καταγγελθεί. Παράλληλα, η 72χρονη κρίθηκε ένοχη για μία πράξη έκθεσης, από τις τρεις για τις οποίες είχε παραπεμφθεί, καθώς και για απείθεια.
Η απολογία της 72χρονης στο δικαστήριο
Στην απολογία της, η κατηγορούμενη αρνήθηκε ότι απαίτησε 2.000 ευρώ από την κόρη κατάκοιτης ηλικιωμένης που φιλοξενούνταν στο διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, με την απειλή ότι θα την άφηνε σε κάδο απορριμμάτων. Η ίδια υποστήριξε πως όλη της η στάση απέναντι στους ηλικιωμένους είχε χαρακτήρα προσφοράς και πως δεν θα ζητούσε τέτοιο ποσό από γυναίκα που, όπως είπε, αντιμετώπιζε οικονομική δυσκολία.
Η 72χρονη ισχυρίστηκε ότι η ηλικιωμένη μητέρα της καταγγέλλουσας είχε σοβαρά προβλήματα υγείας και χρειαζόταν ιατρική φροντίδα που ξεπερνούσε τις δυνατότητες του χώρου. Σύμφωνα με όσα ανέφερε ενώπιον του δικαστηρίου, η γυναίκα φώναζε καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας, είχε βαριές παθήσεις και πληγές, ενώ η κατάστασή της απαιτούσε μεταφορά σε νοσοκομείο.
Η κατηγορούμενη υποστήριξε ότι η ίδια παρακαλούσε την κόρη να παραλάβει τη μητέρα της και πως μερίμνησε για την ανεύρεση ασθενοφόρου. Όπως είπε, από κάθε φιλοξενούμενη ζητούσε συνήθως πέντε με έξι εκατοντάδες ευρώ τον μήνα, ενώ στην αγγελία της είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν δεχόταν ασθενείς με κατακλίσεις.
Απαντώντας σε ερωτήσεις, παραδέχθηκε ότι έλαβε 300 ευρώ από την καταγγέλλουσα. Κατά την εκδοχή της, όταν διάβασε τα ιατρικά έγγραφα της ηλικιωμένης αντέδρασε έντονα, επειδή διαπίστωσε τη σοβαρότητα της κατάστασης. Υποστήριξε επίσης ότι κράτησε 150 ευρώ για το ασθενοφόρο και για φθορές που, όπως είπε, είχαν προκληθεί στον χώρο, ενώ επέμεινε πως παρείχε φροντίδα καλής ποιότητας στους ηλικιωμένους που φιλοξενούσε.
Αναφερόμενη στα τρόφιμα που εντοπίστηκαν στο διαμέρισμα, η 72χρονη επιχείρησε να υποβαθμίσει τη σημασία των ευρημάτων. Για γιαούρτι που φέρεται να είχε λήξει, είπε ότι είχε περάσει μικρό χρονικό διάστημα από την ημερομηνία λήξης και πως η κατανάλωσή του, κατά την άποψή της, δεν θα προκαλούσε πρόβλημα.
Η καταγγελία της κόρης της ηλικιωμένης
Στο δικαστήριο κατέθεσε και η γυναίκα που υπέβαλε την καταγγελία. Όπως ανέφερε, αναζητούσε προσωρινή λύση για τη μητέρα της τη Μεγάλη Πέμπτη, όταν η ηλικιωμένη πήρε αιφνιδιαστικά εξιτήριο από το νοσοκομείο και δεν κατέστη δυνατό να βρεθεί διαθέσιμη θέση σε οργανωμένο γηροκομείο.
Η μάρτυρας είπε ότι εντόπισε την αγγελία, επικοινώνησε με την 72χρονη και επισκέφθηκε το διαμέρισμα. Σύμφωνα με την κατάθεσή της, ο χώρος αρχικά δεν της φάνηκε ύποπτος, με αποτέλεσμα η μητέρα της να μεταφερθεί εκεί την ίδια ημέρα.
Όπως κατέθεσε, το επόμενο πρωί δέχθηκε τηλεφώνημα από την κατηγορούμενη, η οποία, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, βρισκόταν σε έξαλλη κατάσταση και απαιτούσε χρήματα προκειμένου να μη βγάλει την ηλικιωμένη από το διαμέρισμα. Η καταγγέλλουσα ανέφερε ότι η 72χρονη ζητούσε ποσό από 1.500 έως 2.000 ευρώ, λέγοντας ότι είχε εξαπατηθεί επειδή επρόκειτο για δύσκολο περιστατικό.
Η κόρη της ηλικιωμένης υποστήριξε ότι ζητούσε χρόνο για να οργανώσει τη μεταφορά της μητέρας της με ασθενοφόρο, χωρίς να μπορεί να συνεννοηθεί με την κατηγορούμενη. Όταν πήγε στο διαμέρισμα, σύμφωνα με την κατάθεσή της, η 72χρονη δεν της άνοιξε, ενώ το ίδιο συνέβη και όταν έφτασαν αστυνομικοί. Ακολούθησε μετάβασή της στο αστυνομικό τμήμα για κατάθεση, ενώ η κατηγορούμενη, όπως είπε, συνέχισε να της στέλνει απειλητικά και υβριστικά μηνύματα.
Η εικόνα που περιέγραψε ο κοινωνικός λειτουργός
Ιδιαίτερα επιβαρυντική ήταν η κατάθεση του κοινωνικού λειτουργού που είχε πραγματοποιήσει έλεγχο στον χώρο τον περασμένο Απρίλιο. Ο μάρτυρας ξεκαθάρισε ότι το διαμέρισμα δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί δομή φροντίδας ηλικιωμένων, καθώς, σύμφωνα με όσα ανέφερε, δεν υπήρχε προσωπικό, ιατρικοί φάκελοι, οργανωμένος εξοπλισμός ή στοιχειώδης υποδομή.
Ο κοινωνικός λειτουργός κατέθεσε ότι μόνο μία από τις ηλικιωμένες φαινόταν να γνωρίζει ποια φάρμακα έπρεπε να λαμβάνει, ενώ οι υπόλοιποι φιλοξενούμενοι παρουσιάζονταν εγκαταλελειμμένοι. Περιγράφοντας την κατάσταση με ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα, είπε ότι οι ασθενείς βρίσκονταν εκεί σαν να είχαν αφεθεί στην τύχη τους.
Σύμφωνα με την κατάθεσή του, στο ψυγείο εντοπίστηκαν ληγμένα τρόφιμα, η καθαριότητα ήταν ανεπαρκής και στον ίδιο χώρο συνυπήρχαν άνθρωποι και ζώα υπό συνθήκες που δεν παρέπεμπαν σε οργανωμένη φροντίδα. Η περιγραφή του ενίσχυσε την εικόνα ενός χώρου που, κατά την κρίση των αρχών, δεν πληρούσε βασικές προϋποθέσεις ασφαλούς φιλοξενίας ηλικιωμένων.
