Τέσσερις δεκαετίες μετά τη Συνθήκη Σένγκεν, η οποία εγκαινίασε ένα ενιαίο καθεστώς ελέγχου μετακινήσεων και δεδομένων εντός της Ευρώπης, η ήπειρος εισέρχεται σε μια νέα φάση ψηφιακής οργάνωσης της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Στο όνομα της τεχνολογικής προόδου και της καινοτομίας, ισχυρά τεχνολογικά και χρηματοπιστωτικά κέντρα προωθούν πλέον τη χρήση του ίδιου του ανθρώπινου σώματος ως μέσου πληρωμής, ενσωματώνοντας τη βιολογική ταυτότητα του πολίτη στις καθημερινές συναλλαγές.
Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ισπανία αναμένεται να αποτελέσει την πρώτη χώρα όπου θα εφαρμοστεί πιλοτικά το σύστημα βιομετρικών πληρωμών. Η καθιέρωση αυτής της τεχνολογίας σηματοδοτεί μια σταδιακή μετάβαση προς την υποκατάσταση των παραδοσιακών μέσων συναλλαγής, όπως οι τραπεζικές κάρτες, τα κινητά τηλέφωνα και τα μετρητά, με διαδικασίες που βασίζονται αποκλειστικά στη βιομετρική ταυτοποίηση του πολίτη.
Το βιομετρικό σύστημα πληρωμών στηρίζεται στη σάρωση δακτυλικών αποτυπωμάτων, παλάμης ή χαρακτηριστικών του προσώπου. Με αυτόν τον τρόπο, το ανθρώπινο σώμα μετατρέπεται σε μέσο αναγνώρισης και οικονομικής συναλλαγής, ενώ η φυσική παρουσία του ατόμου υποκαθιστά τα υλικά ή ψηφιακά εργαλεία πληρωμής που ίσχυαν έως σήμερα.
Στον ίδιο άξονα εξελίξεων, η Ελλάδα προβάλλεται ως πιθανός επόμενος χώρος εφαρμογής αντίστοιχων τεχνολογιών. Η χώρα έχει ενταχθεί τα τελευταία χρόνια σε έναν επιταχυνόμενο ψηφιακό μετασχηματισμό, με τον τραπεζικό τομέα να υιοθετεί συστηματικά νέες μεθόδους ταυτοποίησης και συναλλαγών, παρουσιάζοντας αυτή την πορεία ως ένδειξη τεχνολογικής προόδου και διεθνούς αναβάθμισης.
Οι μεγάλες συστημικές τράπεζες προχωρούν ήδη σε εκτεταμένες τεχνολογικές αναβαθμίσεις των ΑΤΜ, προωθώντας τη χρήση του κινητού τηλεφώνου ως βασικού εργαλείου ανάληψης μετρητών. Ο πολίτης καλείται να καταχωρίσει την τραπεζική του κάρτα σε ψηφιακά πορτοφόλια, όπως το Apple Pay ή το Google Wallet, μετατρέποντας το κινητό του σε φορέα ταυτοποίησης και πρόσβασης στον τραπεζικό του λογαριασμό.
Η διαδικασία εμφανίζεται απλουστευμένη και λειτουργική. Ο χρήστης πλησιάζει το κινητό του στο συμβατό ΑΤΜ και ολοκληρώνει την ταυτοποίησή του μέσω Face ID, δακτυλικού αποτυπώματος ή κωδικού ασφαλείας. Η φυσική τραπεζική κάρτα καθίσταται περιττή, καθώς η πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα περνά αποκλειστικά μέσα από τις ψηφιακές δυνατότητες της συσκευής.
Οι εξελίξεις αυτές διαμορφώνουν ένα περιβάλλον πλήρως ψηφιοποιημένων συναλλαγών, όπου η συμμετοχή στην οικονομική ζωή προϋποθέτει την κατοχή και χρήση συγκεκριμένων τεχνολογικών μέσων. Η απουσία τους συνεπάγεται σταδιακά πρακτικό αποκλεισμό από βασικές οικονομικές και κοινωνικές λειτουργίες.
Παράλληλα, η βιομετρική τεχνολογία πληρωμών επεκτείνεται πέρα από τα ΑΤΜ και τις τραπεζικές υπηρεσίες, εισερχόμενη στον χώρο της καθημερινής κατανάλωσης. Η ταυτοποίηση μέσω προσώπου, ίριδας, δακτυλικών αποτυπωμάτων ή φλεβικού μοτίβου της παλάμης προορίζεται να αποτελέσει το νέο πρότυπο συναλλαγής σε εμπορικά καταστήματα, σούπερ μάρκετ και φαρμακεία.
Τα βιομετρικά δεδομένα καταχωρίζονται σε ψηφιακές βάσεις τραπεζών και παρόχων πληρωμών, επιτρέποντας την άμεση μεταφορά χρημάτων με μια απλή κίνηση ή οπτική επαφή με τον αισθητήρα αναγνώρισης. Η πράξη της πληρωμής μετασχηματίζεται σε διαδικασία ψηφιακής σάρωσης του ανθρώπινου σώματος.
Η μοναδικότητα των βιομετρικών χαρακτηριστικών προβάλλεται ως εγγύηση ασφάλειας και προστασίας από απάτη. Το επικοινωνιακό πλαίσιο συνοδεύεται από αναφορές σε ισχυρά πρωτόκολλα κρυπτογράφησης και σε υποτιθέμενες δικλείδες ασφαλείας για τη διαχείριση των δεδομένων, ενισχύοντας την εικόνα μιας τεχνολογίας που παρουσιάζεται ως αξιόπιστη και αναπόφευκτη.
Στην καθημερινότητα, η ερώτηση για τον τρόπο πληρωμής μετασχηματίζεται. Η επιλογή μεταξύ μετρητών και κάρτας υποχωρεί, καθώς η συναλλαγή ολοκληρώνεται μέσω βιομετρικής ταυτοποίησης. Η οικονομική πράξη συνδέεται άμεσα με τη φυσική ταυτότητα του πολίτη, καταγράφεται και αποθηκεύεται σε ψηφιακά συστήματα.
Η πλήρης ιχνηλασιμότητα των συναλλαγών συγκροτεί ένα περιβάλλον διαρκούς επιτήρησης της οικονομικής δραστηριότητας. Κάθε πληρωμή, κάθε κατανάλωση και κάθε οικονομική επιλογή εντάσσονται σε ένα ενιαίο ψηφιακό αποτύπωμα, περιορίζοντας σταδιακά το πεδίο του ιδιωτικού απορρήτου.
Στο επόμενο στάδιο αυτής της πορείας, αναπτύσσονται διεθνώς τεχνολογίες εμφυτεύσιμων βιομετρικών ταυτοτήτων, με μικροτσίπ RFID που ενσωματώνουν προσωπικά και βιομετρικά δεδομένα. Οι εφαρμογές αυτές παρουσιάζονται ως καινοτόμες λύσεις για την ταυτοποίηση και τις συναλλαγές, ενισχύοντας περαιτέρω τη σύνδεση σώματος και ψηφιακού συστήματος.
Oι άνθρωποι, έχοντας λάβει την κατάλληλη δόση τηλεοπτικής ύπνωσης, θα σπεύσουν να αγκαλιάσουν με χαρά και ικανοποίηση τη «ρηξικέλευθη» τεχνολογία των εμφυτεύσιμων μικροτσίπ, που θα τους εισάγει, με τρόπο ανώδυνο αλλά καταστρεπτικό, στον ολοκληρωτισμό του «οργουελικού κράτους», όπου η βιομετρική ταυτοποίηση και το «έγκλημα σκέψης» θα αποτελούν τον απαράβατο κανόνα στη δυστοπική καθημερινότητα των πολιτών.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι πολίτες θα ενθουσιαστούν, ενσωματώνοντας στην καθημερινή, οικονομική τους ζωή τη βιομετρική τεχνολογία πληρωμών, αδυνατώντας να διαγνώσουν τον ευτελισμό του ανθρώπινου σώματος και την καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, που αυτή συνεπάγεται, ενώ επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται ότι τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα βρίσκονται υπό τον έλεγχο μιας δράκας «φιλάνθρωπων» ολιγαρχών, τα οποία εργαλειοποιούνται με σκοπό όχι μόνο την ασφυκτική επιτήρηση του ανθρώπου, αλλά και την ψηφιακή απανθρωποποίησή του.
